Τη Δευτέρα ανακοινώθηκε ότι ερευνητές στο Ισφαχάν μετέτρεψαν τα βιομηχανικά λύματα από τη χαλυβουργία σε ένα κερδοφόρο και φιλικό προς το περιβάλλον προϊόν.
Στο Συγκρότημα Χάλυβα Μομπαρακέ, μία από τις μεγαλύτερες βιομηχανικές μονάδες στην Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν, παράγονται περίπου 15.000 τόνοι λυμάτων κάθε χρόνο. Επειδή αυτά τα λύματα περιέχουν σίδηρο και άλλα μέταλλα, θεωρούνται εδώ και καιρό ως ένας πιθανός πόρος, αρκεί να μπορούσαν να επαναχρησιμοποιηθούν με ασφάλεια.
Η ανάπτυξη μιας διαδικασίας που μπορεί να ανακτήσει αυτά τα πολύτιμα υλικά χωρίς να δημιουργήσει περαιτέρω ρύπανση αποτελεί σημαντικό στόχο τόσο για τους βιομηχανικούς μηχανικούς όσο και για τους περιβαλλοντικούς επιστήμονες στη χώρα.
Ειδικοί από μια εταιρεία που βασίζεται στη γνώση στο Ισφαχάν αφιέρωσαν δύο χρόνια μελετώντας πώς να μετατρέψουν αυτά τα απόβλητα σε χρήσιμη πρώτη ύλη. Χρησιμοποιώντας μια μέθοδο που συνδυάζει μηχανικές, χημικές και φυσικές επιστήμες, διέσπασαν τις λιπαρές αλυσίδες των λυμάτων με υπεριώδες φως.
Η διαδικασία μετατρέπει όλο το υγρό σε μια χρησιμοποιήσιμη ουσία για την παραγωγή χάλυβα. Τίποτα δεν σπαταλιέται. Το αποτέλεσμα είναι ένα καθαρότερο περιβάλλον και ένα πολύτιμο προϊόν.
Οι ερευνητές λένε ότι η μέθοδός τους θα μπορούσε να ανοίξει ένα νέο παράθυρο για την εξαγωγή ιρανικής τεχνολογίας σε άλλες χώρες που αντιμετωπίζουν παρόμοιες βιομηχανικές προκλήσεις.
Σύμφωνα με την ομάδα, η νέα διαδικασία έχει σχεδιαστεί για να είναι αποτελεσματική και εύκολη στην εγκατάσταση σε υπάρχοντα βιομηχανικά συστήματα, έτσι ώστε τα μεγάλα χαλυβουργεία να μπορούν να προσαρμοστούν σε αυτήν χωρίς σημαντικό κόστος.
Έχει ήδη προσελκύσει το ενδιαφέρον βιομηχανικών διευθυντών και κυβερνητικών αξιωματούχων, οι οποίοι τη βλέπουν ως παράδειγμα του πώς η επιστήμη και η παραγωγή μπορούν να συνεργαστούν.
Η παγκόσμια χαλυβουργία χρησιμοποιεί τεράστιες ποσότητες νερού και παράγει μεγάλους όγκους μολυσμένων αποβλήτων. Τα βαρέα μέταλλα και τα ελαιώδη υπολείμματα από την χαλυβουργία μπορούν να βλάψουν το έδαφος και το νερό εάν δεν υποστούν σωστή επεξεργασία.
Τα παραδοσιακά συστήματα επεξεργασίας λυμάτων μπορούν να απομακρύνουν ορισμένους από αυτούς τους ρύπους, αλλά είναι ακριβά και συχνά αφήνουν πίσω τους λάσπη που πρέπει να απορριφθεί με ασφάλεια.
Η σημαντική ανακάλυψη του Ισφαχάν καταδεικνύει ότι η επιστημονική καινοτομία μπορεί να μετατρέψει έναν περιβαλλοντικό κίνδυνο σε οικονομική ευκαιρία.
Αυτή η προσέγγιση εξοικονομεί χρήματα, προστατεύει τους φυσικούς πόρους και μειώνει την εξάρτηση από τις εισαγόμενες πρώτες ύλες. Βοηθά επίσης στη μείωση του συνολικού αποτυπώματος άνθρακα της παραγωγής χάλυβα, η οποία είναι μια από τις μεγαλύτερες πηγές βιομηχανικών εκπομπών στον κόσμο.
Η απόφαση του Ιράν να επενδύσει σε τέτοια έρευνα συνδέεται στενά με την αυξανόμενη ανησυχία του για την έλλειψη νερού. Μεγάλο μέρος της χώρας βρίσκεται σε ξηρές ή ημίξηρες περιοχές όπου οι βροχοπτώσεις είναι σπάνιες και τα ποτάμια συρρικνώνονται.
Η πρωτεύουσα, Τεχεράνη, και οι περισσότερες άλλες μεγάλες πόλεις έχουν αντιμετωπίσει αρκετά χρόνια ξηρασίας. Την περασμένη εβδομάδα, ο Πρόεδρος Μασούντ Πεζεσκιάν προειδοποίησε ότι εάν δεν πέσει βροχή μέχρι τον Δεκέμβριο, η Τεχεράνη μπορεί να αναγκαστεί να διανείμει το νερό με δελτίο, και εάν η ξηρασία συνεχιστεί, θα μπορούσε να εξεταστεί ακόμη και η εκκένωση.
