Η άρνηση του Ιράν να θέσει ξανά το πυρηνικό ζήτημα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων βασίζεται στις προειδοποιήσεις του μαρτυρικού Ηγέτη
Από τη Μίνα Μοσαλανετζάντ
Μετά από 40 ημέρες απρόκλητης στρατιωτικής επιθετικότητας ΗΠΑ-Ισραήλ εναντίον του Ιράν και μια εκεχειρία δύο εβδομάδων, η Ουάσιγκτον προσπαθεί τώρα να δελεάσει την Τεχεράνη να επιστρέψει στις διαπραγματεύσεις.
Ενώ οι ΗΠΑ θέλουν να συζητήσουν το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, η Τεχεράνη θα εξετάσει μόνο το ενδεχόμενο συνομιλιών με βάση την πρόταση των δέκα σημείων που είχε προηγουμένως αποδεχτεί η Αμερική πριν από τις συνομιλίες στο Ισλαμαμπάντ.
Προς το παρόν, Ιρανοί αξιωματούχοι έχουν καταστήσει σαφές ότι δεν υπάρχουν σχέδια για τον επόμενο γύρο συνομιλιών με την Ουάσιγκτον, κυρίως λόγω των μαξιμαλιστικών απαιτήσεών της και των συνεχώς μεταβαλλόμενων θέσεών της.
Ο ναυτικός αποκλεισμός των ΗΠΑ αποτελεί πράξη ναυτικής ληστείας και πειρατείας που υπονομεύει περαιτέρω κάθε προοπτική ανανέωσης των διαπραγματεύσεων.
Μετά την αποφασιστική νίκη του στον τρίτο επιβληθέντα πόλεμο, το Ιράν υποστηρίζει ότι το πυρηνικό ζήτημα έχει φύγει από το τραπέζι λόγω προδοσιών του παρελθόντος και της τρέχουσας πραγματικότητας.
Αυτός ο βαθύς σκεπτικισμός έχει τις ρίζες του στην εμπειρία, κυρίως στην τύχη του Κοινού Ολοκληρωμένου Σχεδίου Δράσης του 2015, κοινώς γνωστού ως συμφωνίας για τα πυρηνικά του Ιράν.
Η συμφωνία, που υπογράφηκε το 2015 μεταξύ του Ιράν και των πέντε μόνιμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ συν τη Γερμανία, απαιτούσε από την Τεχεράνη να αποδεχτεί ορισμένους περιορισμούς στο πυρηνικό της πρόγραμμα με αντάλλαγμα την άρση των κυρώσεων.
Το Ιράν εφάρμοσε τις δεσμεύσεις του στο πλαίσιο της πολυμερούς συμφωνίας με καλή πίστη, με διεθνή επαλήθευση που επιβεβαίωνε την πλήρη συμμόρφωση.
Ωστόσο, τον Μάιο του 2018, ο Ντόναλντ Τραμπ απέσυρε μονομερώς τις ΗΠΑ από τη συμφωνία, αψηφώντας τη διεθνή συναίνεση, και επέβαλε εκ νέου σαρωτικές οικονομικές κυρώσεις, ουσιαστικά διαλύοντας μια λειτουργική πολυμερή συμφωνία, ενώ το Ιράν παρέμεινε πλήρως συμμορφούμενο.
Η Τεχεράνη συνέχισε ακόμη και να τηρεί τις υποχρεώσεις της για ένα χρόνο μετά την αποχώρηση της Ουάσινγκτον, υπογραμμίζοντας αυτό που θεωρούσε ως δέσμευσή της στη διπλωματία, σε έντονη αντίθεση με τη συμπεριφορά των ΗΠΑ.
Για το Ιράν, αυτό το επεισόδιο δεν ήταν εξαίρεση αλλά επιβεβαίωση ενός ευρύτερου μοτίβου.
Συμβουλές και προειδοποιήσεις του Μαρτυρικού Ηγέτη
Ο εκλιπών Ηγέτης της Ισλαμικής Επανάστασης, Αγιατολάχ Σεγέντ Αλί Χαμενεΐ, που μαρτύρησε στις 28 Φεβρουαρίου στο αρχικό κύμα αμερικανο-ισραηλινής επιθετικότητας κατά του Ιράν, είχε επανειλημμένα προειδοποιήσει την τελευταία δεκαετία ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν μπορούν να εμπιστευτούν στις διαπραγματεύσεις.
Οι δηλώσεις του – τόσο κατά την προετοιμασία για την JCPOA όσο και μετά τη μονομερή και παράνομη αποχώρηση της Ουάσινγκτον – τόνιζαν συνεχώς την διπροσωπία, την κακή πίστη και την τάση της Αμερικής να αθετεί τις δεσμεύσεις της μόλις εξασφαλίσει παραχωρήσεις.
