Από την Χομεϊρά Αχάντ
Όταν ο ανώτατος διοικητής της αντιτρομοκρατίας του Ιράν, Αντιστράτηγος Γασέμ Σουλεϊμανί, πήγε στο Χαλέπι της Συρίας, κατά τη διάρκεια του πολέμου κατά της Τακφιριστικής ομάδας Νταές, συχνά έμενε για εβδομάδες, μερικές φορές ακόμη και για δύο έως τρεις μήνες.
Όσοι συνεργάζονταν μαζί του γνώριζαν τον ρυθμό του. Μόλις έμπαινε σε μια πρώτη γραμμή, εξαφανιζόταν εντελώς σε αυτήν.
Παρακολουθούσε τις επιχειρήσεις όλες τις ώρες, μετακινούνταν αθόρυβα μεταξύ των μονάδων και επέμενε ότι οι άλλοι μένουν μακριά από τον κίνδυνο εκτός αν ήταν απαραίτητο.
Μεταξύ αυτών που προσπαθούσε να προστατεύσει από τον αδιάκοπο βομβαρδισμό της πόλης ήταν ο Ταξίαρχος Μοχάμεντ Σαΐντ Ιζάντι, γνωστός και ως «Χατζ Ραμαζάν», ο άνθρωπος που ήταν υπεύθυνος για το χαρτοφυλάκιο της Δύναμης Κουντς του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) για την Παλαιστίνη και ένας από τους στενότερους συντρόφους του εκλιπόντος διοικητή.
Ο στρατηγός Σουλεϊμανί, γνωστός και ως «Χατζ Κασέμ», μαρτύρησε σε αμερικανική επιδρομή με drone κοντά στο Διεθνές Αεροδρόμιο της Βαγδάτης τον Ιανουάριο του 2020, μαζί με τον Αμπού Μαχντί αλ-Μουχάντις, αναπληρωτή επικεφαλής των Μονάδων Λαϊκής Κινητοποίησης (PMU) του Ιράκ, και άλλους συντρόφους του, σε μια επίθεση που είχε εγκριθεί απευθείας από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ.
Οργή και στοργή
Ο Χατζ Ραμεζάν θυμόταν συχνά πώς τηλεφωνούσαν στον στρατηγό Σολεϊμανί από τη Βηρυτό, λέγοντάς του ότι έπρεπε να τον δουν για κάποιες σημαντικές συζητήσεις.
Αρνιόταν κάθε φορά. «Θα έρθω στη Δαμασκό», έλεγε. «Θα έρθω στη Βηρυτό». Δεν τους επέτρεπε ποτέ να μπουν στο Χαλέπι.
«Ήταν προστασία, το ένστικτο ενός διοικητή που έφερε την ευθύνη για όλους γύρω του», δήλωσε ο Χατζ Ραμεζάν σε μια αναμνηστική συγκέντρωση μετά τον μαρτυρικό θάνατο του στρατηγού Σουλεϊμανί.
Αλλά μια συγκεκριμένη μέρα, οι δύο συναντήθηκαν για λίγο στο Χαλέπι. Και μόλις τελείωσε η συνάντηση, ο στρατηγός Σουλεϊμανί προέτρεψε τον Χατζ Ραμαζάν να φύγει αμέσως από την πόλη.
Ο Χατζ Ραμεζάν υπάκουσε, μπήκε στο αυτοκίνητο και κατευθύνθηκε προς τα περίχωρα. Ωστόσο, τη στιγμή που έφυγε, ένιωσε κάτι να τον τραβάει. Ο ανώτερος διοικητής της Δύναμης Κοντς των Φροουρών επέμεινε στον οδηγό του ότι έπρεπε να πάνε στον τόπο της επιχείρησης.
Ο οδηγός αντιστάθηκε, λέγοντας ότι ο δρόμος ήταν επικίνδυνος και η περιοχή ήταν πολύ στοχευμένη, αλλά ο Haj Ramazan πίεσε μέχρι που ο άντρας τελικά υποχώρησε.
Μέχρι ο ίδιος ο Στρατηγός Soleimani να φτάσει αργότερα στην πρώτη γραμμή, εν μέσω αδιάκοπου βομβαρδισμού, μπήκε στο δωμάτιο επιχειρήσεων.
Το αμυδρό φως των κεριών έκρυψε το πρόσωπο του Haj Ramazan, αλλά μετά από μερικά λεπτά, όταν αποκαταστάθηκε το ηλεκτρικό ρεύμα, ο Στρατηγός Σολεϊμανί είδε τον διοικητή της παλαιστινιακής μονάδας τωνΦρουρών να στέκεται εκεί, ακόμα σε κίνδυνο.
«Εκρήχθηκε. Δεν σου είπα να φύγεις; Γιατί είσαι εδώ;!»
Ήταν μια από εκείνες τις σπάνιες, αφύλακτες στιγμές που η ανθρωπιά της σχέσης τους αναδύθηκε πλήρως.
Ο Χατζ Ραμεζάν αναγνώρισε τον φόβο στην επίπληξη, το βάρος της ευθύνης για όλους υπό τις διαταγές του Στρατηγού Σολεϊμανί.
Ο Στρατηγός Σολεϊμανί νήστευε. Μετά τις προσευχές εκείνο το βράδυ, κάλεσε τον Χατζ Ραμεζάν για να μοιραστούν ένα γεύμα, μια ήσυχη χειρονομία που «αποκάλυψε την απαλότητα της καρδιάς του».
