Η απάντηση του Αραγτσί στην κίνηση των Ευρωπαίων να ενεργοποιήσουν το snapback: Αυτή η ενέργεια θα αποδυναμώσει σοβαρά τις συνεχιζόμενες συνομιλίες μεταξύ του Ιράν και της ΔΟΑΕ και θα αναγκάσει το Ιράν να αντιδράσει κατάλληλα.
Ο Σεγιέντ Αμπάς Αραγτσί, Υπουργός Εξωτερικών του Ιράν, έγραψε σε σημείωμα στα αγγλικά στο κοινωνικό δίκτυο X:
Τρεις ευρωπαϊκές χώρες, που εκπροσωπούν το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες, αποφάσισαν να ασκήσουν προκατειλημμένη πίεση στον ιρανικό λαό. Αυτή η απερίσκεπτη ενέργεια -για την οποία το Ιράν έχει προειδοποιήσει έντονα- είναι ανήθικη, αδικαιολόγητη και παράνομη.
Το Ιράν εφιστά την προσοχή της Ευρώπης, η οποία έχει παραγκωνιστεί από τις Ηνωμένες Πολιτείες σε όλα τα παγκόσμια ζητήματα -ακόμα και στην περίπτωση της Ουκρανίας κοντά στα σύνορά της- να μην αυταπατάται με την ψευδαίσθηση ότι χρησιμοποιεί τον μηχανισμό snapback ως μοχλό για να παίξει ρόλο σε τουλάχιστον έναν τομέα (το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν). Το Ιράν έχει καταστήσει σαφές ότι η επιδίωξη αυτής της πορείας θα καθιστούσε την ευρωπαϊκή τριάδα μια εντελώς αναποτελεσματική και ξεπερασμένη δύναμη (όσον αφορά το Ιράν).
Ανησυχητικά, οι τρεις ευρωπαϊκές χώρες δικαιολογούν τώρα την απερίσκεπτη κίνησή τους ως προσπάθεια «προώθησης της διπλωματίας».
Προσωπικά, έχω συμμετάσχει σε διαπραγματεύσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες τις τελευταίες δύο δεκαετίες. Η χώρα μου συμμετείχε σε πέντε γύρους πυρηνικών συνομιλιών με την κυβέρνηση Τραμπ φέτος. Την παραμονή του έκτου γύρου συνομιλιών, το Ιράν δέχτηκε επίθεση, πρώτα από το Ισραήλ και στη συνέχεια από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Είναι αηδιαστικό το γεγονός ότι η Ευρώπη κατηγορεί τώρα το Ιράν ότι αποχωρεί από το τραπέζι των διαπραγματεύσεων και απορρίπτει τον διάλογο.
Οι ενέργειες των τριών ευρωπαϊκών χωρών λειτουργούν ουσιαστικά προς όφελος του επιτιθέμενου και εις βάρος του θύματος. Ήταν οι Ηνωμένες Πολιτείες, όχι το Ιράν, που αποσύρθηκαν μονομερώς από το JCPOA το 2018 και επανέφεραν κυρώσεις. Ήταν η Ευρώπη, όχι το Ιράν, που δεν τήρησε τις δεσμεύσεις της για τον μετριασμό των οικονομικών επιπτώσεων της αποχώρησης των ΗΠΑ. Ήταν επίσης η Ευρώπη, όχι το Ιράν, που όχι μόνο δεν τήρησε τις δεσμεύσεις της την Ημέρα Μετάβασης (Οκτώβριος 2023), αλλά επέβαλε και νέες παράνομες κυρώσεις στις βιομηχανίες πολιτικής αεροπορίας και θαλάσσιων μεταφορών του Ιράν.
Όπως έχω καταστήσει σαφές, η απόφαση των τριών ευρωπαϊκών χωρών θα έχει σημαντικές αρνητικές διπλωματικές επιπτώσεις. Θα υπονομεύσει σοβαρά τις συνεχιζόμενες συνομιλίες μεταξύ του Ιράν και του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας και θα αναγκάσει επίσης το Ιράν να αντιδράσει κατάλληλα.
Η πορεία που επέλεξε η Ευρώπη, εάν δεν ελεγχθεί, θα έχει σοβαρές συνέπειες για την αξιοπιστία του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Η χρήση του λεγόμενου μηχανισμού επαναφοράς χωρίς την δέουσα διαδικασία ή νομική βάση όχι μόνο υπονομεύει την εμπιστοσύνη στις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας, αλλά θέτει επίσης σε κίνδυνο τη διεθνή ειρήνη και ασφάλεια. Είναι καιρός το Συμβούλιο Ασφαλείας -και ο κόσμος- να αναλάβουν δράση και να πουν: «Αρκετά πια».
