Το Σάββατο ανακοινώθηκε ότι οι ιρανικές εταιρείες θα ξεκινήσουν σύντομα γεωτρήσεις στο στρατηγικά σημαντικό κοίτασμα φυσικού αερίου Φαρζάντ B στη μέση του Περσικού Κόλπου.
Η εξέλιξη σηματοδοτεί μια σπάνια σημαντική πρόοδο για τον ενεργειακό τομέα της χώρας μετά από χρόνια καθυστερήσεων, πιέσεων από κυρώσεις και χαμένων ευκαιριών.
Σηματοδοτεί ότι το Ιράν έχει επιτέλους αποκτήσει την τεχνική εμπιστοσύνη και τη θεσμική ικανότητα να προχωρήσει με ένα από τα πιο περίπλοκα κοινά κοίτασματά του χωρίς να βασίζεται σε διστακτικούς ξένους εταίρους.
Το Φαρζάντ B βρίσκεται κοντά στα θαλάσσια σύνορα με τη Σαουδική Αραβία, κοντά στο νησί Farsi, σε μια γεωλογικά δύσκολη ζώνη γνωστή για υψηλές πιέσεις, υψηλές θερμοκρασίες και σχηματισμούς ρωγμών. Αυτές οι συνθήκες καθιστούν την ανάπτυξή του σημαντικά πιο δύσκολη από το South Pars, το ναυαρχικό υπεράκτιο κοίτασμα της χώρας.
Ωστόσο, για σχεδόν δύο δεκαετίες, το Φαρζάντ B παρέμεινε κολλημένο σε διαπραγματεύσεις, κυρίως με ινδικές εταιρείες που κάποτε σχεδίαζαν να παράγουν φυσικό αέριο εκεί και να το μετατρέψουν σε LNG για εξαγωγή. Κάθε φορά που οι πολιτικές συνθήκες άλλαζαν, το έργο σταματούσε.
Η Ινδία αποσύρθηκε κατά τη διάρκεια του πρώτου γύρου κυρώσεων, επέστρεψε για λίγο μόλις οι κυρώσεις χαλάρωσαν και αποσύρθηκε ξανά κατά τη διάρκεια των περιορισμών της εποχής Τραμπ, ακόμη και αφού η Τεχεράνη αποδέχτηκε τους όρους του Νέου Δελχί, συμπεριλαμβανομένης της εγκατάλειψης των φιλοδοξιών της για ΥΦΑ, για να διατηρήσει ζωντανή τη συνεργασία.
Ενώ το Ιράν περίμενε, η Σαουδική Αραβία προχώρησε. Σε συνεργασία με μια καναδική κοινοπραξία, άρχισε να παράγει φυσικό αέριο από το κοινό κοίτασμα το 2015 και αύξησε την παραγωγή σε περίπου 34 εκατομμύρια κυβικά μέτρα την ημέρα το επόμενο έτος.
Αυτή η ανισορροπία είχε οικονομικές συνέπειες. Το Ιράν κατέχει περίπου το 70% του κοιτάσματος και στα κοινά κοιτάσματα, η χώρα που παράγει λιγότερο κινδυνεύει να χάσει πίεση στο δικό της μέρος του σχηματισμού, επιτρέποντας στο φυσικό αέριο να μεταναστεύσει προς τον γείτονα που εξάγει πιο επιθετικά.
Σε μια περίοδο που η εγχώρια ζήτηση του Ιράν αυξάνεται και οι πιέσεις στην προσφορά γίνονται όλο και πιο ορατές κατά τις χειμερινές αιχμές, η μεγάλη καθυστέρηση στο Farzad B ήταν κάτι περισσότερο από μια στρατηγική ανησυχία. Ρίσκαρε να μετατρέψει ένα εθνικό περιουσιακό στοιχείο σε ένα σταδιακά συρρικνούμενο.
Η απάντηση της κυβέρνησης ήταν να προωθήσει μια ευρύτερη στρατηγική που επικεντρώνεται στα κοινά κοιτάσματα ως μέρος της ενίσχυσης της οικονομικής ανθεκτικότητας. Έχει ήδη αποφέρει αποτελέσματα στο Νότιο Παρς, όπου το Ιράν τελικά ξεπέρασε το Κατάρ σε ημερήσια εξόρυξη, και στην περιοχή Δυτικό Καρούν κατά μήκος των ιρακινών συνόρων.
Η πλήρης ανάπτυξη του Φαρζάντ B θεωρείται πλέον ως βασικό μέρος αυτής της πολιτικής. Καθώς οι ξένοι εταίροι δεν μπορούσαν ή δεν ήταν πρόθυμοι να δεσμευτούν, η κυβέρνηση στράφηκε προς τα μέσα.
Το 2017, η Εθνική Ιρανική Εταιρεία Πετρελαίου ανέθεσε στην Πετροπάρς τη διαχείριση του έργου στο πλαίσιο μιας κύριας σύμβασης που κάλυπτε την ανάλυση του υπογείου, τον εννοιολογικό σχεδιασμό, την εποπτεία των γεωτρήσεων και την προετοιμασία για την πλήρη ανάπτυξη του πεδίου.
Η απόφαση ήταν ένα στοίχημα στην εγχώρια δυναμικότητα σε μια εποχή που οι κυρώσεις περιόριζαν την πρόσβαση σε παγκόσμια χρηματοδότηση, εξοπλισμό και εξειδικευμένη τεχνολογία.
