Το ΙΡΑΝέα είναι ενημερωτικό κανάλι στην ελληνική γλώσσα, για τις ειδήσεις, τις απόψεις και τις εξελίξεις που αφορούν στο σύγχρονο Ιράν.

Είμαστε μια ομάδα ειδικών στον τομέα των ειδήσεων και των μέσων ενημέρωσης.

Μοιραστείτε μαζί μας τις πιο πρόσφατες πληροφορίες και αναλύσεις για το Ιράν.

Το μέσο αυτό πορεύεται με θεμελιώδες αρχές την:

  1. Ενίσχυση της φιλίας μεταξύ των λαών του Ιράν και της Ελλάδας.
  2. Ειλικρίνεια και διαφάνεια.
  3. Προσήλωση στην αλήθεια.
  4. Αναλυτική προσέγγιση.
  5. Επικαιρότητα.
  6. Πολυφωνία και διαφορετικότητα.

Αντανακλούμε με διαύγεια και αντικειμενικότητα την πραγματικότητα στο Ιράν.

Σας καλωσορίζουμε στο κανάλι ΙΡΑΝέα.
Μείνετε μαζί μας και τιμήστε μας με τις εποικοδομητικές σας σκέψεις και παρατηρήσεις.

9-Dey: Η ασπίδα αεράμυνας μικρής εμβέλειας του Ιράν για την προστασία του πυραυλικού του οπλοστασίου

9-Dey: Η ασπίδα αεράμυνας μικρής εμβέλειας του Ιράν για την προστασία του πυραυλικού του οπλοστασίου από προηγμένες εναέριες απειλές

Του Arman Shariati

Η Αεροδιαστημική Δύναμη των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC-ASF) είναι ευρύτερα γνωστή για τους βαλλιστικούς πυραύλους παγκόσμιας κλάσης και τις προηγμένες πλατφόρμες μη επανδρωμένων αεροσκαφών (drones) που διαθέτει, οι οποίες έχουν αποδείξει την αξία τους σε δύο συγκρούσεις που έλαβαν χώρα από τον Ιούνιο του περασμένου έτους.

Δικαίως, η δύναμη αυτή κατέχει σημαντικό μερίδιο στις στρατηγικές και τακτικές επιθετικές δυνατότητες του Ιράν. Οι πυραυλικές της δυνάμεις, τα εκτεταμένα υπόγεια συγκροτήματα εκτόξευσης και η οικογένεια drones «Shahed» αποτελούν πλέον χαρακτηριστικά γνωρίσματα της ραγδαία αναπτυσσόμενης στρατιωτικής ισχύος του Ιράν.

Ωστόσο, η αεράμυνα αποτελεί πρωτίστως αρμοδιότητα της Δύναμης Αεράμυνας του Ιρανικού Στρατού, η οποία επιχειρεί με συστήματα μεγάλου βεληνεκούς, όπως το Bavar-373, το S-300PMU-2 και διάφορες εκδόσεις της οικογένειας πυραύλων Sayyad.

Η IRGC-ASF διαδραματίζει έναν πιο εξειδικευμένο, αλλά εξίσου σημαντικό ρόλο: την προστασία ορισμένων εκ των πλέον ευαίσθητων στρατιωτικών υποδομών του Ιράν, και συγκεκριμένα των πυραυλικών συγκροτημάτων και των υπόγειων εγκαταστάσεων εκτόξευσης. Για την εκτέλεση αυτής της αποστολής, χρησιμοποιεί ορισμένα από τα πιο προηγμένα συστήματα αεράμυνας μικρού και μέσου βεληνεκούς που διαθέτει η χώρα.

Ένα από τα βασικά συστήματα στο οπλοστάσιό της είναι το Nohe-Dey (9-Dey), ένα πυραυλικό σύστημα επιφανείας-αέρος μικρού βεληνεκούς, το οποίο συνδέεται με την ευρύτερη οικογένεια συστημάτων Sevom Khordad (3η Khordad).