Εκ των υστέρων, η κατάρρευση της JCPOA αποτελεί καθοριστικό παράδειγμα αυτών των προειδοποιήσεων.
Σε διάφορα ζητήματα, συμπεριλαμβανομένου του πυρηνικού φακέλου, ο Αγιατολάχ Χαμενεΐ τόνισε επανειλημμένα ότι η αλαζονική φύση των Αμερικανών αξιωματούχων και η βαθιά ριζωμένη εχθρότητά τους προς το Ιράν πρέπει να καθίσταται ολοένα και πιο σαφής στο κοινό, ειδικά στη νεότερη γενιά.
Αυτή η πραγματικότητα, όπως συχνά επεσήμανε, έγινε εμφανής μέσα από διαφορετικά στάδια των διαπραγματεύσεων, ιδίως μέσω επαναλαμβανόμενων παραβιάσεων των δεσμεύσεων και υπαναχωρήσεων από τις ΗΠΑ.
Κατά τη διάρκεια ομιλίας στις 9 Ιανουαρίου 2014, πριν από την επίτευξη της συμφωνίας, ο Αγιατολάχ Χαμενεΐ επισήμανε ένα από τα αποτελέσματα των διαπραγματεύσεων.
Η άρνηση του Ιράν να θέσει ξανά το πυρηνικό ζήτημα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων βασίζεται στις προειδοποιήσεις του μαρτυρικού Ηγέτη.
Από τη Μίνα Μοσαλανετζάντ
Μετά από 40 ημέρες απρόκλητης στρατιωτικής επιθετικότητας ΗΠΑ-Ισραήλ εναντίον του Ιράν και μια εκεχειρία δύο εβδομάδων, η Ουάσιγκτον προσπαθεί τώρα να δελεάσει την Τεχεράνη να επιστρέψει στις διαπραγματεύσεις.
Ενώ οι ΗΠΑ θέλουν να συζητήσουν το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, η Τεχεράνη θα εξετάσει μόνο το ενδεχόμενο συνομιλιών με βάση την πρόταση των δέκα σημείων που είχε προηγουμένως αποδεχτεί η Αμερική πριν από τις συνομιλίες στο Ισλαμαμπάντ.
Προς το παρόν, οι Ιρανοί αξιωματούχοι έχουν καταστήσει σαφές ότι δεν υπάρχουν σχέδια για τον επόμενο γύρο συνομιλιών με την Ουάσιγκτον, κυρίως λόγω των μαξιμαλιστικών απαιτήσεων της και των συνεχώς μεταβαλλόμενων θέσεων της.
Ο ναυτικός αποκλεισμός των ΗΠΑ αποτελεί πράξη ναυτικής ληστείας και πειρατείας που υπονομεύει περαιτέρω κάθε προοπτική ανανέωσης των διαπραγματεύσεων.
«Με αυτό το πραξικόπημα, οι Αμερικανοί δεν λυπήθηκαν ούτε την κυβέρνηση του Μοσαντέκ, η οποία τους είχε εμπιστευτεί… Ανατρέποντας την εθνική κυβέρνηση, εγκατέστησαν ένα εξαρτημένο, διεφθαρμένο και δικτατορικό καθεστώς… Από εκείνη την ημέρα μέχρι σήμερα, η Αμερική δεν έχει αλλάξει – η ίδια κακία, η ίδια αρπακτική φύση, εξακολουθούν να υπάρχουν στην Αμερική – μόνο τώρα με μεγαλύτερη βιαιότητα και αναίδεια», δήλωσε ο Ηγέτης.
Απέρριψε περαιτέρω την ιδέα ότι οι διαπραγματεύσεις θα μπορούσαν να επιλύσουν εντάσεις ή διαφωνίες, χαρακτηρίζοντας τέτοιες προσδοκίες ριζικά λανθασμένες.
«Όσοι πιστεύουν ότι η διαπραγμάτευση με την Αμερική θα λύσει προβλήματα κάνουν 100% λάθος. Τίποτα δεν θα επιτευχθεί από συνομιλίες με τους Αμερικανούς, επειδή σίγουρα δεν θα κάνουν παραχωρήσεις», είπε.
Καθώς συνεχιζόταν η συζήτηση για την αναβίωση της συμφωνίας, ο Αγιατολάχ Χαμενεΐ τόνισε ότι η ρητορική από την Ουάσινγκτον ήταν άνευ νοήματος χωρίς απτή δράση.
Σε τηλεοπτική ομιλία του προς τον λαό του Αζερμπαϊτζάν στις 17 Φεβρουαρίου 2021, δήλωσε: «Έχουμε ακούσει πολλά καλά λόγια και υποσχέσεις που αργότερα αθετήθηκαν… Τα λόγια είναι άχρηστα, οι υποσχέσεις είναι άχρηστες. Αυτή τη φορά, μόνο δράση – δράση από την άλλη πλευρά. Η Ισλαμική Δημοκρατία δεν θα πειστεί από λόγια και υποσχέσεις όπως στο παρελθόν».
