Ο αρχηγός του στρατεύματος του Ιράν ανακοινώνει σχέδιο 5 σημείων για την αποκατάσταση της ασφάλειας στην περιοχή
Ο Υποστράτηγος Αλί Αμπντολαχί, Αρχηγός του Επιτελείου των Ενόπλων Δυνάμεων της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν, παρουσίασε ένα στρατηγικό πλαίσιο πέντε σημείων για την εδραίωση βιώσιμης ειρήνης και ασφάλειας στη Δυτική Ασία, προτείνοντας έναν «μηχανισμό του Ορμούζ» που θα αντικαταστήσει την «παρωχημένη» αμερικανική αρχιτεκτονική ασφαλείας στην περιοχή.
Σε μήνυμά του με την ευκαιρία της 4ης Νοεμβρίου —της Εθνικής Ημέρας Αγώνα κατά της Παγκόσμιας Αλαζονείας— ο Στρατηγός Αμπντολαχί τόνισε ότι το Ιράν δεν περιορίζεται πλέον στη διαχείριση κρίσεων, αλλά «σχεδιάζει ενεργά μια νέα τάξη πραγμάτων» στην περιοχή.
«Για εμάς, η στρατιωτική ισχύς δεν αποτελεί τον στόχο, αλλά ένα εργαλείο», δήλωσε ο Στρατηγός Αμπντολαχί. «Με βάση τις πραγματικότητες και τις απαιτήσεις της εποχής μας, το δόγμα μας έχει μετατοπιστεί από την “άμυνα” στην “επιθετική πρωτοβουλία” και από τη “διαχείριση κρίσεων” στη “διαμόρφωση της τάξης πραγμάτων”».
Ο Στρατηγός Αμπντολαχί παρουσίασε έναν συγκεκριμένο οδικό χάρτη για την περιφερειακή σταθερότητα, υποστηρίζοντας ότι κάθε βιώσιμη αρχιτεκτονική ασφαλείας στη Δυτική Ασία πρέπει να θεμελιώνεται σε αδιαπραγμάτευτες στρατηγικές αρχές.
Στο επίκεντρο αυτού του δόγματος βρίσκεται το αίτημα για πλήρη παύση των εχθροπραξιών σε όλα τα μέτωπα, ιδίως στον Λίβανο και τη Γάζα, με τον στρατηγό να υπογραμμίζει ότι η διεξαγωγή διαπραγματεύσεων υπό το κράτος απειλών ισοδυναμεί με επιβολή πολιτικών.
Αυτό πρέπει να συνοδεύεται από την πλήρη άρση όλων των οικονομικών κυρώσεων και την αποδέσμευση των ιρανικών εθνικών περιουσιακών στοιχείων που έχουν κατασχεθεί.
Επιπλέον, ο αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων τόνισε ότι οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους οφείλουν να καταβάλουν αποζημιώσεις για τους πολέμους που επέβαλαν επί δεκαετίες, δηλώνοντας κατηγορηματικά ότι «το ιρανικό έθνος δεν είναι ο οφειλέτης, αλλά ο πιστωτής».
Για τη διασφάλιση των ζωτικής σημασίας θαλάσσιων περασμάτων της περιοχής, το δόγμα απαιτεί την πλήρη αναγνώριση της κυριαρχίας του Ιράν επί των Στενών του Ορμούζ, προτείνοντας τη δημιουργία ενός νέου περιφερειακού «μηχανισμού του Ορμούζ», ο οποίος θα αντικαταστήσει οριστικά αυτό που ο ίδιος χαρακτήρισε ως «παρωχημένη και αποτυχημένη αμερικανική ομπρέλα ασφαλείας».
Καταλήγοντας, ο στρατηγός επισήμανε ότι η πραγματική σταθερότητα απαιτεί ακλόνητες εγγυήσεις έναντι μελλοντικής ξένης επιθετικότητας, καθώς και τη διαμόρφωση ενδογενών αρχιτεκτονικών ασφαλείας στη Δυτική Ασία, οι οποίες θα αποκλείουν ρητά κάθε ξένη παρέμβαση. «Αυτές οι πέντε αρχές δεν αποτελούν ένα ειρηνευτικό σχέδιο που συντάχθηκε από θέση αδυναμίας», διευκρίνισε ο Στρατηγός Αμπντολαχί. «Πρόκειται για ένα δόγμα διαμόρφωσης της τάξης πραγμάτων, το οποίο διατυπώθηκε από θέση ισχύος και υπό το πρίσμα της ενεργού αντίστασης».