Η εν λόγω οικογένεια συστημάτων έχει αναδειχθεί, κατά την τελευταία δεκαετία, σε μία από τις πιο επιτυχημένες επιχειρησιακά πλατφόρμες αεράμυνας που έχουν αναπτυχθεί εγχώρια στο Ιράν.

Προέλευση και παρουσίαση

Το πυραυλικό σύστημα 9-Dey παρουσιάστηκε για πρώτη φορά δημόσια στην αμυντική έκθεση «Eqtedar-40» ​​(Ισχύς-40) το 2019, η οποία διοργανώθηκε με αφορμή την 40ή επέτειο της Ισλαμικής Επανάστασης.

Η επίσημη αποκάλυψή του ακολούθησε το 2021, επιβεβαιώνοντας τον ρόλο του εντός της πολυεπίπεδης αρχιτεκτονικής αεράμυνας Sevom Khordad.

Η ονομασία «9-Dey» παραπέμπει σε μια ημερομηνία του ιρανικού ηλιακού ημερολογίου, η οποία συνδέεται με μια μαζική εκδήλωση υποστήριξης προς την Ισλαμική Δημοκρατία το 2009, ως απάντηση σε εχθρικά σχέδια εξωτερικών δυνάμεων. Οι Φρουροί της Επανάστασης (IRGC) χρησιμοποιούν συχνά ημερομηνίες με πολιτική και ιστορική σημασία για να ονομάσουν τα κύρια στρατιωτικά τους συστήματα.

Τεχνικά χαρακτηριστικά: Πρώτη γενιά

Η αρχική έκδοση παραγωγής του Nohe-Dey περιλαμβάνει δύο τύπους πυραύλων, σχεδιασμένους για την αντιμετώπιση απειλών μικρού βεληνεκούς και χαμηλού υψομέτρου — απειλές για τις οποίες οι μεγαλύτεροι πύραυλοι της σειράς Taer, που χρησιμοποιούνται από το σύστημα Sevom Khordad, είναι λιγότερο κατάλληλοι.

Πύραυλος 1. Αδρανειακή καθοδήγηση και καθοδήγηση ραντάρ ημι-ενεργού τύπου:

Μέγιστο βεληνεκές εμπλοκής: 20 χλμ.
Υψόμετρο εμπλοκής: 10 χλμ.
Μέγιστη ταχύτητα: 1.300 μ./δευτ.
Συνολικό βάρος: 250 κιλά
Κεφαλή: 50 κιλά
Πύραυλος 2. Καθοδήγηση μέσω εντολών (command guidance):

Ίδιο βεληνεκές και ταχύτητα με τον Πύραυλο 1
Συνολικό βάρος: 240 κιλά
Κεφαλή: 30 κιλά
Δεδομένου ότι και οι δύο τύποι πυραύλων Nohe-Dey είναι σημαντικά μικρότεροι από τους αναχαιτιστές Taer-2 και Taer-3 —οι οποίοι χρησιμοποιούνται από το σύστημα Sevom Khordad (το οποίο ενσωματώνει όχημα μεταφοράς, ανύψωσης και εκτόξευσης καθώς και ραντάρ, γνωστό ως TELAR)—, η αρχική διαμόρφωση επιτρέπει τη μεταφορά οκτώ πυραύλων Nohe-Dey ανά εκτοξευτή.

Το σύστημα έχει σχεδιαστεί για την αντιμετώπιση πυραύλων cruise, μη επανδρωμένων αεροσκαφών (UAV) και κατευθυνόμενων βομβών ολίσθησης. Αποτελεί την εσωτερική αμυντική ζώνη της αρχιτεκτονικής του Sevom Khordad, συμπληρώνοντας τις δυνατότητες μεγαλύτερου βεληνεκούς των πυραύλων Taer-3 (βεληνεκές 200 χλμ.) και Taer-2 (βεληνεκές 105 χλμ.).

Σε επίπεδο τάγματος, η αρχική διαμόρφωση του Nohe-Dey διαθέτει 96 πυραύλους έτοιμους προς εκτόξευση και μπορεί να εμπλακεί ταυτόχρονα με έως και 32 στόχους μέσω των πυροβολαρχιών του, καθεμία από τις οποίες έχει τη δυνατότητα διαχείρισης έως και οκτώ ταυτόχρονων εμπλοκών.