Λανθασμένη υπόθεση της αμερικανικής διπλωματίας
Ο Αγιατολάχ Χαμενεΐ αμφισβήτησε επίσης άμεσα την υπόθεση της αμερικανικής διπλωματίας, σημειώνοντας ότι δεν επρόκειτο για συμβιβασμό αλλά για εξαναγκασμό.
Μιλώντας κατά τη διάρκεια μιας κορανικής συγκέντρωσης στις 14 Απριλίου 2021, ο Ηγέτης δήλωσε: «Οι Αμερικανοί μιλούν συνεχώς για διαπραγματεύσεις… αλλά αυτό δεν συμβαίνει επειδή θέλουν να αποδεχτούν μια δίκαιη θέση – όχι. Θέλουν να διαπραγματευτούν για να επιβάλουν μια ψευδή. Αυτή είναι η μέθοδός τους».
Πρόσθεσε: «Δεν μας καθησυχάζουν οι υποσχέσεις τους επειδή δεν έχουν εκπληρώσει τις υποσχέσεις τους δεκάδες φορές και έχουν ενεργήσει εναντίον τους, και τώρα θα κάνουν το ίδιο».
Ακόμα και με μια αλλαγή διοίκησης στην Ουάσινγκτον, ο Αγιατολάχ Χαμενεΐ απέρριψε την ιδέα οποιασδήποτε ουσιαστικής αλλαγής στην πολιτική των ΗΠΑ, η οποία παραμένει η ίδια.
Στην πρώτη του συνάντηση με το υπουργικό συμβούλιο του Προέδρου Εμπραχίμ Ραΐσι στις 28 Αυγούστου 202, προειδοποίησε ότι η νέα κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν διέφερε από την προηγούμενη.
«Αυτό που απαιτούν σήμερα είναι το ίδιο με αυτό που απαίτησε ο Τραμπ. Το είπε σε μια γλώσσα. Το λένε σε άλλη», σημείωσε.
Στη συνέχεια περιέγραψε τη φύση της αμερικανικής διπλωματίας, παρόμοια με έναν «άγριο λύκο».
«Στην πραγματικότητα, πίσω από τα παρασκήνια της διπλωματίας, η Αμερική είναι ένας άγριος λύκος. Η εμφάνιση είναι διπλωματία, χαμογελάει, μιλάει και μερικές φορές κάνει φαινομενικά δικαιολογημένες δηλώσεις, αλλά στη φύση της είναι ένας λύκος – ένας άγριος, άγριος λύκος, όπως μπορεί να παρατηρηθεί σε πολλά μέρη του κόσμου. Μερικές φορές είναι ένας λύκος, μερικές φορές μια πονηρή αλεπού. Παίρνει διαφορετικές μορφές», είπε ο Ηγέτης.
Σε μεταγενέστερες παρατηρήσεις, οξύνει περαιτέρω το επιχείρημα, παρουσιάζοντας τις διαπραγματεύσεις όχι μόνο ως μάταιες αλλά και ενεργά επιβλαβείς – ειδικά όταν διεξάγονται υπό πίεση.
Σε συνάντηση με φοιτητές στις 12 Μαρτίου 2025, δήλωσε: «Εάν ο στόχος των διαπραγματεύσεων είναι η άρση των κυρώσεων, η διαπραγμάτευση με αυτήν την κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν θα τις άρει – θα τις κάνει πιο περίπλοκες και θα αυξήσει την πίεση… Η διαπραγμάτευση δεν λύνει κανένα πρόβλημα. Δεν λύνει κανέναν κόμπο».
Σε μια από τις πιο κατηγορηματικές απορρίψεις του για τις πυρηνικές διαπραγματεύσεις με την Ουάσινγκτον, ο Αγιατολάχ Χαμενεΐ απευθύνθηκε στο ιρανικό έθνος σε τηλεοπτική ομιλία στην έναρξη του ακαδημαϊκού έτους στις 23 Σεπτεμβρίου 2025, μήνες μετά από έναν 12ήμερο πόλεμο ΗΠΑ-Ισραήλ εναντίον του Ιράν τον Ιούνιο του 2025.
Σε αυτή την ομιλία, προσπάθησε να διευθετήσει μια συζήτηση όπου ορισμένες πολιτικές φωνές υποστήριζαν ότι η συνεργασία με τις ΗΠΑ για το πυρηνικό ζήτημα θα μπορούσε να μειώσει την πίεση ή να επιλύσει οικονομικές προκλήσεις.
