Του Αλί Ζερατπισέ
12 Ιανουαρίου. Τεχεράνη. Ήταν μια πραγματικά μνημειώδης στιγμή, που θα παραμείνει χαραγμένη στη συλλογική μνήμη του ιρανικού έθνους, ιδιαίτερα της νεολαίας του, για τις επόμενες γενιές.
Από την ανατολή μέχρι τη δύση, από τον βορρά μέχρι τον νότο, Ιρανοί από κάθε κοινωνικό στρώμα γέμισαν τις μεγάλες πλατείες και τους δρόμους της Τεχεράνης και άλλων πόλεων, επιβεβαιώνοντας την ακλόνητη υποστήριξή τους στην Ισλαμική Δημοκρατία και τις θεμελιώδεις αρχές της και απορρίπτοντας τις συνωμοσίες που υποστηρίζονται από το εξωτερικό.
Οι άνθρωποι κυμάτιζαν την τρίχρωμη σημαία της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν, κρατώντας ψηλά πορτρέτα του ιδρυτή της, Αγιατολάχ Ρουχολάχ Χομεϊνί, και του Ηγέτη της Ισλαμικής Επανάστασης, Αγιατολλά Σεγιέντ Αλί Χαμενεΐ, καθώς και των μαρτύρων που έδωσαν τη ζωή τους για τη χώρα.
Με μια συλλογική φωνή, διακήρυξαν: «Θα συνεχίσουμε το ιερό μονοπάτι της Επανάστασης. Τιμούμε τη μεγάλη μνήμη του Ιμάμη Χομεϊνί και θα διαφυλάξουμε την κληρονομιά του ακολουθώντας την καθοδήγηση του δίκαιου διαδόχου του, Αγιατολλά Χαμενεΐ».
Αλλά τι έφερε εκατομμύρια Ιρανούς στους δρόμους εκείνη την ημέρα; Τι τους ώθησε να ανανεώσουν τον όρκο πίστης τους στην Ισλαμική Επανάσταση;
Ήταν για να αντιμετωπίσουν την μακραίωνη εχθρότητα του αγγλοσαξονικού ιμπεριαλισμού και του περιφερειακού πληρεξουσίου του – το «λυσσασμένο σκυλί της Μέσης Ανατολής», το σιωνιστικό καθεστώς; Ή μήπως για να υπερασπιστούν το ιρανικό έθνος ενάντια στις ύπουλες συνωμοσίες των παραπλανημένων ταραχοποιών, που είναι αποφασισμένοι να καταστρέψουν και να δολοφονήσουν αδιάκριτα, επιδιώκοντας την κατάργηση του κράτους δικαίου που διέπει την Ισλαμική Δημοκρατία;
Τα γεγονότα των τελευταίων εβδομάδων ήταν πολύ πιο ύπουλα από οποιεσδήποτε προηγούμενες προσπάθειες της Δύσης και της σιωνιστικής οντότητας να προκαλέσουν χάος στη χώρα προκειμένου να υλοποιηθεί ο μακροχρόνιος στόχος της «αλλαγής καθεστώτος» στο Ιράν.
Όπως το περιέγραψε ο λαός του Ιράν, ήταν η «δέκατη τρίτη ημέρα», μια αναφορά στον 12ήμερο πόλεμο που επιβλήθηκε στη χώρα από το ισραηλινό καθεστώς και τις ΗΠΑ τον Ιούνιο του περασμένου έτους, ο οποίος ήταν επίσης μέρος του ίδιου σχεδίου «αλλαγής καθεστώτος» που έχει αποτύχει πολλές φορές όλα αυτά τα χρόνια.
Αν ο 12ήμερος πόλεμος αντιπροσώπευε την εξωτερική εκδήλωση της δυτικής και ισραηλινής εχθρότητας προς το Ιράν και την επαναστατική παράδοση, η «δέκατη τρίτη ημέρα» ήταν μια πολύ πιο σκοτεινή υπόθεση – μια εσωτερική πλεκτάνη που καθοδηγούνταν από κατασκόπους που συνδέονταν με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, με στόχο τη συνέχιση του πολέμου από μέσα.
Οι αναταραχές ξεκίνησαν όταν καταστηματάρχες σε εμπορικές περιοχές σε όλη τη χώρα πραγματοποίησαν ειρηνικές διαδηλώσεις για να διαμαρτυρηθούν για την υποτίμηση του ριάλ έναντι του δολαρίου ΗΠΑ. Αυτές οι διαδηλώσεις, ωστόσο, καταλήφθηκαν από πληρωμένους ταραξίες και τρομοκράτες.
Οι ταραξίες και οι τρομοκράτες ισχυρίστηκαν ψευδώς ότι αγωνίζονταν για την ελευθερία του Ιράν, αγνοώντας βολικά την πραγματικότητα ότι από την Ισλαμική Επανάσταση του 1979, οι Ιρανοί συμμετέχουν σταθερά σε ένα ευρύ φάσμα δημοκρατικών ασκήσεων – από εκλογές έως δημοτικά συμβούλια, προεδρία και τελικά την Ηγεσία της Ισλαμικής Επανάστασης.