Αυτή η ικανότητα καθιστά δυσκολότερο για έναν αντίπαλο να υπερφορτώσει το σύστημα μέσω επιθέσεων κορεσμού, χρησιμοποιώντας πυραύλους cruise, UAV και κατευθυνόμενες βόμβες ολίσθησης.

Πρώτη επιχειρησιακή ανάπτυξη

Κατά τη διάρκεια στρατιωτικής άσκησης το 2023, το σύστημα Nohe-Dey πραγματοποίησε την πρώτη καταγεγραμμένη επιχειρησιακή του ανάπτυξη. Χρησιμοποιήθηκαν πύραυλοι με καθοδήγηση μέσω εντολών για την εμπλοκή και την επιτυχή αναχαίτιση συγκεκριμένων εναέριων στόχων. Η άσκηση κατέδειξε την ενσωμάτωση του συστήματος στην αρχιτεκτονική του «Sevom Khordad» και παρείχε την ευκαιρία αξιολόγησης του επιχειρησιακού του ρόλου.

Δεύτερη γενιά: Διευρυμένη οικογένεια πυραύλων και νέα διαμόρφωση TELAR

Κατά τη διάρκεια επίσκεψης του μαρτυρικού Ηγέτη της Ισλαμικής Επανάστασης, Αγιατολάχ Σαγιέντ Αλί Χαμενεΐ, σε έκθεση της Αεροδιαστημικής Δύναμης των Φρουρών της Επανάστασης (IRGC), παρουσιάστηκε μια νέα γενιά του συστήματος «Sevom Khordad», πλαισιωμένη από έναν αναβαθμισμένο εκτοξευτή «Nohe-Dey» και μια νέα σειρά πυραύλων.

Το σύστημα μεταφοράς, ανύψωσης και εκτόξευσης με ενσωματωμένο ραντάρ (TELAR) της δεύτερης γενιάς εγκατέλειψε την αρχική διάταξη των οκτώ κάψουλων, υιοθετώντας αντ’ αυτής έξι μεγαλύτερες κάψουλες πυραύλων.

Αν και αυτό φαινομενικά μείωσε τον αριθμό των έτοιμων προς εκτόξευση πυραύλων, η αλλαγή υποδηλώνει μια ευρύτερη διεύρυνση των δυνατοτήτων του συστήματος.

Αξιοσημείωτο είναι ότι το σχήμα της διατομής των κάψουλων άλλαξε από τετράγωνο σε ορθογώνιο, γεγονός που υποδηλώνει επανασχεδιασμό ώστε να χωρούν πύραυλοι μεγαλύτερης διαμέτρου ή μεγαλύτερου μήκους, επιτρέποντας έτσι την ενσωμάτωση πιο προηγμένων συστημάτων καθοδήγησης.

 

Δίπλα στον ανανεωμένο TELAR με τα έξι δοχεία, παρουσιάστηκαν πέντε ξεχωριστές παραλλαγές πυραύλων από την οικογένεια Nohe-Dey, οι οποίες αντιπροσωπεύουν μια σημαντική ωρίμανση του φακέλου δυνατοτήτων του συστήματος:

1. Μικροσκοπική παραλλαγή μικρής εμβέλειας

Ο μικρότερος πύραυλος της οικογένειας, αυτή η παραλλαγή έχει σημαντικά μειωμένο μήκος και διάμετρο. Οι διαστάσεις του υποδηλώνουν ότι τέσσερις πύραυλοι θα μπορούσαν να τοποθετηθούν σε ένα μόνο δοχείο εκτοξευτή.

Εκτός από τις πιθανές εφαρμογές σε ναυτικά συστήματα κάθετης εκτόξευσης, είναι βελτιστοποιημένος για εμπλοκές πολύ μικρής εμβέλειας και χαμηλού υψομέτρου εναντίον UAV.

