Σειρά ατυχημάτων πλοίων, βλάβες εφοδιασμού και πτώση του ηθικού των στρατευμάτων φέρνουν το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ στα όριά του
Του Γιουσέφ Ρανεζανί
Ο επιθετικός πόλεμος ΗΠΑ-Ισραήλ που ξεκίνησε στα τέλη Φεβρουαρίου εναντίον της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν υποτίθεται ότι θα αναδείκνυε την αδιαμφισβήτητη κυριαρχία του Πολεμικού Ναυτικού των Ηνωμένων Πολιτειών.
Αντίθετα, έχει γίνει μια μελέτη περίπτωσης στρατηγικής υπερβολής – εκθέτοντας έναν ναυτικό στόλο που εξαντλείται σταθερά από έναν ανθεκτικό αντίπαλο, υπερεκτεταμένες γραμμές εφοδιασμού και μια κρίση ηθικού που η δομή διοίκησης του φαίνεται όλο και πιο απεγνωσμένη να κρύψει.
Ο σωρευτικός αριθμός ναυτικών ατυχημάτων, υλικοτεχνικών βλαβών, καταστολής των μέσων ενημέρωσης και μείωσης του ηθικού των στρατευμάτων σκιαγραφεί ένα ανησυχητικό πορτρέτο μιας υπερδύναμης που αγωνίζεται να διατηρήσει τη ναυτική της υπεροχή απέναντι σε ένα αποφασισμένο Ιράν που υπέστη μια απρόκλητη και παράνομη επιθετικότητα.
Από την αρχή του επιθετικού πολέμου, ο οποίος έλαβε χώρα εν μέσω έμμεσης διπλωματίας με τη μεσολάβηση του Ομάν, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν επιδείξει μια εμφανή – και επιχειρησιακά σημαντική – απροθυμία να φέρουν τα πιο ισχυρά ναυτικά τους περιουσιακά στοιχεία κοντά στις ιρανικές ακτές.
Αυτό δεν ήταν απλώς θέμα στρατηγικής προτίμησης, αλλά άμεση συνέπεια των αποδεδειγμένων ικανοτήτων του Ιράν κατά της πρόσβασης και της άρνησης περιοχής, οι οποίες έχουν αλλάξει ριζικά τον υπολογισμό των αμερικανικών εχθρικών ναυτικών επιχειρήσεων στην περιοχή.
Αντί να διακινδυνεύσουν τα πλοία τους στα περιορισμένα ύδατα του Περσικού Κόλπου, οι Ηνωμένες Πολιτείες περιόρισαν τη ναυτική τους επίθεση σε πλήγματα στόχων στο νότιο Ιράν από αποστάσεις αντιπαράθεσης, επιχειρώντας κυρίως στην Αραβική Θάλασσα και τον Κόλπο του Ομάν, όπου τα σκάφη τους έχουν μεγαλύτερο χώρο για ελιγμούς ενάντια σε εισερχόμενους πυραύλους και drones.
Οι Αμερικανοί στρατιωτικοί σχεδιαστές και διοικητές γνωρίζουν πολύ καλά ότι τα ρηχά νερά του Περσικού Κόλπου και οι στενές προσεγγίσεις στο Στενό του Ορμούζ αποτελούν ένα μοναδικά επικίνδυνο περιβάλλον για τα αντιτορπιλικά και τα αεροπλανοφόρα τους.
Ο στρατός του Ιράν έχει επανειλημμένα αποδείξει την ικανότητά του να αναπτύσσει ένα πολύπλοκο, πολυεπίπεδο δίκτυο απειλών που περιλαμβάνει πυραύλους κρουζ κατά πλοίων με βάση την ακτή, συντονισμένα σμήνη σκαφών ταχείας επίθεσης και προηγμένα μη επανδρωμένα αεροσκάφη ικανά για χτυπήματα ακριβείας.
