Της Μαριάμ Γαρεγοζλού
Τις πρώτες πρωινές ώρες της Παρασκευής, τουλάχιστον εννέα εξέχοντες Ιρανοί πυρηνικοί επιστήμονες σκοτώθηκαν τραγικά σε μια βάναυση τρομοκρατική επίθεση που ενορχηστρώθηκε από το ισραηλινό καθεστώς στα σπίτια τους, η οποία είχε επίσης ως αποτέλεσμα τον θάνατο πολλών πολιτών.
Μεταξύ των θυμάτων ήταν ο Μοχαμμάντ Μεχντί Τεχραντσί και ο Φερεϊντούν Αμπασί-Νταβανί, τους οποίους τα μέσα ενημέρωσης περιέγραψαν ως σημαντικές προσωπικότητες στην πρόοδο του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν.
Ο Τεχραντσί, θεωρητικός φυσικός, ήταν πρόεδρος του Ισλαμικού Πανεπιστημίου Azad του Ιράν και διετέλεσε επίσης Αντιπρόεδρος Έρευνας και Τεχνολογίας στο Πανεπιστήμιο Σαχίντ Μπεχεστί για πάνω από μια δεκαετία.
Ο Αμπασί, πρώην επικεφαλής του Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας του Ιράν και πρώην μέλος του ιρανικού κοινοβουλίου, ήταν κάτοχος διδακτορικού τίτλου στην πυρηνική φυσική και διεξήγαγε έρευνα για το υπουργείο Άμυνας.
Γλίτωσε οριακά μια ισραηλινή απόπειρα δολοφονίας στην Τεχεράνη το 2010, στην οποία σκοτώθηκε ο συνάδελφός του, πυρηνικός επιστήμονας Ματζίντ Σαχριαρί.
Άλλοι αξιοσημείωτοι επιστήμονες που έχασαν τη ζωή τους στις τραγικές ισραηλινές επιθέσεις ήταν οι Αμπντολχαμίντ Μινουτσέχρ, Αχμάντ Ρεζά Ζολφαγαρί, Σεγιέντ Αμίρ Χοσεΐν Φεγί, Μοταλλεμπζαντέ, Αλί Καριμί, Μανσούρ Ασγαρί και Σαΐντ Μπορτζί .
Ο Μάρτυρας Δρ. Αμπντολχαμίντ Μινουτσέχρ
Ο Δρ. Αμπντολχαμίντ Μινουτσέχρ, γεννημένος το 1962, ήταν διακεκριμένος πυρηνικός μηχανικός που απέκτησε το διδακτορικό του στη Μόσχα.
Μετά την επιστροφή του στο Ιράν, εντάχθηκε στο διδακτικό προσωπικό του Πανεπιστημίου Σαχίντ Μπεχεστί, όπου η εξειδίκευσή του κάλυπτε τη φυσική των αντιδραστήρων, την πυρηνική προσομοίωση και τα προηγμένα πυρηνικά καύσιμα.
Διεξήγαγε εκτεταμένη έρευνα με επίκεντρο την ενίσχυση της αποδοτικότητας και της ασφάλειας των πυρηνικών σταθμών ηλεκτροπαραγωγής, δημοσιεύοντας πολυάριθμες επιστημονικές εργασίες σε έγκριτα εθνικά και διεθνή περιοδικά.
Ως επικεφαλής της Σχολής Πυρηνικής Μηχανικής στο Πανεπιστήμιο Σαχίντ Μπεχεστί, ο Δρ. Μινουτσέχρ έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση των εκπαιδευτικών και ερευνητικών προγραμμάτων της σχολής.
Με τη βαθιά διορατικότητα και την συμπονετική του ηγεσία, έθεσε ισχυρά θεμέλια για την καλλιέργεια μιας νέας γενιάς αφοσιωμένων ειδικών στην πυρηνική βιομηχανία του Ιράν.
Οι αξιοσημείωτες συνεισφορές του Δρ. Μινούχερ στον ιρανικό ακαδημαϊκό χώρο του χάρισαν πολυάριθμες διακρίσεις υψηλού κύρους, όπως το Εθνικό Βραβείο Υποδειγματικού Καθηγητή, το Βραβείο Κορυφαίου Ερευνητή στο Πανεπιστήμιο Σαχίντ Μπεχεστί, το Επιστημονικό Μετάλλιο Πρώτης Τάξης από τον Πρόεδρο του Ιράν και το Βραβείο Αλλαμέ Ταμπαταμπαΐ για το Καλύτερο Ακαδημαϊκό Βιβλίο.