Μια θέση που βασίζεται στην εμπειρία
Ο Αγιατολάχ Χαμενεΐ ξεκίνησε την ομιλία του αναγνωρίζοντας την ποικιλομορφία απόψεων εντός της πολιτικής σφαίρας του Ιράν, αλλά τόνισε ότι η θέση του δεν ήταν θεωρητική αλλά ριζωμένη σε δεκαετίες εμπειρίας με τη συμπεριφορά των ΗΠΑ.
«Το θέμα μου είναι ότι, υπό τις παρούσες συνθήκες – ίσως σε είκοσι ή τριάντα χρόνια, οι συνθήκες μπορεί να αλλάξουν, αλλά αυτό δεν μας αφορά τώρα – η διαπραγμάτευση με την κυβέρνηση των ΗΠΑ σήμερα δεν προσφέρει κανένα απολύτως όφελος στα εθνικά μας συμφέροντα. Δεν φέρνει κανένα κέρδος, δεν προσφέρει κανένα πλεονέκτημα και δεν απομακρύνει καμία βλάβη. Είναι μια ενέργεια χωρίς όφελος, χωρίς καμία χρησιμότητα για τη χώρα, χωρίς να αποτρέπει καμία ζημιά. Δεν έχει απολύτως κανένα θετικό αποτέλεσμα», υποστήριξε.
Ο Ηγέτης προχώρησε περαιτέρω, προειδοποιώντας ότι το ζήτημα δεν είναι απλώς η αναποτελεσματικότητα. Κατά την άποψή του, οι διαπραγματεύσεις βλάπτουν ενεργά το Ιράν, δημιουργώντας κινδύνους που θα μπορούσαν να είναι διαρκείς ή και μη αναστρέψιμοι.
«Αντίθετα, συνεπάγεται σοβαρές ζημιές. Όχι μόνο δεν φέρνει κανένα όφελος, αλλά επιφέρει και σημαντικές ζημιές για τη χώρα, μερικές από τις οποίες μπορεί ακόμη και να είναι ανεπανόρθωτες. Αυτό είναι ακόμη πιο σημαντικό από την έλλειψη οφέλους», σχολίασε.
Στον πυρήνα του επιχειρήματός του βρισκόταν η πεποίθηση ότι οι ΗΠΑ δεν εισέρχονται σε διαπραγματεύσεις με καλή πίστη, κάτι που έχει αποδειχθεί επανειλημμένα, συμπεριλαμβανομένου και πιο πρόσφατα τον Φεβρουάριο του τρέχοντος έτους.
Αντίθετα, ο Αγιατολάχ Χαμενεΐ περιέγραψε μια διαδικασία κατά την οποία η Ουάσιγκτον προκαθορίζει το αποτέλεσμα και χρησιμοποιεί τις συνομιλίες ως εργαλείο επιβολής και όχι ως συμβιβασμό.
«Η αμερικανική πλευρά έχει ήδη καθορίσει το αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων εκ των προτέρων. Λένε ότι είναι έτοιμοι να διαπραγματευτούν, αλλά μόνο για ένα αποτέλεσμα στο οποίο οι πυρηνικές δραστηριότητες και ο εμπλουτισμός του Ιράν θα σταματήσουν. Αυτό σημαίνει ότι καθόμαστε στο τραπέζι μόνο για να καταλήξουμε σε αυτό που έχουν ήδη υπαγορεύσει. Αυτό δεν είναι διαπραγμάτευση – αυτή είναι υπαγόρευση, αυτή είναι επιβολή», είπε.
Αναπτύσσοντας αυτό το θέμα, προειδοποίησε ότι οι απαιτήσεις των ΗΠΑ υπερβαίνουν τους πυρηνικούς περιορισμούς και επεκτείνονται στην απογύμνωση του Ιράν από τις ευρύτερες αμυντικές του δυνατότητες, καθιστώντας το ουσιαστικά ανίσχυρο:
«Λένε ότι ας διαπραγματευτούμε ώστε το Ιράν να σταματήσει τον εμπλουτισμό. Έπειτα, πριν από λίγες μέρες, οι αξιωματούχοι τους είπαν ότι το Ιράν δεν πρέπει να έχει πυραύλους – ούτε μεγάλου βεληνεκούς, ούτε μεσαίου βεληνεκούς, ούτε καν μικρού βεληνεκούς. Αυτό σημαίνει ότι το Ιράν πρέπει να μείνει τόσο ανυπεράσπιστο ώστε αν δεχθεί επίθεση, να μην μπορεί καν να απαντήσει. Αυτό είναι το νόημα της πρότασής τους», είπε σε μία από τις ομιλίες του.
Σε μεταγενέστερες παρατηρήσεις, οξύνει περαιτέρω το επιχείρημα, παρουσιάζοντας τις διαπραγματεύσεις όχι μόνο ως μάταιες αλλά και ενεργά επιβλαβείς – ειδικά όταν διεξάγονται υπό πίεση.