Οπλισμένοι με αυτόματα τυφέκια, πιστόλια και εκρηκτικά που προμηθεύτηκαν από το Ισραήλ και τις ΗΠΑ, πραγματοποίησαν αδίστακτες επιθέσεις σε αστυνομικούς, προσωπικό ασφαλείας, ακόμη και αθώους περαστικούς. Τα θύματα περιλάμβαναν εκατοντάδες απλούς πολίτες, συμπεριλαμβανομένων γυναικών και παιδιών, από μια νοσοκόμα στο Καράτζ μέχρι ένα τρίχρονο κορίτσι στο Κερμανσάχ.
Αυτός ο ζοφερός απολογισμός αποκάλυψε ότι, παράλληλα με την απεριόριστη σκληρότητά τους, αυτοί οι υποστηριζόμενοι από το εξωτερικό τρομοκράτες μοιράζονταν ένα άλλο χαρακτηριστικό με τους Ισραηλινούς και Αμερικανούς προστάτες τους: την προθυμία να σκοτώνουν χωρίς λόγο, ειδικά όταν επρόκειτο για γυναίκες και παιδιά.
Πέρα από την άσκοπη απώλεια ζωών, οι τρομοκράτες στόχευσαν την ίδια την καρδιά της ισλαμικής και σιιτικής ταυτότητας του Ιράν. Τζαμιά, χοσεϊνίγια και άλλες ιερές κατασκευές κάηκαν και βεβηλώθηκαν.
Καταστράφηκε μια εκτεταμένη σειρά δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας – τράπεζες, κυβερνητικά κτίρια, στάσεις λεωφορείων, αυτοκίνητα, δημόσια οχήματα, ΑΤΜ, ασθενοφόρα, για να αναφέρουμε μόνο μερικά.
Ακόμα και νοσοκομεία και κλινικές δεν γλίτωσαν. Οι ταραξίες εισέβαλαν βάρβαρα σε αυτά τα ιερά θεραπείας, τρομοκρατώντας ασθενείς και, σε αρκετές περιπτώσεις, σκοτώνοντας και τραυματίζοντας γιατρούς και νοσηλευτές.
Ενώ η κυβέρνηση απέφυγε να παρέμβει κατά τη διάρκεια των αρχικών ειρηνικών διαδηλώσεων, η κλιμακούμενη τρομοκρατική βία την ανάγκασε να δράσει – όχι μόνο για να σταματήσει την καταστροφή δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας, αλλά και για να προστατεύσει τις ζωές των απλών πολιτών και να αποκαταστήσει τον νόμο και την τάξη.
Μέσα σε λίγες μέρες, η αστυνομία και οι υπηρεσίες πληροφοριών, με τη βοήθεια επαγρυπνούντων πολιτών, εντόπισαν και συνέλαβαν αρκετές ομάδες που συνδέονται με το Ισραήλ και ήταν υπεύθυνες για τη μετατροπή των ειρηνικών διαμαρτυριών σε βίαιη εξέγερση. Οι υποστηριζόμενες από το Ισραήλ και την Αμερική ταραχές υποχώρησαν τόσο γρήγορα όσο ξέσπασαν μόλις οι αρχηγοί τους αποκαλύφθηκαν και συνελήφθησαν.
Ο Ηγέτης της Ισλαμικής Επανάστασης, ωστόσο, αναγνώρισε ότι οι εναπομείναντες τρομοκράτες και οι Δυτικοί και Ισραηλινοί χορηγοί τους απαιτούσαν μια απάντηση ισχυρότερη από συλλήψεις ή πόλεμο. Αυτό που χρειαζόταν ήταν μια ανανέωση του ιερού δεσμού μεταξύ της Ισλαμικής Δημοκρατίας και του λαού της.
Έτσι, στις 12 Ιανουαρίου, το έθνος εξεγέρθηκε ενωμένο ενάντια στον εχθρό και τα άνομα σχέδιά του.
Ανεξάρτητα από τις εσωτερικές πολιτικές ή ιδεολογικές διαφορές, εκατομμύρια Ιρανοί βγήκαν στους δρόμους, ορκιζόμενοι αλληλεγγύη στην κυβέρνησή τους για να αντισταθούν στις μηχανορραφίες της Δύσης και του ισραηλινού καθεστώτος και να ακολουθήσουν την πορεία των μαρτύρων.
Ο λαός απέδειξε ότι μπορεί να έχει ανησυχίες για οικονομικά ζητήματα και την αύξηση του πληθωρισμού, αλλά δεν θα επιτρέψει ποτέ σε εξωτερικές εχθρικές δυνάμεις να καταχραστούν τα νόμιμα αιτήματά του.
Ο λαός του Ιράν – όπως και τον Ιούνιο του περασμένου έτους – έδωσε μια αποφασιστική και κατάλληλη απάντηση στον εχθρό.
Ο Αλί Ζερατπισέ είναι συγγραφέας και ερευνητής με έδρα την Τεχεράνη.
PressTV
https://www.presstv.ir/Detail/2026/01/20/762606/jan-12-2026-day-iranians-again-rallied-reject-hostile-plots-against-islamic-republic
—