Το Ιράν ως ο «τέταρτος πόλος» ισχύος
Αναφερόμενος στο μεταβαλλόμενο γεωπολιτικό τοπίο, ο Αρχηγός του Επιτελείου σημείωσε ότι ο υβριδικός πόλεμος που βρίσκεται σε εξέλιξη μεταξύ του Ιράν και των Ηνωμένων Πολιτειών επανασχεδιάζει ριζικά τη γεωμετρία της παγκόσμιας δομής ισχύος.
Διασφαλίζοντας και ελέγχοντας τα Στενά του Ορμούζ —το πιο κρίσιμο ενεργειακό πέρασμα παγκοσμίως— και καθορίζοντας τους κανόνες πρόσβασης σε αυτά, το Ιράν έχει αναδειχθεί οριστικά ως ο «τέταρτος πόλος ισχύος» στην παγκόσμια σκηνή, δήλωσε ο ίδιος.
Κατά συνέπεια, η μονοπολική παγκόσμια τάξη «γονατίζει» μπροστά σε αυτή τη νέα πραγματικότητα, αποδεικνύοντας ότι τα κράτη της περιοχής μπορούν να διασφαλίσουν επιτυχώς την κυριαρχία τους, χωρίς να εξαρτώνται από την αμερικανική στρατιωτική προστασία.
Το μήνυμα του Στρατηγού Αμπντολαχί ενέταξε τα τρέχοντα γεγονότα στο πλαίσιο της ιστορικής μνήμης της 4ης Νοεμβρίου, μιας ημερομηνίας που σηματοδοτεί τρία κομβικά γεγονότα στον αντιιμπεριαλιστικό αγώνα του Ιράν: την εξορία του Ιμάμη Χομεϊνί —ιδρυτή της Ισλαμικής Δημοκρατίας— το 1964, τη σφαγή φοιτητών από το καθεστώς Παχλαβί το 1978, και την κατάληψη της πρεσβείας των ΗΠΑ (γνωστής ως «φωλιά κατασκοπείας») το 1979.
Περιέγραψε την εχθρότητα των ΗΠΑ όχι ως μια σειρά μεμονωμένων περιστατικών, αλλά ως μια συνεχή, αδιάλειπτη πορεία επιθετικότητας, η οποία ξεκινά από το πραξικόπημα του 1953, που υποκινήθηκε από τη CIA.
Ο Στρατηγός αναφέρθηκε σε αυτές τις περιπτώσεις ως δεκαετίες αμερικανικών εγκλημάτων, συμπεριλαμβανομένης της στήριξης προς τον πρώην Ιρακινό δικτάτορα Σαντάμ Χουσεΐν κατά τη διάρκεια του οκταετούς επιβεβλημένου πολέμου, της υποστήριξης προς την τρομοκρατική οργάνωση Μουτζαχεντίν ε-Χαλκ (MKO), της δολοφονίας πυρηνικών επιστημόνων, του οικονομικού πολέμου, καθώς και της δειλής δολοφονίας του κορυφαίου διοικητή κατά της τρομοκρατίας, Αντιστράτηγου Κασέμ Σουλεϊμανί. Επεσήμανε, επιπλέον, την άμεση επιχειρησιακή συνενοχή των ΗΠΑ και του ισραηλινού καθεστώτος στον πρόσφατο 12ήμερο πόλεμο του 2015, καθώς και στον 40ήμερο επιβεβλημένο πόλεμο του 2026.
Αυτοί οι επιθετικοί πόλεμοι, σημείωσε, οδήγησαν στον μαρτυρικό θάνατο του εκλιπόντος Ηγέτη της Ισλαμικής Επανάστασης, Αγιατολάχ Σαγιέντ Αλί Χαμενεΐ, ανώτατων διοικητών των ενόπλων δυνάμεων, γενναίων υπερασπιστών της πατρίδας, καθώς και ενός μεγάλου αριθμού αθώων Ιρανών πολιτών, και ιδίως παιδιών.
«Το Ιράν δεν επιδιώκει την ηγεμονία», τόνισε ο Στρατηγός Αμπντολαχί. «Αντιθέτως, επιδιώκει να θέσει τέλος στην ηγεμονία που επιβλήθηκε πριν από 73 χρόνια με το πραξικόπημα του 1953 — μια ηγεμονία η οποία σήμερα, υπό το πρίσμα των διδαγμάτων της 4ης Νοεμβρίου 1979, έχει φτάσει στο τέλος της διαδρομής της».
—