Αντί να αμφισβητήσουν άμεσα αυτήν την αμυντική ομπρέλα, τα αμερικανικά πολεμικά πλοία, συμπεριλαμβανομένου του USS Abraham Lincoln, παρέμειναν πολύ πέρα από τον ορίζοντα, εξαπολύοντας αεροπορικές επιδρομές από την Αραβική Θάλασσα αντί να μειώσουν την απόσταση για να εξασφαλίσουν πιο αποτελεσματική επιχειρησιακή τοποθέτηση.
Οι Ιρανοί ναυτικοί διοικητές το έχουν περιγράψει αυτό ως μια επιτυχημένη στρατηγική για την άρνηση πρόσβασης του αμερικανικού στόλου στον Κόλπο του Ομάν και το Στενό του Ορμούζ μέσω της ολοκληρωμένης χρήσης πυραύλων και drones. Οι ιρανικές ναυτικές δυνάμεις έχουν αναχαιτίσει και απωθήσει με επιτυχία αμερικανικά ναυτικά περιουσιακά στοιχεία, αναγκάζοντάς τα να υποχωρήσουν έως και 400 χιλιόμετρα από το στρατηγικό σημείο συμφόρησης.
Για πρώτη φορά σε μια μεγάλη στρατιωτική αντιπαράθεση από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Ηνωμένες Πολιτείες φαινομενικά πολεμούσαν έναν ναυτικό πόλεμο εναντίον ενός ομότιμου αντιπάλου σε μεγάλο βαθμό από μια θέση αντιπαράθεσης, ανίκανες να προβάλουν ισχύ απευθείας σε ύδατα κοντά στο Ιράν.
Το αποτέλεσμα αντιπροσωπεύει μια θεμελιώδη μετατόπιση στην περιφερειακή ισορροπία της ναυτικής ισχύος, αμφισβητώντας υποθέσεις σχετικά με την αμερικανική ναυτική κυριαρχία που οι στρατιωτικοί στρατηγοί μπορεί να μην είχαν προβλέψει πλήρως.
Κατάλογος ναυτικών περιστατικών και άβολα ερωτήματα
Καθώς ο επιθετικός πόλεμος κατά του Ιράν συνεχιζόταν την άνοιξη και το καλοκαίρι του 2026, μια σειρά περιστατικών που αφορούσαν αμερικανικά πολεμικά πλοία έθεσαν σοβαρά ερωτήματα σχετικά με την επιχειρησιακή κατάσταση του στόλου – και σχετικά με την αξιοπιστία των επίσημων αμερικανικών αναφορών.
Ενώ το Πεντάγωνο υποστήριξε ότι αυτά τα περιστατικά είναι μεμονωμένα ατυχήματα που δεν σχετίζονται με ιρανικές επιχειρήσεις αντιποίνων, η συχνότητα, ο χρόνος και οι περιστάσεις τους υποδεικνύουν ένα βαθύτερο συστημικό πρόβλημα, ένα πρόβλημα που η ιρανική στρατιωτική πίεση μπορεί να έχει αποκαλύψει και επιδεινώσει.
Η διάκριση μεταξύ πραγματικών ατυχημάτων και περιστατικών που σχετίζονται με τη μάχη έχει γίνει ολοένα και πιο δύσκολο να προσδιοριστεί καθώς ο επιθετικός πόλεμος έχει ενταθεί.
Η πιο σημαντική διαμάχη επικεντρώνεται στο αεροπλανοφόρο USS Abraham Lincoln, το οποίο έχει γίνει σύμβολο πολλών από τις πιέσεις που αντιμετωπίζει η αμερικανική ναυτική εκστρατεία κατά του Ιράν.
Η ανάπτυξή του, που εκτείνεται πέραν των 270 ημερών στη θάλασσα χωρίς συμβατική προσέγγιση σε λιμάνι, θα αποτελούσε μια εξαιρετική επιχειρησιακή δέσμευση για ένα αμερικανικό αεροπλανοφόρο. Η παρατεταμένη ανάπτυξη έχει οδηγήσει στην επιδείνωση της κατάστασης των μηχανικών συστημάτων του πλοίου, καθώς και στη σωματική και ψυχολογική ευεξία του πληρώματός του.