Ο Μάρτυρας Δρ. Αχμάντ Ρεζά Ζολφαγαρί
Ο Δρ. Αχμάντ Ρεζά Ζολφαγαρί ήταν διακεκριμένος καθηγητής και κορυφαίος ακαδημαϊκός στη Σχολή Πυρηνικής Μηχανικής στο Πανεπιστήμιο Σαχίντ Μπεχεστί.
Καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του, υπηρέτησε τόσο σε ακαδημαϊκούς όσο και σε διευθυντικούς ρόλους, κάνοντας σημαντικές συνεισφορές στην εκπαίδευση και την έρευνα στις πυρηνικές επιστήμες.
Το έργο του ήταν ιδιαίτερα αποτελεσματικό σε στρατηγικούς και ζωτικούς τομείς κρίσιμους για την πρόοδο της χώρας στην πυρηνική τεχνολογία, αντανακλώντας την αφοσίωσή του τόσο στην επιστημονική αριστεία όσο και στην εθνική πρόοδο.
Εκτός από τα ακαδημαϊκά του επιτεύγματα, ο Δρ. Ζολφαγαρί έκανε σημαντικές συνεισφορές στη διαχείριση των πόρων και διετέλεσε αρχισυντάκτης του Nuclear Energy Quarterly Journal.
Η δημοσιευμένη έρευνά του επικεντρώθηκε κυρίως στο βαρύ σκυρόδεμα, τον μόλυβδο, την ακτινοβολία γάμμα και τη μηχανική αντοχή.
Τόσο ο Δρ. Μινουτσέχρ όσο και ο Δρ. Ζολφαγαρί συμμετείχαν ενεργά σε εθνικά στρατηγικά έργα, παίζοντας ζωτικό ρόλο στην προώθηση της επιστημονικής και τεχνικής αυτάρκειας του Ιράν και στην ιθαγενοποίηση της τεχνικής γνώσης.
Ο Μάρτυρας Δρ. Σεγέντ Αμίρ Χοσεΐν Φεγί
Ο Δρ. Σεγιέντ Αμίρ Χοσεΐν Φεγί ήταν τακτικός καθηγητής, αναγνωρισμένος ως εθνική επιστημονική ελίτ και αξιόλογο μέλος ΔΕΠ στο Πανεπιστήμιο Σαχίντ Μπεχεστί.
Κατείχε επίσης βασικούς διευθυντικούς ρόλους, υπηρετώντας ως πρώην Αναπληρωτής Επικεφαλής του Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας του Ιράν και πρώην Επικεφαλής του Ινστιτούτου Έρευνας Πυρηνικής Επιστήμης και Τεχνολογίας.
Ο Δρ. Φεγί απέκτησε το πτυχίο του στη Φυσική με πυρηνικό προσανατολισμό το 2000 από το Πανεπιστήμιο της Ούρμια. Συνέχισε τις σπουδές του στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο Αμιρκαμπίρ, όπου ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό και το διδακτορικό του στην Πυρηνική Μηχανική (ενεργειακός προσανατολισμός) το 2003 και το 2008, αντίστοιχα.
Έπαιξε κρίσιμο ρόλο στην ανάπτυξη νέων πυρηνικών τεχνολογιών και στην προώθηση της επιστημονικής και ερευνητικής υποδομής του Ιράν.
Έχει επίσης συγγράψει πολλά σημαντικά ακαδημαϊκά βιβλία και πολλά ερευνητικά άρθρα στην πυρηνική επιστήμη και τεχνολογία, αφήνοντας διαρκή αντίκτυπο στον τομέα.
Ο Μάρτυρας Δρ. Μοχαμμάντ Μεχντί Τεχραντσί
Ο Δρ. Μοχαμμάντ Μεχντί Τεχραντσί, εξέχων καθηγητής πανεπιστημίου, ήταν κορυφαία επιστημονική, πολιτιστική και στρατηγική προσωπικότητα στο σύστημα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης του Ιράν και θεμελιώδης δύναμη στην ανάπτυξη σύγχρονων και στρατηγικών επιστημών όπως η πυρηνική φυσική.
Από τις αρχές της δεκαετίας του 2000, είχε συμβάλει στην ίδρυση βασικών ιδρυμάτων όπως το Ινστιτούτο Έρευνας Λέιζερ και η Σχολή Προηγμένων Τεχνολογιών στο Πανεπιστήμιο Σαχίντ Μπεχεστί.
Το έργο του έπαιξε σημαντικό ρόλο στην επέκταση των επιστημονικών και τεχνολογικών συνόρων του Ιράν.
Ο Δρ. Τεχραντσί διετέλεσε πρόεδρος του Πανεπιστημίου Σαχίντ Μπεχεστί από το 2012 έως το 2016, πριν γίνει πρόεδρος του παραρτήματος Τεχεράνης του Ισλαμικού Πανεπιστημίου Azad.