Σε συνάντηση με φοιτητές στις 12 Μαρτίου 2025, δήλωσε: «Εάν ο στόχος των διαπραγματεύσεων είναι η άρση των κυρώσεων, η διαπραγμάτευση με αυτήν την κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν θα τις άρει – θα τις κάνει πιο περίπλοκες και θα αυξήσει την πίεση… Η διαπραγμάτευση δεν λύνει κανένα πρόβλημα. Δεν λύνει κανέναν κόμπο».
Σε μια από τις πιο κατηγορηματικές απορρίψεις του για τις πυρηνικές διαπραγματεύσεις με την Ουάσινγκτον, ο Αγιατολάχ Χαμενεΐ απευθύνθηκε στο ιρανικό έθνος σε τηλεοπτική ομιλία στην έναρξη του ακαδημαϊκού έτους στις 23 Σεπτεμβρίου 2025, μήνες μετά από έναν 12ήμερο πόλεμο ΗΠΑ-Ισραήλ εναντίον του Ιράν τον Ιούνιο του 2025.
Σε αυτή την ομιλία, προσπάθησε να διευθετήσει μια συζήτηση όπου ορισμένες πολιτικές φωνές υποστήριζαν ότι η συνεργασία με τις ΗΠΑ για το πυρηνικό ζήτημα θα μπορούσε να μειώσει την πίεση ή να επιλύσει οικονομικές προκλήσεις.
Μια θέση που βασίζεται στην εμπειρία
Ο Αγιατολάχ Χαμενεΐ ξεκίνησε την ομιλία του αναγνωρίζοντας την ποικιλομορφία απόψεων εντός της πολιτικής σφαίρας του Ιράν, αλλά τόνισε ότι η θέση του δεν ήταν θεωρητική αλλά ριζωμένη σε δεκαετίες εμπειρίας με τη συμπεριφορά των ΗΠΑ.
«Το θέμα μου είναι ότι, υπό τις παρούσες συνθήκες – ίσως σε είκοσι ή τριάντα χρόνια, οι συνθήκες μπορεί να αλλάξουν, αλλά αυτό δεν μας αφορά τώρα – η διαπραγμάτευση με την κυβέρνηση των ΗΠΑ σήμερα δεν προσφέρει κανένα απολύτως όφελος στα εθνικά μας συμφέροντα. Δεν φέρνει κανένα κέρδος, δεν προσφέρει κανένα πλεονέκτημα και δεν απομακρύνει καμία βλάβη. Είναι μια ενέργεια χωρίς όφελος, χωρίς καμία χρησιμότητα για τη χώρα, χωρίς να αποτρέπει καμία ζημιά. Δεν έχει απολύτως κανένα θετικό αποτέλεσμα», υποστήριξε.
Ο Ηγέτης προχώρησε περαιτέρω, προειδοποιώντας ότι το ζήτημα δεν είναι απλώς η αναποτελεσματικότητα. Κατά την άποψή του, οι διαπραγματεύσεις βλάπτουν ενεργά το Ιράν, δημιουργώντας κινδύνους που θα μπορούσαν να είναι διαρκείς ή και μη αναστρέψιμοι.
«Αντίθετα, συνεπάγεται σοβαρές ζημιές. Όχι μόνο δεν φέρνει κανένα όφελος, αλλά επιφέρει και σημαντικές ζημιές για τη χώρα, μερικές από τις οποίες μπορεί ακόμη και να είναι ανεπανόρθωτες. Αυτό είναι ακόμη πιο σημαντικό από την έλλειψη οφέλους», σχολίασε.
Στον πυρήνα του επιχειρήματός του βρισκόταν η πεποίθηση ότι οι ΗΠΑ δεν εισέρχονται σε διαπραγματεύσεις με καλή πίστη, κάτι που έχει αποδειχθεί επανειλημμένα, συμπεριλαμβανομένου και πιο πρόσφατα τον Φεβρουάριο του τρέχοντος έτους.
Αντίθετα, ο Αγιατολάχ Χαμενεΐ περιέγραψε μια διαδικασία κατά την οποία η Ουάσιγκτον προκαθορίζει το αποτέλεσμα και χρησιμοποιεί τις συνομιλίες ως εργαλείο επιβολής και όχι ως συμβιβασμό.
«Η αμερικανική πλευρά έχει ήδη καθορίσει το αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων εκ των προτέρων. Λένε ότι είναι έτοιμοι να διαπραγματευτούν, αλλά μόνο για ένα αποτέλεσμα στο οποίο οι πυρηνικές δραστηριότητες και ο εμπλουτισμός του Ιράν θα σταματήσουν. Αυτό σημαίνει ότι καθόμαστε στο τραπέζι μόνο για να καταλήξουμε σε αυτό που έχουν ήδη υπαγορεύσει. Αυτό δεν είναι διαπραγμάτευση – αυτή είναι υπαγόρευση, αυτή είναι επιβολή», είπε.