Αναφορές από οικογένειες ναυτών και στρατιωτικούς δημοσιογράφους περιγράφουν σοβαρές ελλείψεις και επιδείνωση της ποιότητας των τροφίμων, με ορισμένα μέλη του πληρώματος να λαμβάνουν γεύματα που θεωρούν ανεπαρκή ή μη βρώσιμα. Τέτοιες αναφορές έχουν εγείρει ερωτήματα σχετικά με το εάν οι ναύτες λαμβάνουν επαρκή διατροφή για να αντέξουν τις απαιτήσεις παρατεταμένων πολεμικών επιχειρήσεων.
Οι συνθήκες στο Lincoln έχουν προκαλέσει περαιτέρω αναταραχή. Τα μέλη του πληρώματος έχουν περιγράψει μούχλα στα ντους, δυσλειτουργικές τουαλέτες, ασυνεπείς υπηρεσίες πλυντηρίου και επίμονα προβλήματα υδραυλικών εγκαταστάσεων – συνθήκες που, συνολικά, υποδηλώνουν σοβαρή επιδείνωση της ποιότητας ζωής στο αεροπλανοφόρο.
Οι υλικοτεχνικές βλάβες έχουν επίσης συνδεθεί με διαταραχές στην υποδομή υποστήριξης του αμερικανικού ναυτικού. Σύμφωνα με ανεξάρτητες αναφορές μέσων ενημέρωσης, οι ιρανικές επιθέσεις με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη προκάλεσαν σημαντικές ζημιές στην βασική εγκατάσταση υποστήριξης του ναυτικού των ΗΠΑ στο Μπαχρέιν, τον Πέμπτο Στόλο, την ημέρα έναρξης της επιθετικότητας κατά του Ιράν. Τέτοιες ζημιές είχαν σημαντικές επιπτώσεις στην ικανότητα του στόλου να αντέξει παρατεταμένες επιθετικές επιχειρήσεις στην περιοχή.
Η απώλεια τοπικών υποδομών υποστήριξης, με τη σειρά της, ανάγκασε το Lincoln να εξαρτάται σε μεγαλύτερο βαθμό από απομακρυσμένα δίκτυα εφοδιασμού, συμπεριλαμβανομένων των εγκαταστάσεων στο Ντιέγκο Γκαρσία σε απόσταση μεγαλύτερη των 2.200 μιλίων. Τέτοιες εκτεταμένες γραμμές εφοδιασμού θα περιέπλεκαν αναπόφευκτα την έγκαιρη παράδοση τροφίμων, ανταλλακτικών και άλλων ειδών πρώτης ανάγκης κατά τη διάρκεια του παρατεταμένου πολέμου επιθετικότητας κατά του Ιράν και των συμμάχων του.
Το ανθρώπινο κόστος της παρατεταμένης ανάπτυξης ήταν εξίσου ανησυχητικό.
Η απουσία τακτικών ελλιμενισμών σε λιμάνια, οι οποίοι αποτελούν σημαντικό στοιχείο ανάπαυσης, ηθικού και ψυχολογικής ανθεκτικότητας κατά τη διάρκεια εκτεταμένων αποστολών, έχει συμβάλει στην εξάντληση και το αυξανόμενο άγχος μεταξύ των ναυτικών που αντιμετωπίζουν παρατεταμένο χωρισμό από τις οικογένειές τους.
Στις αρχές Αυγούστου, ένας ναύτης στο Lincoln παραβίασε τη θάλασσα σε ένα περιστατικό που οι αξιωματούχοι χαρακτήρισαν στη συνέχεια ως κρίση ψυχικής υγείας, αν και λίγες πρόσθετες λεπτομέρειες δημοσιοποιήθηκαν.
