Οι υπουργοί Εξωτερικών του Ιράν και του Ομάν τονίζουν την αντιμετώπιση των πηγών αναταραχής στην περιοχή
Ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν, Αμπάς Αραγτσί, και ο ομάν ομόλογός του, Σαγίντ Μπαντρ μπιν Χαμάντ μπιν Χαμούντ Αλμπουσάιντι, τόνισαν τη σημασία της συνεχιζόμενης διαβούλευσης και του συντονισμού μεταξύ των ισλαμικών χωρών για την αντιμετώπιση παραγόντων που τροφοδοτούν τη διχόνοια και την αναταραχή στην περιοχή.
Κατά τη διάρκεια τηλεφωνικής συνομιλίας τη Δευτέρα, οι δύο υπουργοί συζήτησαν τις διμερείς σχέσεις καθώς και τις περιφερειακές και διεθνείς εξελίξεις.
Αντήλλαξαν απόψεις για διάφορες πτυχές των δεσμών Ιράν-Ομάν και τρόπους για περαιτέρω ενίσχυση της συνεργασίας.
Ο Αραγτσί εξέφρασε την ανησυχία του για την πορεία των εξελίξεων στη νότια Υεμένη, τονίζοντας την ανάγκη οι χώρες της περιοχής να καταβάλουν προσπάθειες και να συνεργαστούν για τη διατήρηση της εδαφικής ακεραιότητας της Υεμένης και την εδραίωση της σταθερότητας εκεί.
Οι εντάσεις στην Υεμένη εντάθηκαν στις 3 Δεκεμβρίου, καθώς οι δυνάμεις του Νότιου Μεταβατικού Συμβουλίου (ΝΜΣ-STC), που συμμάχησαν με τα ΗΑΕ, κατέλαβαν τον έλεγχο του Χαντραμούτ μετά από συγκρούσεις με μαχητές που υποστηρίζονται από τη Σαουδική Αραβία.
Το ΝΜΣ στη συνέχεια επέκτεινε την εμβέλειά του στην ανατολική επαρχία αλ-Μαράχ χωρίς να συναντήσει καμία αναφερόμενη αντίσταση και στρατολογεί τοπικές δυνάμεις και στις δύο περιοχές.
Μετά την πρόσφατη στρατιωτική επέκταση του STC, η Σαουδική Αραβία πραγματοποίησε αεροπορικές επιδρομές την Παρασκευή, στοχεύοντας θέσεις του STC. Αυτές περιλάμβαναν αρκετές τοποθεσίες που χρησιμοποιούν οι Επίλεκτες Δυνάμεις Χαντράμι στην περιοχή Γάιλ Μπεν Γιαμίν κοντά σε βασικά πετρελαιοπηγεία. Οι αναφορές δεν αναφέρουν θύματα ή ζημιές σε στρατιωτικό εξοπλισμό ως αποτέλεσμα των επιθέσεων.
Το STC δήλωσε το Σάββατο ότι πλησιάζει στην ανακήρυξη ανεξάρτητου κράτους στο νότο.
Στην τηλεφωνική τους συνομιλία, οι δύο υπουργοί Εξωτερικών εξέτασαν επίσης τις εξελίξεις στη Δυτική Ασία, τη Μεσόγειο και το Κέρας της Αφρικής.
Τόνισαν την αναγκαιότητα διαρκούς διαλόγου, διαβούλευσης και συλλογικής σκέψης μεταξύ των ισλαμικών χωρών για την αντιμετώπιση πηγών διχόνοιας και αστάθειας σε όλη την περιοχή.
—