Το Υπουργείο Εξωτερικών του Ιράν καταδικάζει τις κυρώσεις της ΕΕ ως «συλλογική τιμωρία» κατά του ιρανικού λαού
Ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών του Ιράν κατήγγειλε τις εκ νέου επιβληθείσες κυρώσεις από την Ευρωπαϊκή Ένωση στην Τεχεράνη, αποκαλώντας τες μια μορφή «συλλογικής τιμωρίας» που στοχεύει τους απλούς ανθρώπους.
Σε μια ανάρτηση στο κανάλι του στο Telegram την Παρασκευή, ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών για την Οικονομική Διπλωματία, Χαμίντ Γκανμπαρί, δήλωσε ότι τα μέτρα που εγκρίθηκαν στα τέλη Σεπτεμβρίου υπερβαίνουν κατά πολύ τους τεχνικούς κανονισμούς. «Όταν το διαβάζετε πραγματικά, γραμμή προς γραμμή, βλέπετε τι πραγματικά σημαίνει: κλείσιμο της βασικής ζωτικής γραμμής ενός έθνους», έγραψε.
Οι νέες κυρώσεις της ΕΕ ακολούθησαν την απόφαση του Ηνωμένου Βασιλείου, της Γαλλίας και της Γερμανίας στα τέλη Αυγούστου να ενεργοποιήσουν τον λεγόμενο μηχανισμό snapback.
Η Τεχεράνη απέρριψε την κίνηση ως παράνομη, επισημαίνοντας ότι ήταν η αποχώρηση της Ουάσινγκτον από την πυρηνική συμφωνία του 2015 και η αποτυχία της Ευρώπης να τηρήσει τις δεσμεύσεις της στη συνέχεια, που πυροδότησαν την τρέχουσα αντιπαράθεση.
Μια προσπάθεια της Ρωσίας και της Κίνας να αγοράσουν περισσότερο χρόνο για διπλωματία απέτυχε στο Συμβούλιο Ασφαλείας τον Σεπτέμβριο, ανοίγοντας τον δρόμο για την ώθηση της Δύσης.
Στις 29 Σεπτεμβρίου, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο δήλωσε ότι είχε επαναφέρει τις κυρώσεις κατά του Ιράν, οι οποίες ήρθησαν μετά την υπογραφή της συμφωνίας το 2015.
Ο Γκανμπάρι υποστήριξε ότι οι περιορισμοί της ΕΕ πλήττουν την καρδιά της οικονομίας του Ιράν. Τα άρθρα που απαγορεύουν τις εξαγωγές πετρελαίου, φυσικού αερίου και πετροχημικών δεν αφορούν ορισμένους μεμονωμένους τομείς, είπε.
«Αυτές είναι οι κύριες πηγές εισοδήματος για τη χώρα. Είναι αυτές που πληρώνουν για φάρμακα στα νοσοκομεία, για σιτάρι στο τραπέζι, για το καύσιμο που κρατά τα σπίτια ζεστά».
Ενώ η ΕΕ έχει επιμείνει ότι το ανθρωπιστικό εμπόριο παραμένει δυνατό μέσω ειδικών εξαιρέσεων, ο Γκανμπάρι απέρριψε αυτές τις διατάξεις ως άνευ νοήματος.
«Ναι, υπάρχουν οι λεγόμενες ανθρωπιστικές εξαιρέσεις… Αλλά εδώ είναι η αντίφαση: αν κόψεις τα έσοδα που πληρώνουν για αυτές τις εισαγωγές εξαρχής, ποιο είναι το όφελος της άδειας; Είναι σαν να λες σε κάποιον: “Επιτρέπεται να αγοράσεις ψωμί” – αφού έχεις ήδη αδειάσει το πορτοφόλι του», είπε.
Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις έχουν μακρύ ιστορικό λήψης εχθρικών μέτρων κατά του ιρανικού λαού.
Ένα από τα πιο διαβόητα παραδείγματα ήταν η προμήθεια χημικών όπλων στο Ιράκ κατά τη διάρκεια του πολέμου Ιράν-Ιράκ, όπλα που χρησιμοποίησε ο Σαντάμ Χουσεΐν σε επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον αμάχων.
Ο διπλωμάτης τόνισε ότι οι κυρώσεις παραβιάζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα και το διεθνές δίκαιο.
«Η Οικουμενική Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων εγγυάται το δικαίωμα στην τροφή, την υγεία και ένα αξιοπρεπές βιοτικό επίπεδο… Το να εμποδίζεται η ικανότητα μιας χώρας να κερδίζει χρήματα για αυτά τα απαραίτητα δεν βλάπτει μόνο τις κυβερνήσεις – τιμωρεί τους απλούς ανθρώπους. Αυτό είναι που το διεθνές δίκαιο αποκαλεί «συλλογική τιμωρία». Και η συλλογική τιμωρία απαγορεύεται, ακόμη και σε περιόδους πολέμου».
Ο Γκανμπαρί δήλωσε ότι παρά την έντονη πίεση, η οικονομία του Ιράν δεν έχει καταρρεύσει, αν και το βάρος έχει πέσει βαρύ στους πολίτες. «Οι κυρώσεις έχουν αποτύχει στον πολιτικό τους στόχο, αλλά έχουν καταφέρει να κάνουν τη ζωή πιο δύσκολη για τους απλούς Ιρανούς», είπε.
Ιρανοί αξιωματούχοι υποστηρίζουν ότι κανένα κράτος μέλος του ΟΗΕ δεν είναι υποχρεωμένο να συμμορφωθεί με το μονομερές και παράνομο μέτρο.
Η θέση του Ιράν βασίζεται στο ψήφισμα 2231 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, το οποίο ενέκρινε την πυρηνική συμφωνία του 2015 και ήρε επίσημα τις προηγούμενες κυρώσεις στο πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης. Ιρανοί αξιωματούχοι τονίζουν ότι το ψήφισμα θέσπισε ένα σαφές, χρονικά περιορισμένο πλαίσιο βάσει του οποίου όλοι οι περιορισμοί που σχετίζονται με την πυρηνική ενέργεια πρόκειται να λήξουν οριστικά στις 18 Οκτωβρίου 2025.
Για τον Γκανμπάρι, η τελευταία ευρωπαϊκή κίνηση επιβεβαιώνει ένα μοτίβο. «Η ΕΕ παρουσιάζει αυτά τα μέτρα ως τεχνικά και νομικά. Αλλά όταν αφαιρείς τη νομική γλώσσα, αυτό που απομένει είναι απλό: μια πολιτική που προσπαθεί να καταπνίξει τα μέσα διαβίωσης εκατομμυρίων ανθρώπων. Και δεν υπάρχει τίποτα ανθρωπιστικό σε αυτό», είπε.
—