Αυτή η διαμόρφωση θα μπορούσε να αυξήσει σημαντικά τον αριθμό των πυραύλων που διατίθενται σε κάθε συστοιχία για την αντιμετώπιση οικονομικών, σύγχρονων εναέριων απειλών.

2. Παραλλαγή με καθοδήγηση απεικόνισης υπέρυθρης ακτινοβολίας (IIR)

Μία από τις πιο σημαντικές εξελίξεις είναι η εισαγωγή ενός ανιχνευτή απεικόνισης υπέρυθρης ακτινοβολίας (IIR). Αυτό το σύστημα καθοδήγησης επιτρέπει στον πύραυλο να εκτοξευθεί προς μια περιοχή-στόχο πριν από την αυτόνομη προσέλκυση και εμπλοκή του στόχου κατά τη διάρκεια της τελικής φάσης, μειώνοντας την εξάρτησή του από το επίγειο ραντάρ για την παρακολούθηση του στόχου.

Μια τέτοια δυνατότητα θα ήταν ιδιαίτερα πολύτιμη σε ασταθή ηλεκτρομαγνητικά περιβάλλοντα, όπου οι εκπομπές ραντάρ μπορούν να εκθέσουν τις θέσεις αεράμυνας σε αντιραδιενεργά όπλα.

Αυτοί οι πύραυλοι διαθέτουν επίσης πυροσωλήνες εγγύτητας, επιτρέποντας στην κεφαλή να εκραγεί όταν ο πύραυλος περάσει αρκετά κοντά στον στόχο του. Αυτό θα διασκόρπιζε θραύσματα στην περιοχή του στόχου χωρίς να απαιτείται άμεση πρόσκρουση.

3. Παραλλαγή εκτεταμένου τμήματος καθοδήγησης

Αυτή η παραλλαγή διακρίνεται από ένα αισθητά μεγαλύτερο τμήμα καθοδήγησης και ελέγχου από αυτά που παρατηρούνται σε άλλους πυραύλους της οικογένειας, συμπεριλαμβανομένων διαφορών στην εμφανή τοποθέτηση των πυροσωλήνων εγγύτητας.

Το πρόσθετο μήκος μπορεί να υποδηλώνει μια διαφορετική αρχιτεκτονική καθοδήγησης, που ενδεχομένως να ενσωματώνει ενεργό εντοπισμό ραντάρ, καθοδήγηση πολλαπλών λειτουργιών ή βελτιωμένα ηλεκτρονικά αντίμετρα (ECCM).

Ωστόσο, το Ιράν δεν έχει επιβεβαιώσει δημόσια το σύστημα καθοδήγησης ούτε έχει εξηγήσει τον σκοπό του αναθεωρημένου σχεδιασμού, επομένως αυτές οι πιθανότητες παραμένουν εικασίες.

Επιχειρησιακός ρόλος: Η ασπίδα της πυραυλικής δύναμης

Η επιχειρησιακή σημασία του Nohe-Dey εκτείνεται πέρα ​​από τον ρόλο του στην συμβατική αεράμυνα. Για να κατανοηθεί η πιθανή σημασία του, πρέπει να εξεταστεί στο πλαίσιο του τρόπου με τον οποίο το Ιράν λειτουργεί και προστατεύει την πυραυλική του δύναμη.

Τα υπόγεια συγκροτήματα εκτόξευσης του IRGC του Ιράν, που συχνά αναφέρονται ως «πόλεις πυραύλων», έχουν σχεδιαστεί για να αντέχουν σε επιθέσεις μέσω ενισχυμένης υποδομής, απόκρυψης και διασποράς.

Ωστόσο, οι κινητοί εκτοξευτές ενδέχεται να είναι πιο εκτεθειμένοι όταν εγκαταλείπουν αυτές τις εγκαταστάσεις, μετακινούνται σε θέσεις βολής και προετοιμάζονται για εκτόξευση. Οι περίοδοι που περιβάλλουν την ανάπτυξη και την εκτόξευση μπορούν επομένως να παρουσιάσουν κρίσιμες ευπάθειες. Εδώ είναι που τα συστήματα μικρής εμβέλειας, όπως το Nohe-Dey, παρέχουν ένα τελικό επίπεδο προστασίας για τους κινητούς εκτοξευτές κατά τη διάρκεια του επιχειρησιακού τους παραθύρου.

