Το Ιράν και το Κατάρ υποστηρίζουν την εδαφική ακεραιότητα της Υεμένης εν μέσω συγκρούσεων Σαουδικής Αραβίας-Εμιράτ στο νότο
Ο Υπουργός Εξωτερικών του Ιράν και ο Υπουργός Εξωτερικών του Κατάρ, ο οποίος είναι επίσης Πρωθυπουργός, τόνισαν τη σημασία της διατήρησης της εδαφικής ακεραιότητας και ενότητας της Υεμένης εν μέσω κλιμάκωσης των συγκρούσεων στο νότο.
Κατά τη διάρκεια τηλεφωνικής συνομιλίας, ο Αμπάς Αραγτσί και ο Σεΐχης Μοχάμεντ μπιν Αμπντουλραχμάν μπιν Τζάσιμ Αλ Θάνι συζήτησαν τις περιφερειακές εξελίξεις καθώς και τα πρόσφατα γεγονότα στην Υεμένη.
Οι εντάσεις στην Υεμένη εντάθηκαν στις 3 Δεκεμβρίου, καθώς οι δυνάμεις του Νότιου Μεταβατικού Συμβουλίου (STC), που είναι σύμμαχοι των ΗΑΕ, κατέλαβαν τον έλεγχο του Χαντραμούτ μετά από συγκρούσεις με μαχητές που υποστηρίζονται από τη Σαουδική Αραβία.
Το STC στη συνέχεια επέκτεινε την εμβέλειά του στην ανατολική επαρχία αλ-Μαράχ χωρίς να συναντήσει καμία αναφερόμενη αντίσταση και στρατολογεί τοπικές δυνάμεις και στις δύο περιοχές.
Μετά την πρόσφατη στρατιωτική επέκταση του STC, η Σαουδική Αραβία πραγματοποίησε αεροπορικές επιδρομές την Παρασκευή, στοχεύοντας θέσεις του STC. Αυτές περιλάμβαναν αρκετές τοποθεσίες που χρησιμοποιούν οι Επίλεκτες Δυνάμεις Χαντραμί στην περιοχή Γκάιλ μπιν Γιαμίν κοντά σε βασικά πετρελαϊκά πεδία. Οι αναφορές δεν δείχνουν θύματα ή ζημιές σε στρατιωτικό εξοπλισμό ως αποτέλεσμα των επιθέσεων.
Το STC ανακοίνωσε την Παρασκευή ότι είναι ανοιχτό σε συνεργασία ή συμφωνίες που αποσκοπούν στην προστασία αυτών που αποκαλεί αμοιβαία συμφέροντα με τη Σαουδική Αραβία, αντιμετωπίζοντας παράλληλα τις προσδοκίες του πληθυσμού της νότιας Υεμένης.
Τα ΗΑΕ υπήρξαν βασικός εταίρος στον πόλεμο που υποστηρίζεται από τις ΗΠΑ και ηγείται η Σαουδική Αραβία εναντίον της Υεμένης και στην κυβέρνηση με επικεφαλής την Ansarallah στη Σαναά, ο οποίος ξεκίνησε το 2015. Ταυτόχρονα, το Ριάντ και το Αμπού Ντάμπι εμπλέκονται σε μια αντιπαλότητα για τον έλεγχο των πόρων και των κρίσιμων λιμένων της Υεμένης.
Οι επικριτές υποστηρίζουν ότι και οι δύο χώρες συνεργάζονται για να διαιρέσουν την Υεμένη με τρόπους που ευθυγραμμίζονται με τις δικές τους ατζέντες. Υποστηρίζουν ότι η πίεση για τοπική αυτονομία είναι απλώς μια πρόσοψη, που κρύβει μια βαθύτερη αναζήτηση επιρροής, με το Hadramout να γίνεται το επίκεντρο αυτής της ανταγωνιστικής διαμάχης για την εξουσία.
Εκτός από την Υεμένη, οι υπουργοί εξέφρασαν ανησυχία για την κατάσταση στην Παλαιστίνη και τον Λίβανο, επικαλούμενοι τις συνεχιζόμενες ισραηλινές επιθέσεις και τις παραβιάσεις των συμφωνιών κατάπαυσης του πυρός.
Τόνισαν την ανάγκη για διεθνή πίεση στο Ισραήλ να σταματήσει τις ενέργειες που στοχεύουν τους αμάχους και να τηρήσει τις δεσμεύσεις του.
—