Αλλά αντανακλούσε επίσης μια μετατόπιση στον οικονομικό σχεδιασμό. Αντί να περιμένουν την άρση των κυρώσεων και την επιστροφή των ξένων επενδυτών, οι αρχές ώθησαν τους εθνικούς εργολάβους να αναλάβουν την ηγεσία στο έργο των 1,78 δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Τα τελευταία δύο χρόνια, αυτή η μετατόπιση έχει αποφέρει ορατά αποτελέσματα. Η πιο αξιοσημείωτη είναι η ολοκλήρωση και η υπεράκτια εγκατάσταση του μανδύα των 2.650 τόνων που σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε εντός του Ιράν από τοπικές εταιρείες.
Η επιχείρηση, με επικεφαλής την Πετροπάρς και εκτέλεση από την Ιρανική Εταιρεία Μηχανικών και Κατασκευών Υπεράκτιας Ανάπτυξης, απαιτούσε ένα επίπεδο μηχανικής επάρκειας που οι αναλυτές του κλάδου θεωρούσαν κάποτε απρόσιτο για τις εγχώριες εταιρείες που εργάζονταν χωρίς διεθνή υποστήριξη.
Η συναρμολόγηση και η εγκατάσταση στη θάλασσα υπό απαιτητικές συνθήκες καταδεικνύει ότι το Ιράν μπορεί να πραγματοποιήσει βαριές υπεράκτιες κατασκευές σε πρότυπα που ταιριάζουν με τα παγκόσμια πρότυπα.
Τα τεχνικά εμπόδια ξεπερνούν την πλατφόρμα. Η σύνθεση του φυσικού αερίου στο Φαρζάντ B απαιτεί προηγμένη μεταλλουργία και εξειδικευμένα κράματα για ασφαλή μεταφορά. Η τοποθέτηση του υπεράκτιου αγωγού θεωρείται μία από τις πιο δύσκολες προκλήσεις της θαλάσσιας μηχανικής που επιχειρήθηκαν στη χώρα.
Η επεξεργασία του αερίου υψηλής πίεσης και υψηλής θερμοκρασίας προσθέτει ένα ακόμη επίπεδο πολυπλοκότητας. Ωστόσο, οι Ιρανοί μηχανικοί λένε ότι έχουν πλέον αναπτύξει τον σχεδιασμό, την προμήθεια εξοπλισμού και τον επιχειρησιακό σχεδιασμό που απαιτούνται για τη διαχείριση αυτών των συνθηκών.
Για έναν τομέα που έχει συνηθίσει να βασίζεται σε διεθνείς εργολάβους για τις πιο σύνθετες υπεράκτιες εργασίες, αυτό αντιπροσωπεύει μια σημαντική αλλαγή.
Υπάρχει επίσης δυναμική στην ξηρά. Οι αξιωματούχοι έχουν οριστικοποιήσει την τοποθεσία του εργοστασίου επεξεργασίας φυσικού αερίου μετά από μια σειρά περιβαλλοντικών, γεωτεχνικών και αξιολογήσεων κινδύνου που περιελάμβαναν φυσικούς κινδύνους, κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις, πρόσβαση σε υποδομές και εγγύτητα σε υπεράκτιες εγκαταστάσεις.
Το επίπεδο των προπαρασκευαστικών εργασιών αντικατοπτρίζει την αποφασιστικότητα να αποφευχθούν οι αδυναμίες σχεδιασμού που συνέβαλαν σε προηγούμενες καθυστερήσεις.
Ο αναμενόμενος οικονομικός αντίκτυπος είναι σημαντικός. Μόλις τεθεί σε λειτουργία, ο πυρηνικός σταθμός Φαρζάντ B προβλέπεται να προσθέσει περίπου ένα δισεκατομμύριο κυβικά πόδια φυσικού αερίου την ημέρα στην προσφορά του Ιράν.
Αυτή η αύξηση έχει σημασία για μια χώρα που κατά καιρούς δυσκολεύεται να καλύψει την εγχώρια ζήτηση, να διαχειριστεί τις εποχιακές ελλείψεις και να διατηρήσει την παραγωγή σε παλαιωμένα κοιτάσματα. Μειώνει επίσης τον κίνδυνο περαιτέρω απωλειών κοιτασμάτων για τη Σαουδική Αραβία και βοηθά στη διαφύλαξη του πλειοψηφικού μεριδίου του Ιράν στο κοιτάσμα.
Το έργο έχει γίνει σύμβολο των οφελών της επένδυσης στην εγχώρια μηχανική ικανότητα αντί της αναμονής για ξένες συνεργασίες που ενδέχεται να εκτροχιαστούν από τη γεωπολιτική.
Η Πετροπάρς, κάποτε δευτερεύων ανάδοχος σε κοινά έργα, έχει αναδειχθεί ως το έμβλημα αυτής της προσέγγισης. Η ηγεσία της στον πυρηνικό σταθμό Farzad B αποτελεί απόδειξη ότι οι ιρανικές εταιρείες μπορούν να χειριστούν εξαιρετικά πολύπλοκες υπεράκτιες αναπτύξεις ακόμη και υπό κυρώσεις και με περιορισμένη πρόσβαση σε παγκόσμιους προμηθευτές.
Η πρόσφατη πρόοδος έχει ωθήσει τον πυρηνικό σταθμό Farzad B πέρα από το στάδιο των σχεδίων και των δηλώσεων στην ενεργό ανάπτυξη.
Για μια οικονομία που πλοηγείται σε κυρώσεις, αυξανόμενες ενεργειακές ανάγκες και μακροπρόθεσμες πιέσεις σε κοινά κοιτάσματα, αυτή η μετατόπιση σηματοδοτεί ένα εκπληκτικό επίτευγμα.
—