Οι ιρανικές υπόγειες εγκαταστάσεις ενσωματώνουν συστήματα αεράμυνας που προορίζονται για την προστασία των εκτοξευτών καθώς εξέρχονται από ή επιστρέφουν σε υπόγειες θέσεις. Με την υψηλή πυραυλική του ικανότητα και την έμφαση στην αντιμετώπιση UAV, πυραύλων κρουζ και βομβών ολίσθησης, το Nohe-Dey είναι κατάλληλο για αμυντικό ρόλο κοντινής εμβέλειας.

Αναπτυγμένο γύρω από περιοχές λειτουργίας εκτοξευτών, δημιουργεί μια προστατευτική περίμετρο έναντι εναέριων απειλών κατά τη διάρκεια του κύκλου εκτόξευσης. Ωστόσο, ο βαθμός στον οποίο το σύστημα αναπτύσσεται σε αυτόν τον ρόλο δεν έχει καθοριστεί ανεξάρτητα.

Ιστορικό μάχης: Ο 12ήμερος πόλεμος και ο 40ήμερος πόλεμος

Ο 12ήμερος επιβληθέν πόλεμος τον Ιούνιο του περασμένου έτους και ο επακόλουθος 40ήμερος επιβληθέν πόλεμος που ξεκίνησε τον Φεβρουάριο του τρέχοντος έτους έθεσαν την αρχιτεκτονική αεράμυνας του Ιράν υπό σοβαρή επιχειρησιακή πίεση.

Η ισραηλινή και αμερικανική αεροπορική επιθετικότητα περιελάμβανε προηγμένα αεροσκάφη, πακέτα επιθέσεων μεγάλης εμβέλειας, πυρομαχικά ακριβείας και προσπάθειες καταστολής ή καταστροφής της ιρανικής αεράμυνας (SEAD/DEAD). Μαζί, αυτές οι δυνατότητες παρουσίασαν μια τρομερή πρόκληση για την ικανότητα του Ιράν να προστατεύσει τις στρατιωτικές του υποδομές και να διατηρήσει τις πυραυλικές επιχειρήσεις.

Το Ιράν συνέχισε να εκτοξεύει πυραύλους σε εχθρικούς στόχους κατά τη διάρκεια περιόδων παρατεταμένης αεροπορικής πίεσης. Αυτό καταδεικνύει ότι η πυραυλική δύναμη της χώρας διατήρησε την επιχειρησιακή της ικανότητα παρά την εχθρική επιθετικότητα, αν και οι συνεχείς εκτοξεύσεις από μόνες τους δεν αποδεικνύουν πόσο αποτελεσματικό ήταν το δίκτυο αεράμυνας του Ιράν ή πόση προστασία παρείχαν μεμονωμένα συστήματα.

Η αξιολόγηση αυτής της αποτελεσματικότητας απαιτεί στοιχεία σχετικά με την επιβιωσιμότητα των εκτοξευτών, τις ζημιές στις εγκαταστάσεις, τους ρυθμούς εκτόξευσης και την ικανότητα των αντίπαλων δυνάμεων να εντοπίζουν και να χτυπούν κινητά περιουσιακά στοιχεία.

Η συμβολή της Nohe-Dey στην προστασία της πυραυλικής δύναμης του Ιράν μπορεί να εξεταστεί μέσα από διάφορα πρίσματα:

Απώλεια περιουσιακών στοιχείων της ISR: Πολλά ισραηλινά και αμερικανικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη καταρρίφθηκαν κατά τη διάρκεια των δύο επιβληθέντων πολέμων, αποδεικνύοντας την αποτελεσματικότητα των ιρανικών συστημάτων αεράμυνας μικρής εμβέλειας στην προστασία της πυραυλικής υποδομής της χώρας.

Τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη (UAV) που χρησιμοποιούνται για επιτήρηση, αναγνώριση και κατάδειξη στόχων εμπίπτουν στο επιχειρησιακό φάσμα εμπλοκής του Nohe-Dey, ανάλογα με το υψόμετρο, την ταχύτητα και το προφίλ λειτουργίας τους.

Στοιχεία από συντρίμμια: Η ανεύρεση συντριμμιών πυραύλων Nohe-Dey κοντά στα σημεία πτώσης εχθρικών UAV παρέχει τεκμήρια που ενισχύουν την υπόθεση ότι το σύστημα χρησιμοποιήθηκε ενεργά σε αυτές τις εμπλοκές.

Παθητική καθοδήγηση σε συνθήκες SEAD: Δεδομένης της έντασης των επιχειρήσεων με πυραύλους κατά ραντάρ (anti-radiation missiles) και των αποστολών καταστολής εχθρικής αεράμυνας (SEAD) που διεξήγαγαν οι ισραηλινές και αμερικανικές δυνάμεις και στους δύο πολέμους, η δυνατότητα παθητικής καθοδήγησης μέσω υπέρυθρης απεικόνισης (IIR) στις νεότερες εκδόσεις του Nohe-Dey —εφόσον αυτές είχαν τεθεί σε υπηρεσία εκείνη τη χρονική στιγμή— θα προσέδιδε σημαντική επιχειρησιακή αξία.

Ένα σύστημα που μπορεί να εμπλακεί με στόχους χωρίς να εκπέμπει ενέργεια ραντάρ είναι πολύ πιο δύσκολο να εξουδετερωθεί. Η επιχειρησιακή λογική υποδεικνύει έντονα ότι αυτές οι εκδόσεις είχαν αναπτυχθεί, αν και οι ιρανικές αρχές δεν έχουν επιβεβαιώσει δημόσια τη χρήση τους σε πραγματικές συνθήκες μάχης.

Παραγωγή, Αποθέματα και Προοπτικές Εξαγωγής

Το Ιράν δεν δημοσιοποιεί στοιχεία για τα αποθέματα οπλικών συστημάτων του. Αυτό το σκόπιμο μέτρο ασφαλείας εφαρμόζεται σε ολόκληρο τον μηχανισμό στρατιωτικής παραγωγής της χώρας. Ωστόσο, στοιχεία από ανοιχτές πηγές παρέχουν μια βάση για την εξαγωγή εκτιμήσεων.

Οπτικό υλικό από υπόγειες αποθήκες και βάσεις της Αεροδιαστημικής Δύναμης των Φρουρών της Επανάστασης (IRGC) αποκαλύπτει σημαντικές ποσότητες πυραύλων Nohe-Dey σε κατάσταση αποθήκευσης, γεγονός που υποδηλώνει ένα ώριμο σύστημα εφοδιαστικής αλυσίδας, και όχι κάποιο πρόγραμμα που βρίσκεται σε φάση ανάπτυξης ή περιορισμένης παραγωγής.

Οπτικό υλικό από εγκαταστάσεις παραγωγής, που χρονολογείται από το 2021 —σε συνδυασμό με τους ορατούς αριθμούς μητρώου στα τμήματα των προωθητήρων των πυραύλων— υποδεικνύει ότι ο ρυθμός παραγωγής εκείνη την περίοδο ανερχόταν σε αρκετές εκατοντάδες μονάδες ετησίως.

Για έναν πύραυλο αεράμυνας, ο αριθμός των αρκετών εκατοντάδων μονάδων ετησίως είναι σημαντικός, καθώς υποδηλώνει την ύπαρξη πραγματικού επιχειρησιακού αποθέματος —και όχι απλώς ενός αποθέματος που εξυπηρετεί λόγους γοήτρου— ενώ παράλληλα καταδεικνύει τη δυνατότητα για ουσιαστική και διαρκή ανάπτυξη του συστήματος σε πολλαπλές τοποθεσίες.