Τέτοιες δηλώσεις έχουν επιστήσει την προσοχή στην ανάγκη για νέους τρόπους διαχείρισης του νερού. Η επαναχρησιμοποίηση επεξεργασμένων λυμάτων για τη βιομηχανία και για το πότισμα πάρκων και δέντρων έχει καταστεί απαραίτητη.
Τα τελευταία χρόνια, οι ιρανικές πόλεις έχουν αρχίσει να επεκτείνουν τα δίκτυα ανακύκλωσης λυμάτων, συνδέοντας τις βιομηχανικές ζώνες απευθείας με μονάδες επεξεργασίας, ώστε το ανακτημένο νερό να μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε γραμμές παραγωγής, συστήματα ψύξης και διαδικασίες καθαρισμού.
Οι αξιωματούχοι το περιγράφουν αυτό ως έναν από τους πιο πρακτικούς τρόπους αντιμετώπισης της περιορισμένης προσφοράς γλυκού νερού της χώρας.
Η Τεχεράνη διαθέτει πλέον έντεκα μονάδες επεξεργασίας λυμάτων που πέρυσι παρήγαγαν περισσότερα από 390 εκατομμύρια κυβικά μέτρα επεξεργασμένου νερού. Δύο μεγάλες σύγχρονες μονάδες στα νότια και δυτικά της πόλης παρέχουν το μεγαλύτερο μέρος αυτής της χωρητικότητας, ενώ εννέα μικρότερες τοπικές μονάδες διαχειρίζονται το υπόλοιπο.
Οι πολεοδόμοι λένε ότι η Τεχεράνη θα χρειαστεί τελικά 22 μονάδες επεξεργασίας για να καλύψει ολόκληρο τον πληθυσμό της. Τα έργα επέκτασης που βρίσκονται ήδη υπό κατασκευή αναμένεται να αυξήσουν τη συνολική χωρητικότητα κατά περισσότερο από δέκα τοις εκατό τα επόμενα χρόνια.
Σε εθνικό επίπεδο, το Ιράν παράγει περίπου 1,8 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα λυμάτων κάθε χρόνο. Εάν όλο αυτό το νερό υποβαλλόταν σε σωστή επεξεργασία και επαναχρησιμοποιούνταν, θα μπορούσε να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην υποστήριξη της γεωργίας και της βιομηχανίας χωρίς να αντλεί από τα φυσικά αποθέματα.
Το Υπουργείο Ενέργειας έχει χαρακτηρίσει τα επεξεργασμένα λύματα ως μία από τις πιο αξιόπιστες μελλοντικές πηγές νερού της χώρας, ιδιαίτερα για μη πόσιμους σκοπούς, όπως η άρδευση, οι κατασκευές και η βιομηχανική παραγωγή.
Περισσότερο από το 57 τοις εκατό του πληθυσμού είναι ήδη συνδεδεμένο στο δίκτυο συλλογής λυμάτων. Η χώρα λειτουργεί πλέον περισσότερες από 280 ενεργές μονάδες επεξεργασίας, με αρκετές νέες υπό κατασκευή σε επαρχίες όπως το Ισφαχάν, το Φαρς, το Κερμάν και το Χορασάν.
Σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία, όλες οι βιομηχανίες που βρίσκονται εντός του εύρους των συστημάτων επεξεργασίας λυμάτων πρέπει να χρησιμοποιούν επεξεργασμένο νερό στην παραγωγή τους. Μόνο οι βιομηχανίες τροφίμων και υγιεινής εξαιρούνται, αν και ακόμη και αυτές ενθαρρύνονται να χρησιμοποιούν επεξεργασμένο νερό για την αρχιτεκτονική τοπίου και τον καθαρισμό.
Η πολιτική υποστηρίζει τόσο τον Νόμο για τον Καθαρό Αέρα όσο και το Έβδομο Σχέδιο Ανάπτυξης, τα οποία στοχεύουν στην προώθηση της βιώσιμης διαχείρισης των υδάτων και στη μείωση της ρύπανσης σε όλες τις βιομηχανικές ζώνες.
Οι ειδικοί λένε ότι αυτοί οι κανονισμοί έχουν ήδη βοηθήσει στην εξοικονόμηση εκατομμυρίων κυβικών μέτρων γλυκού νερού κάθε χρόνο, μειώνοντας παράλληλα το κόστος για εταιρείες που κάποτε βασίζονταν στην ακριβή άντληση υπόγειων υδάτων.
Η επιτυχία στο Ισφαχάν δείχνει ότι το Ιράν μπορεί να δημιουργήσει προηγμένη περιβαλλοντική τεχνολογία μέσω της εγχώριας έρευνας παρά τους οικονομικούς περιορισμούς. Η μετατροπή των λυμάτων σε πρώτη ύλη για την χαλυβουργία μειώνει το κόστος και μειώνει την πίεση στις φυσικές πηγές νερού.
Καταδεικνύει επίσης την ικανότητα των Ιρανών μηχανικών και επιστημόνων να αναπτύσσουν λύσεις που ταιριάζουν στο κλίμα και τη βιομηχανική δομή της χώρας.
Ενισχύοντας τη συνεργασία μεταξύ πανεπιστημίων, ερευνητικών κέντρων και μεγάλων εργοστασίων, το Ιράν έχει δημιουργήσει μια βάση για πρακτική καινοτομία που ενισχύει τη βιομηχανία και βελτιώνει τη διαχείριση των φυσικών πόρων της.
—
