Ο Ανώτατος Ηγέτης του Ιράν, Αγιατολλά Μοτζταμπά Χαμενεΐ:
«Το ιρανικό έθνος, το οποίο έχει τη μεγαλύτερη ακτογραμμή στον Περσικό Κόλπο, έχει προσφέρει μακράν τις περισσότερες θυσίες για την ανεξαρτησία του Περσικού Κόλπου από ξένους και επιτιθέμενους.
Από την εκδίωξη των Πορτογάλων και την απελευθέρωση του Στενού του Ορμούζ, που αποτελεί τη βάση για την ονομασία της σημερινής ημέρας ως «Ημέρα του Περσικού Κόλπου», μέχρι τον αγώνα κατά του ολλανδικού αποικισμού και τα έπη αντίστασης κατά του βρετανικού αποικισμού, και πολλά άλλα.
Ωστόσο, η Ισλαμική Επανάσταση στο Ιράν ήταν το πραγματικό σημείο καμπής αυτής της αντίστασης, αποκόπτοντας τα χέρια των ξένων δυνάμεων από την περιοχή του Περσικού Κόλπου, και σήμερα, δύο μήνες μετά τη μεγαλύτερη στρατιωτική εκστρατεία και την επιθετικότητα των παγκόσμιων νταήδων στην περιοχή και την επαίσχυντη αποτυχία των σχεδίων της Αμερικής, γράφεται ένα νέο κεφάλαιο στον Περσικό Κόλπο και το Στενό του Ορμούζ.
Τα έθνη του Περσικού Κόλπου, τα οποία για πολλά χρόνια είχαν συνηθίσει στη σιωπή και την ταπείνωση από τους ηγέτες τους απέναντι στους νταήδες και τους επιτιθέμενους, έχουν γίνει μάρτυρες με τα ίδια τους τα μάτια, τις τελευταίες εξήντα ημέρες, των επικών εκδηλώσεων της σταθερότητας, της επαγρύπνησης και του θαρραλέου αγώνα του Ναυτικού και του Ναυτικού του IRGC, μαζί με τον ζήλο και την ιπποσύνη του λαού και των νέων από τις αγαπημένες μας νότιες περιοχές του Ιράν στην απόρριψη των σχεδίων κυριαρχίας των ξένων. Έχει γίνει αντιληπτό ότι θα είναι η αρχή μιας νέας τάξης πραγμάτων στην περιοχή και στον κόσμο.
Σήμερα, με τη χάρη του Παντοδύναμου Θεού και με την ευλογία του αίματος των μαρτύρων του Τρίτου Επιβληθέντος Πολέμου, ιδιαίτερα του μεγάλου και διορατικού ηγέτη της Ισλαμικής Επανάστασης (Αγιατολάχ Χαμενεΐ), έχει αποδειχθεί όχι μόνο στην κοινή γνώμη του κόσμου και των εθνών της περιοχής, αλλά ακόμη και στους σουλτάνους και τους ηγεμόνες αυτών των χωρών ότι η παρουσία Αμερικανών εισβολέων και η εγκατάστασή τους στα εδάφη του Περσικού Κόλπου είναι ο αποφασιστικός παράγοντας που προκαλεί ανασφάλεια στην περιοχή, και ότι οι βάσεις-μαριονέτες της Αμερικής δεν έχουν τη δύναμη ούτε την ικανότητα να διασφαλίσουν τη δική τους ασφάλεια, πόσο μάλλον ότι υπάρχει κάποια ελπίδα ότι η Αμερική θα παράσχει ασφάλεια στα έθνη που την φιλοξενούν και στους λάτρεις της Αμερικής στην περιοχή.
—