Αναπτύσσοντας αυτό το θέμα, προειδοποίησε ότι οι απαιτήσεις των ΗΠΑ υπερβαίνουν τους πυρηνικούς περιορισμούς και επεκτείνονται στην απογύμνωση του Ιράν από τις ευρύτερες αμυντικές του δυνατότητες, καθιστώντας το ουσιαστικά ανίσχυρο:
«Λένε ότι ας διαπραγματευτούμε ώστε το Ιράν να σταματήσει τον εμπλουτισμό. Έπειτα, πριν από λίγες μέρες, οι αξιωματούχοι τους είπαν ότι το Ιράν δεν πρέπει να έχει πυραύλους – ούτε μεγάλου βεληνεκούς, ούτε μεσαίου βεληνεκούς, ούτε καν μικρού βεληνεκούς. Αυτό σημαίνει ότι το Ιράν πρέπει να μείνει τόσο ανυπεράσπιστο ώστε αν δεχθεί επίθεση, να μην μπορεί καν να απαντήσει. Αυτό είναι το νόημα της πρότασής τους», είπε σε μία από τις ομιλίες του.
Coercion, not diplomacy
Entering such negotiations, the Leader said, would amount to accepting coercion, not diplomacy:
“This is not negotiation; it is coercion. Accepting such talks means accepting American imposition and bullying. These expectations arise from a failure to understand the Iranian nation and the Islamic Republic.”
He also highlighted what he said was a dangerous dynamic behind US pressure: negotiations conducted under threat. The Leader noted that agreeing to talks in such conditions signals weakness and invites further escalation.
“They threaten – sometimes explicitly, sometimes indirectly – that if you do not negotiate, there will be consequences. Accepting negotiations under threat means showing that the Islamic Republic is susceptible to intimidation. If this happens, it will never end. Today they demand one thing; tomorrow they will demand more.”
He then reinforced his argument by returning to the experience of the JCPOA, presenting it as concrete proof that US promises cannot be trusted.
According to Ayatollah Khamenei, Iran fulfilled its obligations, while Washington failed to deliver and ultimately abandoned the agreement.
“They may say we will give concessions in return—this is a lie. Ten years ago, we reached an agreement with the Americans, known as the JCPOA. […] We fulfilled all our commitments. They were supposed to lift sanctions and normalize Iran’s nuclear file. […] But not only did they fail to do so, they broke their promises and ultimately tore up the agreement and withdrew from it,” he said.
In this context, he framed negotiations not only as ineffective but as degrading, highlighting that accepting US terms would amount to surrender:
“If you accept what they demand, it means surrender and weakening the country, destroying the dignity of a nation. […] And if you do not accept, then you return to the same conflict and pressure. Therefore, such negotiations are fundamentally flawed.”
He also broadened his critique beyond diplomacy, portraying the United States as a fundamentally untrustworthy actor across all domains – from sanctions and threats to military actions and assassinations:
“[US] breaks promises in everything, lies in everything, deceives constantly, threatens militarily, and if it can, it carries out assassinations—as it did with our martyr Soleimani—or attacks nuclear facilities. With such a party, one cannot negotiate with trust or confidence.”
These remarks represent one of the clearest articulations of Ayatollah Khamenei’s long-standing position: that negotiations with Washington on the nuclear file are not a pathway to resolution, but a mechanism of pressure – one that, based on past experience, cannot be trusted to produce fair or lasting outcomes.
Εξαναγκασμός, όχι διπλωματία
Η είσοδος σε τέτοιες διαπραγματεύσεις, είπε ο Ηγέτης, θα ισοδυναμούσε με αποδοχή εξαναγκασμού, όχι διπλωματίας:
«Αυτό δεν είναι διαπραγμάτευση. είναι εξαναγκασμός. Η αποδοχή τέτοιων συνομιλιών σημαίνει αποδοχή της αμερικανικής επιβολής και του εκφοβισμού. Αυτές οι προσδοκίες προκύπτουν από την αδυναμία κατανόησης του ιρανικού έθνους και της Ισλαμικής Δημοκρατίας».
Τόνισε επίσης αυτό που χαρακτήρισε ως επικίνδυνη δυναμική πίσω από την πίεση των ΗΠΑ: διαπραγματεύσεις που διεξάγονται υπό απειλή. Ο Ηγέτης σημείωσε ότι η συμφωνία για συνομιλίες υπό τέτοιες συνθήκες σηματοδοτεί αδυναμία και προκαλεί περαιτέρω κλιμάκωση.
