Ελληνικά: Πέραν της τυπικής πολιτιστικής διπλωματίας
Συνεργασία μεταξύ του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Ελλάδας και Ιρανικών Ακαδημαϊκών Κέντρων· Αρχαία Ιστορία, Αναδυόμενα Ζητήματα
Στη διάρκεια του επιστημονικού και πολιτιστικού διαλόγου μεταξύ Ιράν και Ελλάδας, αυτή τη φορά όλα τα βλέμματα είναι στραμμένα στην ακαδημαϊκή ικανότητα των δύο χωρών. Το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, το οποίο ιδρύθηκε το 1925 και σήμερα είναι γνωστό ως ένας από τους πόλους της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στην Ελλάδα, φιλοξενεί περισσότερους από 94.000 φοιτητές, εκ των οποίων περίπου 15.000 σπουδάζουν σε μεταπτυχιακά και διδακτορικά προγράμματα, σύμφωνα με εκθέσεις που δημοσιεύθηκαν το 2025. Και σχεδόν δύο χιλιάδες μέλη ΔΕΠ και βοηθοί διδασκαλίας είναι υπεύθυνοι για την εκπαίδευση και την κατάρτιση των φοιτητών.
Οι ρίζες αυτής της ακαδημαϊκής συνεργασίας πρέπει να αναζητηθούν στην ιστορία. Το ίδιο το όνομα «Αριστοτέλης» αποτελεί σύμβολο της ιστορικής σύνδεσης μεταξύ της ελληνικής σκέψης και της ιρανικής σοφίας· Μια γέφυρα που επέκτεινε τα έργα του Αριστοτέλη από το Λύκειο μέχρι τον Οίκο της Σοφίας στη Βαγδάτη και στη συνέχεια στη Νισαπούρ και τη Μερβ, και γνώρισε νέες πνευματικές και φωτισμένες εξελίξεις στο Ιράν. Σήμερα, αυτός ο αρχαίος δεσμός μπορεί να αποκτήσει ένα νέο χρώμα με τη μορφή σύγχρονων πανεπιστημιακών συναντήσεων και να διαμορφώσει μια σύνδεση και αλληλεπίδραση με επίκεντρο αναδυόμενα ζητήματα. Ένας διάλογος που μπορεί να παρακολουθηθεί αυτή τη φορά στις αίθουσες του πανεπιστημίου και στον παγκόσμιο ψηφιακό χώρο.
Συνεχίζοντας την επικοινωνία των προηγούμενων πολιτιστικών συμβούλων και βάσει του μνημονίου συνεργασίας μεταξύ της Πολιτιστικής Συμβουλευτικής Επιτροπής και του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, πραγματοποιήθηκε μια σειρά συναντήσεων μεταξύ της Πολιτιστικής Συμβουλευτικής Επιτροπής της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν στην Αθήνα και των διοικητικών στελεχών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου μεταξύ Μαΐου 1404 και Νοεμβρίου 1405. συνεχείς και στοχευμένες εκδηλώσεις που εκτείνονταν από τη Θεολογική Σχολή έως τον Αντιπρύτανη Εκπαίδευσης και το Διοικητικό Συμβούλιο του Πανεπιστημίου.
Πρώτη συνάντηση
Τον Μάιο του 2025, στον χώρο της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, ο Καθηγητής Νικόλαος Μαϊούρος και ο Ιρανός Μοοφωτικός Σύμβουλος ανασκόπησαν το ιστορικό της συνεργασίας και το άνοιγμα νέων οριζόντων. όπου τέθηκαν θέματα όπως η διεξαγωγή εικονικών εκπαιδευτικών εργαστηρίων, η παρουσία Ιρανών καθηγητών σε εκπαιδευτικά προγράμματα και η βιωσιμότητα των σχέσεων μεταξύ των πανεπιστημίων.
Δεύτερη συνάντηση
Τον Σεπτέμβριο του 2025, στο περιθώριο της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης, οι συζητήσεις μεταφέρθηκαν σε πιο εκτελεστικό επίπεδο, όπου μια μεγάλη εικόνα τοποθετήθηκε στο περίπτερο του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου. (Ίσως η εικόνα του αγάλματος του Αριστοτέλη πάνω από το πανεπιστήμιο και η εναέρια θέα του αντανακλούν οπτικά την ίδια έννοια μιας ιστορικής γέφυρας μεταξύ Ανατολής και Δύσης.)
Σε έναν τέτοιο χώρο, η επίσκεψη στα περίπτερα του πανεπιστημίου και η εξέταση των μηχανισμών της εικονικής παρουσίας Ιρανών φοιτητών και καθηγητών στα προγράμματα του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου ήταν μεταξύ των κύριων θεμάτων της συνάντησης με τον Καθηγητή Μαίουρο, Αντιπρόεδρο Εκπαιδευτικών Υποθέσεων και Ανάπτυξης Πανεπιστημίων.
Τρίτη συνάντηση
Τον Νοέμβριο του 2025, πραγματοποιήθηκε μια εποικοδομητική συνάντηση με τον Καθηγητή Φρηγόρη Ζαρουτιάδη, μέλος του διοικητικού συμβουλίου του πανεπιστημίου και πρόεδρο του συνδέσμου ASECU. Θέματα όπως η εφαρμογή του μνημονίου συμφωνίας μεταξύ του Πανεπιστημίου της Τεχεράνης και του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου, η συμμετοχή ιρανικών επιστημονικών κέντρων σε περιφερειακούς συνδέσμους και η πρόταση για την ίδρυση ενός «Πανεπιστημιακού Συμβουλίου Χωρών με Αρχαίους Πολιτισμούς» ήταν στην ημερήσια διάταξη.
Αυτή η σειρά συναντήσεων είναι κάτι περισσότερο από μια απλή διπλωματική αναφορά. Είναι μια ιστορία συνέχειας και κοινής βούλησης· μια βούληση για τη μετατροπή των σχέσεων από καθαρά τυπικές μορφές σε ένα πρακτικό, ερευνητικό και πολιτιστικό πεδίο.
Αναμφίβολα, προς αυτή την κατεύθυνση, οι ρεαλιστικές συνδέσεις μεταξύ του Πανεπιστημίου Θρησκευτικών και της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου θα πρέπει να ενισχυθούν. Ωστόσο, ταυτόχρονα, δεν πρέπει να παραμεληθεί η δυνατότητα του Μνημονίου Κατανόησης (MOU) που ανταλλάχθηκε μεταξύ του Πανεπιστημίου της Τεχεράνης και του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, επειδή η ταυτόχρονη επιδίωξη αυτών των δύο δυνατοτήτων μπορεί να επιταχύνει και να εμβαθύνει τη διαδικασία εφαρμογής της συνεργασίας.
Και αυτή είναι η διάσταση που τα Ελληνικά αντανακλούν: πέρα από την τυπικότητα, όπου ο ακαδημαϊκός κόσμος, ο πολιτισμός και η ιστορία βρίσκουν νόημα στον συνεχή διάλογο—και από αυτό, αναδύονται δρόμοι για επιστημονική και πολιτισμική συνεργασία.
—