Από το 2018, κατέχει τη θέση του Προέδρου ολόκληρου του συστήματος του Ισλαμικού Πανεπιστημίου Azad.
Ευρέως αναγνωρισμένος ως ηγετική φυσιογνωμία στην ανάπτυξη της πυρηνικής επιστήμης και της φωτονικής στο Ιράν, ο Δρ. Τεχραντσί συνέβαλε ενεργά σε εθνικά στρατηγικά έργα, συμπεριλαμβανομένης της προηγμένης πυρηνικής έρευνας και των ευαίσθητων τεχνολογικών προγραμμάτων.
Η συμμετοχή του σε αυτές τις επιστημονικές προσπάθειες οδήγησε σε κυρώσεις εναντίον του από το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ το 2020.
Τα ακαδημαϊκά επιτεύγματα του Δρ. Τεχραντσί είναι εκτεταμένα, συμπεριλαμβανομένων πάνω από 98 δημοσιευμένων άρθρων σε εγχώρια και διεθνή επιστημονικά περιοδικά, περισσότερων από 130 παρουσιάσεων σε συνέδρια, επίβλεψης δεκάδων μεταπτυχιακών και διδακτορικών διατριβών και ηγεσίας 17 μεγάλης κλίμακας εθνικών επιστημονικών και τεχνολογικών έργων.
Ο Μάρτυρας Δρ. Φερεϊντούν Αμπασί
Ο Δρ. Φερεϊντούν Αμπασί-Νταβανί, γεννημένος το 1958 στο Αμπαντάν, ήταν καθηγητής πυρηνικής φυσικής και μία από τις πιο εξέχουσες επιστημονικές και εθνικές προσωπικότητες του Ιράν.
Ολοκλήρωσε τις ανώτερες σπουδές του στην πυρηνική φυσική στο Πανεπιστήμιο Σιράζ, στο Πανεπιστήμιο Φερντοούσι του Μασάντ και στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο Αμιρκαμπίρ.
Η επιστημονική του εξειδίκευση περιελάμβανε ευαίσθητους και στρατηγικούς τομείς, όπως η πυρηνική φυσική, ο διαχωρισμός ισοτόπων, η δοσιμετρία ακτινοβολίας, οι επιταχυντές σωματιδίων και τα συστήματα εστίασης πλάσματος.
Ως ένας από τους ιδρυτές της Ιρανικής Πυρηνικής Εταιρείας, ο Δρ. Αμπασί κατείχε διάφορους ηγετικούς ρόλους, όπως πρώην επικεφαλής της Σχολής Φυσικής στο Πανεπιστήμιο Ιμάμ Χοσεΐν και επικεφαλής του Κέντρου Έρευνας Λέιζερ στο Βιομηχανικό Πανεπιστήμιο Μαλέκ Αστάρ.
Επέβλεψε πολυάριθμες μεταπτυχιακές και διδακτορικές διατριβές και συνέγραψε πάνω από 40 επιστημονικά άρθρα σε έγκριτα περιοδικά. Σε αναγνώριση της συμβολής του, έλαβε το Εθνικό Βραβείο Υποδειγματικού Καθηγητή το 2007.
Εκτός από τα ακαδημαϊκά του επιτεύγματα, ο Δρ. Αμπασί υπηρέτησε σε βασικές διευθυντικές θέσεις, συμπεριλαμβανομένων αυτών του Αντιπροέδρου του Ιράν και του Επικεφαλής του Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας του Ιράν από το 2011 έως το 2013.
Υπό την ιδιότητά του ως Αντιπρόεδρος και Επικεφαλής του Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας, ο Δρ. Αμπασί έπαιξε ζωτικό ρόλο στην προώθηση του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν.
Αργότερα, εξελέγη εκπρόσωπος του λαού του Καζερούν και του Κουχτσενάρ στο Κοινοβούλιο του Ιράν, όπου προήδρευσε της Επιτροπής Ενέργειας κατά την 11η θητεία.
Λόγω του εξέχοντος ρόλου του στις πυρηνικές προσπάθειες του Ιράν, ο Δρ. Αμπασί υποβλήθηκε σε δρακόντειες κυρώσεις από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ το 2007.
Τον Νοέμβριο του 2010, επέζησε από μια ισραηλινή τρομοκρατική απόπειρα δολοφονίας στην Τεχεράνη που περιελάμβανε μαγνητική βόμβα, μια επίθεση που συνέπεσε με τη δολοφονία ενός άλλου πυρηνικού επιστήμονα, του Δρ. Ματζίντ Σαχριαρί.