«Απειλούν – μερικές φορές ρητά, μερικές φορές έμμεσα – ότι αν δεν διαπραγματευτείς, θα υπάρξουν συνέπειες. Η αποδοχή διαπραγματεύσεων υπό απειλή σημαίνει ότι δείχνεις ότι η Ισλαμική Δημοκρατία είναι ευάλωτη σε εκφοβισμό. Αν συμβεί αυτό, δεν θα τελειώσει ποτέ. Σήμερα απαιτούν ένα πράγμα. αύριο θα απαιτήσουν περισσότερα».
Στη συνέχεια, ενίσχυσε το επιχείρημά του επιστρέφοντας στην εμπειρία του JCPOA, παρουσιάζοντάς το ως απτή απόδειξη ότι οι υποσχέσεις των ΗΠΑ δεν μπορούν να εμπιστευτούν.
Σύμφωνα με τον Αγιατολάχ Χαμενεΐ, το Ιράν εκπλήρωσε τις υποχρεώσεις του, ενώ η Ουάσινγκτον δεν τήρησε τις υποχρεώσεις της και τελικά εγκατέλειψε τη συμφωνία.
«Μπορεί να πουν ότι θα κάνουμε παραχωρήσεις σε αντάλλαγμα—αυτό είναι ψέμα. Πριν από δέκα χρόνια, καταλήξαμε σε συμφωνία με τους Αμερικανούς, γνωστή ως JCPOA. […] Εκπληρώσαμε όλες τις δεσμεύσεις μας. Υποτίθεται ότι θα άρουν τις κυρώσεις και θα ομαλοποιήσουν το πυρηνικό αρχείο του Ιράν. […] Αλλά όχι μόνο δεν το έκαναν, αλλά έσπασαν τις υποσχέσεις τους και τελικά διέλυσαν τη συμφωνία και αποσύρθηκαν από αυτήν», είπε.
Σε αυτό το πλαίσιο, χαρακτήρισε τις διαπραγματεύσεις όχι μόνο ως αναποτελεσματικές αλλά και ως εξευτελιστικές, τονίζοντας ότι η αποδοχή των όρων των ΗΠΑ θα ισοδυναμούσε με παράδοση:
«Αν αποδεχτείτε αυτά που απαιτούν, αυτό σημαίνει παράδοση και αποδυνάμωση της χώρας, καταστρέφοντας την αξιοπρέπεια ενός έθνους. […] Και αν δεν αποδεχτείτε, τότε επιστρέφετε στην ίδια σύγκρουση και πίεση. Επομένως, τέτοιες διαπραγματεύσεις είναι θεμελιωδώς ελαττωματικές».
Επίσης, διεύρυνε την κριτική του πέρα από τη διπλωματία, απεικονίζοντας τις Ηνωμένες Πολιτείες ως έναν θεμελιωδώς αναξιόπιστο παράγοντα σε όλους τους τομείς – από κυρώσεις και απειλές έως στρατιωτικές ενέργειες και δολοφονίες:
«[Οι ΗΠΑ] παραβιάζουν τις υποσχέσεις τους σε όλα, ψεύδονται σε όλα, εξαπατούν συνεχώς, απειλούν στρατιωτικά και, αν μπορούν, πραγματοποιούν δολοφονίες – όπως έκαναν με τον μάρτυρά μας Σουλεϊμανί – ή επιτίθενται σε πυρηνικές εγκαταστάσεις. Με ένα τέτοιο μέρος, δεν μπορεί κανείς να διαπραγματευτεί με εμπιστοσύνη ή σιγουριά».
Αυτές οι παρατηρήσεις αντιπροσωπεύουν μια από τις πιο σαφείς εκφράσεις της μακροχρόνιας θέσης του Αγιατολάχ Χαμενεΐ: ότι οι διαπραγματεύσεις με την Ουάσινγκτον για το πυρηνικό ζήτημα δεν αποτελούν δρόμο προς την επίλυση, αλλά έναν μηχανισμό πίεσης – έναν μηχανισμό που, με βάση την εμπειρία του παρελθόντος, δεν μπορεί να θεωρηθεί αξιόπιστος ότι θα παράγει δίκαια ή διαρκή αποτελέσματα.
Εξαναγκασμός, όχι διπλωματία
Η είσοδος σε τέτοιες διαπραγματεύσεις, είπε ο Ηγέτης, θα ισοδυναμούσε με αποδοχή εξαναγκασμού, όχι διπλωματίας:
«Αυτό δεν είναι διαπραγμάτευση. είναι εξαναγκασμός. Η αποδοχή τέτοιων συνομιλιών σημαίνει αποδοχή της αμερικανικής επιβολής και του εκφοβισμού. Αυτές οι προσδοκίες προκύπτουν από την αδυναμία κατανόησης του ιρανικού έθνους και της Ισλαμικής Δημοκρατίας».