Ο Χατζ Ραμαζάν αργότερα θυμήθηκε την διδακτική συζήτηση που ακολούθησε. Όταν ρωτήθηκε για την ανάληψη προσωπικών κινδύνων στο πεδίο της μάχης, η απάντηση του Στρατηγού Σουλεϊμανί ήταν σταθερή.
«Αν μου συμβεί κάτι, έχω μια απάντηση ενώπιον του Θεού. Είμαι υποχρεωμένος εδώ. Το καθήκον μου είναι εδώ. Αλλά η δουλειά σου δεν είναι εδώ… ήρθες επειδή το ήθελε η καρδιά σου», είπε ο επικεφαλής της Δύναμης Κουντς στον Χατζ Ραμζάν.
«Αυτό που λες είναι αλήθεια, ακολούθησα την καρδιά μου για να πάω στον τόπο της επιχείρησης», απάντησε.
Ο Χατζ Ραμεζάν αργότερα περιέγραψε τη συζήτηση ως μάθημα και μια διαβεβαίωση: «Ο Χατζί (Στρατηγός Σολεϊμανί) ήταν εξαιρετικά αποφασιστικός και γενναίος, αλλά πολύ τρυφερός και γρήγορος στη συμφιλίωση. Και τα λόγια του είχαν πάντα λογική, όχι μόνο συναίσθημα».
Άτομα κοντά στον Στρατηγό Σολεϊμανί λένε ότι ο παγκοσμίου φήμης διοικητής της αντιτρομοκρατίας περίμενε ορθολογισμό και προσοχή από τους γύρω του, αλλά ποτέ δεν θυσίασε την ενσυναίσθηση στη διαδικασία.
«Αυτές οι στιγμές αποκάλυψαν την ικανότητα να διοικεί με ακλόνητη εξουσία και την ικανότητα να προστατεύει και να καθοδηγεί τους γύρω του», θα θυμόταν αργότερα ο Χατζ Ραμεζάν για το περιστατικό.
Μάρτυρες περιγράφουν τον Στρατηγό Σολεϊμανί ως διοικητή που συμμετείχε σε πολλαπλές επιχειρήσεις ταυτόχρονα. Παράλληλα με τη διεύθυνση αποστολών, παρακολουθούσε την ασφάλεια και τις κινήσεις του προσωπικού υπό τις εντολές του.
Κοινή δέσμευση στον αγώνα της αντίστασης
Ο άρρηκτος δεσμός μεταξύ του Στρατηγού Σολεϊμανί και του Χατζ Ραμεζάν ήταν επίσης εμφανής στην κοινή τους αίσθηση σκοπού.
Ο Χαλέντ Καντούμι, εκπρόσωπος της Χαμάς, του παλαιστινιακού κινήματος αντίστασης, στο Ιράν, περιέγραψε μια συνάντηση μεταξύ του Στρατηγού Σουλεϊμανί, του Χατζ Ραμαζάν και του Ισμαήλ Χανίγιε, του μάρτυρα επικεφαλής του πολιτικού γραφείου της Χαμάς.
Ο Χανίγιε είχε ανησυχίες για ορισμένα σημαντικά ζητήματα σχετικά με την αντίσταση, αλλά ο Στρατηγός Σολεϊμανί τον καθησύχασε δείχνοντας τον Χατζ Ραμεζάν.
«Κύριε Ισμαήλ Χανίγιε, είμαι ο Χατζ Ραμεζάν. Είναι αυτός που εργάζεται για το θέμα σας. Είναι Παλαιστίνιος. Είναι περισσότερο Παλαιστίνιος παρά Ιρανός όσον αφορά τον αγώνα σας. Λόγω του Χατζ Ραμαζάν, δεν έχω καμία ανησυχία για την Παλαιστίνη. Αυτός χειρίζεται τα πάντα», θυμήθηκε ο εκπρόσωπος της Χαμάς να λέει ο Στρατηγός Σολεϊμανί.
«Ο Στρατηγός Σολεϊμανί μίλησε με τρόπο που έκανε σαφή τα επίπεδα της σχέσης τους. Εμπιστευόταν τον Χατζ Ραμεζάν να χειριστεί το έργο» και επίσης βασιζόταν σε αυτόν ως κάποιον που μοιραζόταν το αίσθημα του καθήκοντός του.
Η επαγγελματική εμπιστοσύνη και η προσωπική κατανόηση σήμαιναν ότι η αποστολή μπορούσε να συνεχίσει να κινείται ακόμα και όταν ο Στρατηγός Σολεϊμανί δεν ήταν στο έδαφος.
Μάρτυρες επιβεβαιώνουν ότι αναγνώριζε σταθερά τις προσπάθειες των γύρω του, τους καθοδήγησε στη λήψη επιχειρησιακών αποφάσεων και διατηρούσε στενές σχέσεις εμπιστοσύνης.
Οι αλληλεπιδράσεις του Στρατηγού Σολεϊμανί με τον Χατζ Ραμεζάν, όπως τις θυμούνται η οικογένεια και οι φίλοι, αντικατοπτρίζουν την ισορροπία μεταξύ ευθύνης και ανθρώπινης φροντίδας που διαμόρφωσε τη ζωή και το έργο του διάσημου διοικητή της αντιτρομοκρατίας.
—