Ο Δρ. Αμπασί παρέμεινε στις λίστες κυρώσεων των ΗΠΑ και της Δύσης λόγω της σημαντικής συμβολής του στην ανάπτυξη της πυρηνικής τεχνολογίας του Ιράν. Η κληρονομιά του παραμένει στην ιρανική ιστορία ως αυτή ενός αφοσιωμένου επιστήμονα, οραματιστή ηγέτη και παθιασμένου υποστηρικτή της επιστημονικής προόδου.
Άλλοι πυρηνικοί επιστήμονες μαρτύρησαν στις επιθέσεις
Περιορισμένες πληροφορίες είναι διαθέσιμες για τον Μοταλλεμπζαντέ, τον έκτο Ιρανό πυρηνικό επιστήμονα που έγινε στόχος των πρόσφατων δολοφονιών. Αυτός και η σύζυγός του έχασαν και οι δύο τη ζωή τους στην τρομοκρατική επίθεση της Παρασκευής.
Τα μέσα ενημέρωσης του Σαββάτου αναγνώρισαν επίσης τους Αλί Καριμί, Μανσούρ Ασγαρί και Σαΐντ Μπορτζί μεταξύ των θυμάτων των τρομοκρατικών επιθέσεων της Παρασκευής που πραγματοποιήθηκαν από το σιωνιστικό καθεστώς.
Ο Σαΐντ Μπορτζί ήταν ερευνητής στο Πανεπιστήμιο Τεχνολογίας Μαλέκ Αστάρ, με ειδίκευση στη Μηχανολογία και τη Μηχανική Υλικών (Solid).
Είχε συνεργαστεί προηγουμένως με τον διάσημο Ιρανό πυρηνικό επιστήμονα Μοχσέν Φαχριζαντέ, ο οποίος δολοφονήθηκε από το ισραηλινό καθεστώς το 2020.
Λίγες πληροφορίες είναι διαθέσιμες στο κοινό για τον Μανσούρ Ασγαρί και τον Αλί Καριμί.
Ισραηλινές δολοφονίες πυρηνικών επιστημόνων
Από τουλάχιστον το 2010, αρκετοί Ιρανοί πυρηνικοί επιστήμονες έχουν δολοφονηθεί σε ισραηλινές επιθέσεις στο έδαφος του Ιράν, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων εξέχουσων προσωπικοτήτων όπως ο Μοχσέν Φαχριζαντέ.
Ξεκίνησε με τη δολοφονία του Αρντεσίρ Χοσεϊνπούρ στις 15 Ιανουαρίου 2007, ακολουθούμενη από τον Μασούντ Αλιμοχαμμαντί στις 12 Ιανουαρίου 2010 και τον Ματζίντ Σαχριαρί στις 29 Νοεμβρίου 2011.
Ο Νταριούς Ρεζαϊνεζάντ ήταν ο τέταρτος Ιρανός πυρηνικός επιστήμονας που δολοφονήθηκε σε διάστημα τεσσάρων ετών.
Τη δολοφονία του Ρεζαϊνεζάντ ακολούθησε αυτή του Μοσταφά Αχμαντί Ροσάν στις 11 Ιανουαρίου 2012, η οποία σηματοδότησε τη δεύτερη επέτειο μαρτυρίου του πρώην συναδέλφου του Αλιμοχαμμαντί.
Ο Μοχσέν Φαχριζαντέ, γνωστός ως ο αρχιτέκτονας της σύγχρονης πυρηνικής βιομηχανίας του Ιράν, δολοφονήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 2020, στα περίχωρα της Τεχεράνης.
Ο πυρηνικός οργανισμός του ΟΗΕ έχει κατηγορηθεί ότι υιοθέτησε πολιτική και κομματική στάση απέναντι στο ειρηνικό πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, ενώ παράλληλα επέδειξε επιείκεια προς το ισραηλινό καθεστώς, παρά την πλήρη και άνευ όρων συνεργασία της Τεχεράνης με τον ΔΟΑΕ, συμπεριλαμβανομένης της άδειας τακτικών επιθεωρήσεων.
Αντιθέτως, το Ισραήλ αρνήθηκε να υπογράψει τη Συνθήκη για τη Μη Διάδοση των Πυρηνικών Όπλων (NPT), απέρριψε επανειλημμένα και απαξιωτικά τις εκκλήσεις για ένταξη σε αυτόν τον ακρογωνιαίο λίθο του διεθνούς πλαισίου ελέγχου των όπλων και δεν επιτρέπει στον οργανισμό πυρηνικών του ΟΗΕ να επιθεωρεί ή να παρακολουθεί τις πυρηνικές του εγκαταστάσεις.
PressTV
https://www.presstv.ir/Detail/2025/06/14/749807/profiles-iranian-nuclear-scientists-assassinated-latest-israeli-aggression
—