Τόνισε επίσης αυτό που χαρακτήρισε ως επικίνδυνη δυναμική πίσω από την πίεση των ΗΠΑ: διαπραγματεύσεις που διεξάγονται υπό απειλή. Ο Ηγέτης σημείωσε ότι η συμφωνία για συνομιλίες υπό τέτοιες συνθήκες σηματοδοτεί αδυναμία και προκαλεί περαιτέρω κλιμάκωση.
«Απειλούν – μερικές φορές ρητά, μερικές φορές έμμεσα – ότι αν δεν διαπραγματευτείς, θα υπάρξουν συνέπειες. Η αποδοχή διαπραγματεύσεων υπό απειλή σημαίνει ότι δείχνεις ότι η Ισλαμική Δημοκρατία είναι ευάλωτη σε εκφοβισμό. Αν συμβεί αυτό, δεν θα τελειώσει ποτέ. Σήμερα απαιτούν ένα πράγμα. αύριο θα απαιτήσουν περισσότερα».
Στη συνέχεια, ενίσχυσε το επιχείρημά του επιστρέφοντας στην εμπειρία του JCPOA, παρουσιάζοντάς το ως απτή απόδειξη ότι οι υποσχέσεις των ΗΠΑ δεν μπορούν να εμπιστευτούν.
Σύμφωνα με τον Αγιατολάχ Χαμενεΐ, το Ιράν εκπλήρωσε τις υποχρεώσεις του, ενώ η Ουάσινγκτον δεν τήρησε τις υποχρεώσεις της και τελικά εγκατέλειψε τη συμφωνία.
«Μπορεί να πουν ότι θα κάνουμε παραχωρήσεις σε αντάλλαγμα—αυτό είναι ψέμα. Πριν από δέκα χρόνια, καταλήξαμε σε συμφωνία με τους Αμερικανούς, γνωστή ως JCPOA. […] Εκπληρώσαμε όλες τις δεσμεύσεις μας. Υποτίθεται ότι θα άρουν τις κυρώσεις και θα ομαλοποιήσουν το πυρηνικό αρχείο του Ιράν. […] Αλλά όχι μόνο δεν το έκαναν, αλλά έσπασαν τις υποσχέσεις τους και τελικά διέλυσαν τη συμφωνία και αποσύρθηκαν από αυτήν», είπε.
Σε αυτό το πλαίσιο, χαρακτήρισε τις διαπραγματεύσεις όχι μόνο ως αναποτελεσματικές αλλά και ως εξευτελιστικές, τονίζοντας ότι η αποδοχή των όρων των ΗΠΑ θα ισοδυναμούσε με παράδοση:
«Αν αποδεχτείτε αυτά που απαιτούν, αυτό σημαίνει παράδοση και αποδυνάμωση της χώρας, καταστρέφοντας την αξιοπρέπεια ενός έθνους. […] Και αν δεν αποδεχτείτε, τότε επιστρέφετε στην ίδια σύγκρουση και πίεση. Επομένως, τέτοιες διαπραγματεύσεις είναι θεμελιωδώς ελαττωματικές».
Επίσης, διεύρυνε την κριτική του πέρα από τη διπλωματία, απεικονίζοντας τις Ηνωμένες Πολιτείες ως έναν θεμελιωδώς αναξιόπιστο παράγοντα σε όλους τους τομείς – από κυρώσεις και απειλές έως στρατιωτικές ενέργειες και δολοφονίες:
«[Οι ΗΠΑ] παραβιάζουν τις υποσχέσεις τους σε όλα, ψεύδονται σε όλα, εξαπατούν συνεχώς, απειλούν στρατιωτικά και, αν μπορούν, πραγματοποιούν δολοφονίες – όπως έκαναν με τον μάρτυρά μας Σουλεϊμανί – ή επιτίθενται σε πυρηνικές εγκαταστάσεις. Με ένα τέτοιο μέρος, δεν μπορεί κανείς να διαπραγματευτεί με εμπιστοσύνη ή σιγουριά».
Αυτές οι παρατηρήσεις αντιπροσωπεύουν μια από τις πιο σαφείς εκφράσεις της μακροχρόνιας θέσης του Αγιατολάχ Χαμενεΐ: ότι οι διαπραγματεύσεις με την Ουάσινγκτον για το πυρηνικό ζήτημα δεν αποτελούν δρόμο προς την επίλυση, αλλά έναν μηχανισμό πίεσης – έναν μηχανισμό που, με βάση την εμπειρία του παρελθόντος, δεν μπορεί να θεωρηθεί αξιόπιστος ότι θα παράγει δίκαια ή διαρκή αποτελέσματα.
PressTV
https://www.presstv.ir/Detail/2026/04/21/767304/iran-refusal-put-back-negotiating-table-grounded-martyred-leader-warnings
—