Μαρτυρίες από μέλη της οικογένειας υποδηλώνουν ότι και άλλοι ναύτες μπορεί να έχουν βιώσει παρόμοιες κρίσεις κατά τη διάρκεια της εκτεταμένης αποστολής. Αυτές οι αναφορές υποδεικνύουν ένα ευρύτερο πρόβλημα ψυχολογικής πίεσης που το Ναυτικό δυσκολεύεται να αντιμετωπίσει δημόσια.
Το Πεντάγωνο, από την πλευρά του, έχει απορρίψει επανειλημμένα αναφορές ότι ιρανικοί πύραυλοι έχουν πλήξει αμερικανικά πολεμικά πλοία. Ωστόσο, η αυξανόμενη απόκλιση μεταξύ επίσημων δηλώσεων, ανεξάρτητων αναφορών, οικογενειακών μαρτυριών και αποκαλύψεων από ιρανικές στρατιωτικές πηγές έχει υποδείξει μια προσπάθεια του Ναυτικού των ΗΠΑ να κρύψει την έκταση και το μέγεθος της σιγοβράζουσας κρίσης.
Μπλακάουτ στα ΜΜΕ: Λογοκρισία της πραγματικότητας στη θάλασσα
Η αντίδραση του Πενταγώνου σε αυτά τα επεισόδια δεν περιορίστηκε σε προσεκτικά διατυπωμένες επίσημες δηλώσεις που αρνούνται τυχόν σοβαρά προβλήματα, σε μια προσπάθεια υποβάθμισης της κλίμακας της κρίσης.
Συμπεριλάμβανε επίσης μια βαριά και άνευ προηγουμένου προσπάθεια ελέγχου του πληροφοριακού περιβάλλοντος, κυρίως μέσω της εκκαθάρισης ανώτερων στελεχών της Stars and Stripes, της ανεξάρτητης εφημερίδας του στρατού που υπηρετεί Αμερικανούς στρατιώτες για γενιές.
Στις 21 Αυγούστου, το Υπουργείο Πολέμου απέλυσε τον αρχισυντάκτη Erik Slavin, τον εκδότη Max Lederer και την ανταποκρίτρια της Δυτικής Ασίας Lara Korte, επικαλούμενο επίσημα την «ανυπακοή» ως λόγο για την απόλυσή τους.
Ο χρόνος αυτών των απολύσεων, που έρχεται λίγες μέρες αφότου η Stars and Stripes δημοσίευσε εκτενείς, καλά τεκμηριωμένες αναφορές σχετικά με τις άθλιες συνθήκες, τις ελλείψεις εφοδιασμού και τις κρίσεις ψυχικής υγείας στο USS Abraham Lincoln, έχει εγείρει σοβαρά ερωτήματα σχετικά με τα κίνητρα του Πενταγώνου.
Οι απολύσεις είναι ιδιαίτερα σημαντικές δεδομένης της μοναδικής θεσμικής θέσης που κατέχει η Stars and Stripes στον αμερικανικό στρατιωτικό χώρο των μέσων ενημέρωσης.
Το Πεντάγωνο είχε ήδη επιχειρήσει να αλλάξει την οργανωτική του δομή και τις συντακτικές του ρυθμίσεις, και δύο μέλη του συμβουλευτικού συμβουλίου των εκδοτών της εφημερίδας είχαν καταθέσει αγωγή, λέγοντας ότι οι ενέργειες του τμήματος απειλούσαν την ανεξαρτησία της εφημερίδας και τις προστασίες της Πρώτης Τροποποίησης.
Το γεγονός ότι μια έκδοση που χρηματοδοτείται από την κυβέρνηση και εξυπηρετεί τη στρατιωτική κοινότητα δέχεται την εκκαθάριση της ηγεσίας της μετά από ρεπορτάζ για τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν οι στρατιώτες κατά τη διάρκεια μιας ανάπτυξης αποτελεί ένα έντονο και ανησυχητικό παράδειγμα θεσμικής λογοκρισίας, σύμφωνα με Αμερικανούς στρατιωτικούς ειδικούς.