Δεδομένου ότι τα στοιχεία του 2021 αφορούν μια χρονική περίοδο αρκετά χρόνια πριν, και λαμβάνοντας υπόψη την πιθανή αύξηση της παραγωγικής ικανότητας καθώς και την προτεραιότητα που δίνεται στην παραγωγή κατά τη διάρκεια πολεμικών συγκρούσεων, ο τρέχων ετήσιος ρυθμός παραγωγής είναι, κατά πάσα πιθανότητα, ακόμη υψηλότερος.

Ο συνδυασμός της αποδεδειγμένης απόδοσης σε πραγματικές συνθήκες μάχ Το Ιράν έχει προωθήσει το σύστημα σε διεθνείς εκθέσεις αμυντικού υλικού, και η ιστορική του διαδρομή —ως σύστημα που συνέβαλε σε ένα από τα πιο απαιτητικά περιβάλλοντα αεράμυνας των τελευταίων ετών— δεν θα περάσει απαρατήρητη από πιθανούς πελάτες που δραστηριοποιούνται σε αντίστοιχα περιβάλλοντα απειλών.

Το πλεονέκτημα του Ιράν

Το Nohe-Dey κατέχει μια συγκεκριμένη και σαφώς καθορισμένη θέση στην ιρανική διάταξη αεράμυνας. Δεν πρόκειται για ένα σύστημα «γοήτρου» ή για κάποιο εντυπωσιακό οπλικό σύστημα μεγάλου βεληνεκούς. Είναι ένα εργαλείο άμυνας μικρής εμβέλειας, ειδικά σχεδιασμένο για το ακριβές επιχειρησιακό σενάριο που αντιμετώπισε το Ιράν κατά τη διάρκεια της σφοδρότερης αεροπορικής επίθεσης εναντίον της επικράτειάς του στη σύγχρονη ιστορία της χώρας.

Η εξέλιξη του σχεδιασμού του —από μια διαμόρφωση οκτώ πυραύλων σε μια οικογένεια πέντε παραλλαγών, με παθητική καθοδήγηση υπέρυθρης ακτινοβολίας (IIR) και δυνατότητα ενσωμάτωσης σε ναυτικά συστήματα κάθετης εκτόξευσης (VLS)— καταδεικνύει ένα πρόγραμμα που προσαρμόστηκε βάσει πραγματικών επιχειρησιακών δεδομένων, αντί να παραμείνει προσκολλημένο στις αρχικές του προδιαγραφές.

Η μετάβαση προς την παθητική καθοδήγηση αποτελεί την πιο σημαντική εξέλιξη από αναλυτική σκοπιά, καθώς αντικατοπτρίζει την επιχειρησιακή παραδοχή ότι οι μελλοντικοί πόλεμοι θα περιλαμβάνουν εκτεταμένες επιχειρήσεις καταστολής εχθρικής αεράμυνας (SEAD). Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, η αεράμυνα που βασίζεται αποκλειστικά σε ραντάρ συνεπάγεται κινδύνους για την επιβιωσιμότητα, οι οποίοι μπορούν να περιοριστούν με τη χρήση παθητικών συστημάτων εντοπισμού.

Το γενικότερο συμπέρασμα είναι σαφές: η πυραυλική δύναμη του Ιράν επιβίωσε από δύο επιβεβλημένους πολέμους εναντίον αντιπάλων που διέθεταν τις πιο ικανές δυνατότητες SEAD παγκοσμίως.

Αυτή η επιβίωση δεν ήταν τυχαία. Προέκυψε από τον συνδυασμό της διασποράς, της θωράκισης των υποδομών, της επιχειρησιακής ασφάλειας και της ύπαρξης κλιμακωτών επιπέδων αεράμυνας μικρής εμβέλειας. Σε αυτό το πλαίσιο, το Nohe-Dey αποτελούσε, για τα πιο κρίσιμα σημεία του δικτύου, το εσώτατο και τελικό επίπεδο άμυνας.

 

PressTV

https://www.presstv.co.uk/Detail/2026/10/18/778595/9dey-iran-closein-air-defense-shield-protecting-missile-arsenal-against-advanced-threats

 

—

 

Author

Facebook
X
Telegram
WhatsApp
Email