Ο στόχος αυτής της ενέργειας, λένε, είναι να φιμώσει όσους θα θεωρούσαν τον στρατό υπεύθυνο και να απολυμάνει την ολοένα και πιο ζοφερή πραγματικότητα του επιθετικού πολέμου κατά του Ιράν για δημόσια κατανάλωση.
Με αυτόν τον τρόπο, το Πεντάγωνο αποκάλυψε τον δικό του φόβο ότι η αλήθεια για τη ναυτική του κρίση είναι πιο επιζήμια για το ηθικό και την υποστήριξη του κοινού από οποιαδήποτε αναφορά που θα μπορούσαν να παράγουν τα ιρανικά μέσα ενημέρωσης.
Καταρρακωμένο ηθικό: Κρίση πεποίθησης του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ
Η ρίζα αυτών των ναυτικών αποτυχιών δεν έγκειται σε κάποια μεμονωμένη επίθεση, πρόβλημα υλικοτεχνικής υποστήριξης ή ακόμα και σε ένα μοτίβο μηχανικών βλαβών, αλλά στην κατάρρευση του ηθικού μεταξύ των Αμερικανών στρατιωτών που έχουν κληθεί να πολεμήσουν έναν επιθετικό πόλεμο στον οποίο δεν πιστεύουν.
Αυτή η έλλειψη πεποίθησης μεταφράζεται σε επιχειρησιακή δυσλειτουργία, κατάρρευση της πειθαρχίας και μείωση της προθυμίας των ναυτών και των πεζοναυτών να αποδεχτούν τους κινδύνους και τις θυσίες που απαιτεί η μάχη.
Οι στρατηγικές επιπτώσεις αυτής της κρίσης είναι καταστροφικές για την στρατιωτική ισχύ των ΗΠΑ στην περιοχή. Ο πόλεμος έχει χαρακτηριστεί από πολλά μέλη των ενόπλων δυνάμεων ως χωρίς ηθικό, με στρατεύματα που έχουν αναπτυχθεί σε ανεπιθύμητες τοποθεσίες επ’ αόριστον και χωρίς σαφή αποστολή που μπορούν να υποστηρίξουν προσωπικά.
Αυτό το συναίσθημα αντικατοπτρίζεται έντονα σε φωτογραφίες που εμφανίστηκαν από τον Ινδικό Ωκεανό και δείχνουν μηνύματα που Αμερικανοί στρατιώτες έγραψαν στη σκόνη ενός πτερυγίου αεροσκάφους.
Ένα μήνυμα έγραφε: “Να είσαι καλός άνθρωπος και να κάνεις ό,τι σου λέει το Ισραήλ.”
Ένας άλλος αναφέρθηκε ειρωνικά στην επιχείρηση ως «Επιχείρηση Epstein Fury», ενώ ένας τρίτος χλεύασε την επιθετικότητα, γράφοντας: «Ερχόμενη ειρηνευτική συμφωνία νούμερο εξήντα τέσσερα… όλα αυτά για τους Αγίους Τόπους».
Είναι οι κυνικές, πικρές εκφράσεις των Αμερικανών στρατιωτών μάχης που βλέπουν τη ζωή και την υπηρεσία τους να αξιοποιούνται για έναν σκοπό που δεν υποστηρίζουν.
Η ιδέα ότι ο αμερικανικός στρατός μάχεται για μια ξένη γη και κατ’ εντολή της πολιτικής του ηγεσίας είναι μια διαβρωτική ιδέα που καταστρέφει τη συνοχή της μονάδας και την εμπιστοσύνη στην αλυσίδα διοίκησης, λένε οι ειδικοί.
Ένας στρατιώτης ή ναύτης που νιώθει έτσι δεν είναι διατεθειμένος να διακινδυνεύσει τη ζωή του για μια αποστολή που θεωρεί άδικη ή παράνομη. Είναι αποθαρρυμένος, αγανακτισμένος και αναζητά τρόπους για να αποφύγει τους κινδύνους της μάχης.
Η έλλειψη ηθικού έχει επίσης εκδηλωθεί με πιο άμεσους και ανησυχητικούς τρόπους, συμπεριλαμβανομένων αναφορών για διαπροσωπική βία και καταρρεύσεις στην πειθαρχία σε αμερικανικά πολεμικά πλοία.
Τα ιρανικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι επτά Αμερικανοί ναύτες σκοτώθηκαν και άλλοι τραυματίστηκαν σε μια βίαιη συμπλοκή στο πλοίο Abraham Lincoln, αντανακλώντας το ευρύτερο πλαίσιο ενός πλοίου του οποίου το πλήρωμα βρίσκεται υπό τεράστια πίεση και η διοίκηση του οποίου αγωνίζεται να διατηρήσει την τάξη υπό εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες.
Ακόμα και τα επίσημα επιβεβαιωμένα περιστατικά, όπως αυτό του ναύτη που έπεσε στη θάλασσα τον Αύγουστο, υποδεικνύουν μια ψυχολογική κρίση που εκτείνεται πολύ πέρα από τις συνήθεις πιέσεις της στρατιωτικής ανάπτυξης.
Το μοτίβο αποκαλύπτει έναν στόλο σε παρακμή
Συνολικά, τα γεγονότα των τελευταίων μηνών σκιαγραφούν μια βαθιά ανησυχητική εικόνα μιας ναυτικής δύναμης που αγωνίζεται να διατηρήσει την κυριαρχία της απέναντι στις ανθεκτικές ιρανικές αντιδράσεις.
Η πυρκαγιά στο USS Gerald R. Ford τον Μάρτιο, η μηχανική βλάβη στο USS Benfold τον Ιούλιο, η πυρκαγιά στο USS Zumwalt τον Απρίλιο και οι αδιάκοπες επιθέσεις αντιποίνων σε αμερικανικά αντιτορπιλικά στο Στενό του Ορμούζ οδηγούν στο ίδιο συμπέρασμα: οι Ηνωμένες Πολιτείες εισήλθαν σε αυτήν την επιθετικότητα με έναν στόλο που ήδη λειτουργούσε στα όρια των δυνατοτήτων του και ο πόλεμος τον έχει ωθήσει πέρα από αυτό που μπορεί να αντέξει βιώσιμα.
Αυτές δεν είναι μεμονωμένες συμπτώσεις, αλλά συμπτώματα ενός βαθύτερου συστημικού προβλήματος που έχει αποκαλυφθεί από τις πιέσεις των συνεχιζόμενων πολεμικών επιχειρήσεων εναντίον ενός ικανού αντιπάλου.
Το USS Gerald R. Ford υπέστη πυρκαγιά στους κύριους χώρους πλυντηρίων του στις 12 Μαρτίου ενώ επιχειρούσε στην Ερυθρά Θάλασσα, ένα περιστατικό που το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ χαρακτήρισε ως μη σχετιζόμενο με τη μάχη.
Ωστόσο, μεταγενέστερες αναφορές έδειξαν ότι οι συνέπειες ήταν πιο εκτεταμένες από ό,τι υποδείκνυε η αρχική ανακοίνωση, με πολλούς ναυτικούς να νοσηλεύονται για έκθεση σε καπνό και περίπου εκατό θέσεις να έχουν επηρεαστεί.
Η πυρκαγιά τελικά ανάγκασε το αεροπλανοφόρο να εγκαταλείψει την άμεση επιχειρησιακή περιοχή για επισκευές, μια σημαντική απώλεια μαχητικής ικανότητας σε μια κρίσιμη στιγμή της επιθετικότητας.
Η μηχανική βλάβη του USS Benfold στις 24 Ιουλίου ήταν ένα ακόμη σημαντικό περιστατικό που, ενώ συνέβη εκτός του περιφερειακού θεάτρου, ανήκει στο ευρύτερο μοτίβο ναυτικών ατυχημάτων που συμβαίνουν σε μια περίοδο που ο στόλος βρισκόταν υπό ασυνήθιστα μεγάλη ζήτηση.
Το αντιτορπιλικό με κατευθυνόμενους πυραύλους έχασε την ηλεκτροδότηση για τέσσερις ημέρες, αφήνοντας περίπου τριακόσιους ναυτικούς χωρίς κανονική πρόσβαση σε πόσιμο νερό, γεύματα, λειτουργικές τουαλέτες και κλιματισμό.
Το πλοίο έπρεπε να ρυμουλκηθεί στον κόλπο Subic στις Φιλιππίνες για επισκευές.
Ενώ αυτό το περιστατικό δεν μπορεί να χαρακτηριστεί υπεύθυνα ως άμεσα προκληθέν από τις ιρανικές επιθέσεις, συνδέεται σε θεσμικό επίπεδο επειδή το θέατρο του Ειρηνικού κλήθηκε να απορροφήσει τις συνέπειες της ανάπτυξης της Δυτικής Ασίας.
Όταν το USS George Washington στάλθηκε προς τη Δυτική Ασία για να αντικαταστήσει το Lincoln, ο Ειρηνικός αντιμετώπισε προσωρινά μειωμένη παρουσία αεροπλανοφόρων και τα υπόλοιπα πλοία βρίσκονταν υπό αυξημένη πίεση.
Στρατηγική νίκη για το Ιράν
Κατά τη διάρκεια του 40ήμερου πολέμου επιθετικότητας κατά του Ιράν, το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ ηττήθηκε από χιλιάδες στρατηγικές, υλικοτεχνικές και ψυχολογικές περικοπές, καθεμία από τις οποίες σωρευτικά καταστροφική.
Το Ιράν έχει δημιουργήσει μια ισχυρή αμυντική ζώνη που κρατά τα αμερικανικά αεροπλανοφόρα μακριά, οι πύραυλοί του έχουν διαλύσει το υλικοτεχνικό δίκτυο του Πέμπτου Στόλου και το χάος που προέκυψε έχει επιδεινωθεί από μια κρίση ηθικού που η δομή διοίκησης των ΗΠΑ προσπαθεί να κρύψει μέσω της ολοένα και πιο επιθετικής λογοκρισίας των δικών της στρατιωτικών μέσων ενημέρωσης.
Η εικόνα του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ, αναγκασμένου να πυροβολεί ιρανικούς στόχους από μακριά, ενώ οι ναύτες του γράφουν κυνικά γκράφιτι στα φτερά των δικών τους αεροσκαφών, είναι ένα πορτρέτο ενός στόλου σε παρακμή και αποσύνθεση, ματωμένου από μια δύναμη που δεν μπορεί να υπερνικήσει και έναν πόλεμο που δεν μπορεί να κερδίσει.
Τα γεγονότα του 2026, από την κρίση εφοδιασμού του Lincoln μέχρι την απόλυση των δικών τους δημοσιογράφων, καταδεικνύουν ότι η μεγαλύτερη ευπάθεια των Ηνωμένων Πολιτειών σε αυτή την επιθετικότητα δεν είναι ένας εχθρικός πύραυλος ή ένα μη επανδρωμένο αεροσκάφος, αλλά η απομείωση της ψυχής του δικού τους στρατού.
Όταν τα μέλη των ενόπλων δυνάμεων δεν πιστεύουν πλέον στη δικαιοσύνη της αποστολής τους, όταν βλέπουν τους εαυτούς τους ως πιόνια σε ένα γεωπολιτικό παιχνίδι που εξυπηρετεί ξένα συμφέροντα, η προθυμία να πολεμήσουν και να πεθάνουν για τη σημαία εξατμίζεται και καμία ποσότητα προηγμένων όπλων δεν μπορεί να αντισταθμίσει αυτή την απώλεια.
Όσο περισσότερο συνεχίζεται η επιθετικότητα, τόσο πιο έντονα θα γίνονται αυτά τα προβλήματα.
PressTV
https://www.presstv.co.uk/Detail/2026/08/26/775084/series-ship-accidents-supply-failures-falling-troop-morale-stretch-us-navy-to-limits
—
