Από τη δεκαετία του 1980 έως το 2026: Η κληρονομιά της Ιερής Άμυνας και ο μετασχηματισμός του ιρανικού αμυντικού δόγματος
Από τον Γιούσεφ Ραμαζανί
Η Εβδομάδα Ιερής Άμυνας, που τιμάται στο Ιράν κάθε χρόνο, συγκαταλέγεται στα σημαντικότερα γεγονότα στο εθνικό ημερολόγιο της Ισλαμικής Δημοκρατίας, σηματοδοτώντας την επέτειο του πρώτου επιβληθέντος πολέμου στην Ισλαμική Δημοκρατία, που ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 1980 και διήρκεσε οκτώ εξαντλητικά χρόνια.
Η φετινή εορτή έχει ιδιαίτερη βαρύτητα. Έρχεται λιγότερο από επτά μήνες μετά την σαραντήμερη στρατιωτική επιθετικότητα ΗΠΑ-Ισραήλ κατά του Ιράν, η οποία δοκίμασε την αποφασιστικότητα, την ενότητα και τις αμυντικές ικανότητες του Ιράν και ξύπνησε μνήμες από τα πιο σκοτεινά χρόνια της δεκαετίας του 1980, ενώ ταυτόχρονα αποκαλύπτει πόσο βαθιά έχουν εξελιχθεί οι ικανότητες της χώρας σε διάστημα τεσσεράμισι δεκαετιών.
Αυτή η εβδομάδα σηματοδοτείται από τη μνήμη της γενιάς της Ιερής Άμυνας, συνυφασμένη με μια ανανεωμένη έμφαση στη λαϊκή κινητοποίηση, την τεχνολογική αυτοδυναμία και τη διαρκή πεποίθηση ότι η γνήσια εθνική δύναμη βασίζεται στην πίστη, την ενότητα και τον δεσμό μεταξύ του λαού και της ηγεσίας του.
Τα γεγονότα του περασμένου έτους έχουν προσθέσει νέα κεφάλαια σε μια ιστορία αντίστασης που εκτείνεται σαράντα επτά χρόνια πίσω, από την Ισλαμική Επανάσταση του 1979.
Σε αυτό το πλαίσιο, οι φετινές εορταστικές εκδηλώσεις χρησίμευσαν όχι μόνο ως φόρος τιμής σε όσους έκαναν την υπέρτατη θυσία, αλλά και ως διακήρυξη ανθεκτικότητας και επίδειξη των δυνατοτήτων που έχει χτίσει το Ιράν μεταξύ του πρώτου επιβληθέντος πολέμου τη δεκαετία του 1980 και του τρίτου επιβληθέντος πολέμου το 2026.
Ιερή αμυντική κληρονομιά και η συνεχιζόμενη σημασία της
Ο οκταετής πόλεμος που επιβλήθηκε από το καθεστώς Μπάαθ του Σαντάμ Χουσεΐν το 1980, μόλις ένα χρόνο μετά την ανατροπή της υποστηριζόμενης από τη Δύση δικτατορίας των Παχλεβί στο Ιράν, αντιπροσώπευε κάτι περισσότερο από μια στρατιωτική αντιπαράθεση.
Έγινε μια περίοδος που ενίσχυσε το κοινωνικό κεφάλαιο, την εθνική συνοχή και τη στρατηγική αυτοπεποίθηση σε ένα έθνος που εξακολουθούσε να εδραιώνει τα επαναστατικά του κέρδη.
Η εισβολή ξεκίνησε με την προσδοκία μιας γρήγορης νίκης, υποστηριζόμενης από τεχνολογικά προηγμένες δυτικές δυνάμεις που είδαν μια ευκαιρία να αποδυναμώσουν την νεοσύστατη Ισλαμική Δημοκρατία και να ανατρέψουν την αυξανόμενη επιρροή της σε όλη την περιοχή.
Ο Σαντάμ πίστευε ότι αντιμετώπιζε ένα αδύναμο Ιράν, το οποίο μια γρήγορη και μαζική στρατιωτική επίθεση θα μπορούσε να αναγκάσει σε υποταγή, και μάλιστα υποσχέθηκε σε πρόσωπα των μέσων ενημέρωσης ότι θα πραγματοποιούσε την επόμενη συνέντευξή του μαζί τους στην Τεχεράνη εντός ημερών.
Αυτή η ψευδαίσθηση μετατράπηκε σε οκτώ χρόνια καταστροφικού πολέμου και δεν κατάφερε να επιτύχει κανέναν από τους στόχους που είχε δηλώσει στην αρχή. Οι ιρανικές δυνάμεις, που αναδιοργανώνονταν ακόμη μετά την Ισλαμική Επανάσταση και αντιμετώπιζαν σοβαρές ελλείψεις εξοπλισμού, οργάνωσαν μια άμυνα που τελικά απέκρουσε τον επιτιθέμενο και διατήρησε την εδαφική ακεραιότητα της χώρας.
Το μάθημα που αντλήθηκε από αυτή την εμπειρία, που διατυπώθηκε κατά τη διάρκεια των ετών του πολέμου και συνεχίζεται έκτοτε, ήταν ότι η γνήσια δύναμη στηρίζεται στην πίστη, την ενότητα και τον δεσμό μεταξύ ηγεσίας και λαού.
Η επιθετικότητα του 2026 και ο λανθασμένος υπολογισμός του εχθρού
Ο σαρανταήμερος επιθετικός πόλεμος ΗΠΑ-Ισραήλ κατά του Ιράν, ο οποίος ξεκίνησε στις 28 Φεβρουαρίου 2026, αντιπροσώπευε την πιο άμεση πρόκληση για την ασφάλεια της χώρας από την εποχή της Ιερής Άμυνας.
Οι υπολογισμοί πίσω από την ολοκληρωτική επίθεση αντηχούσαν εκείνους που είχε κάνει ο Σαντάμ σαράντα έξι χρόνια νωρίτερα: ότι η συντριπτική δύναμη θα μπορούσε να εκμεταλλευτεί τις υποτιθέμενες ευπάθειες, να διασπάσει τη συνοχή της χώρας και να αναγκάσει το Ιράν να υποταχθεί πριν προλάβει να προβεί σε μια αποτελεσματική απάντηση.
Η προσδοκία ήταν για μια ταχεία εκστρατεία. Μια συνεχής αεροπορική επίθεση εναντίον στρατιωτικών, στρατηγικών και άλλων στόχων είχε ως στόχο να υποβαθμίσει τις δυνατότητες του Ιράν και να ασκήσει εξαιρετική πίεση στην ηγεσία και την κοινωνία του. Ταυτόχρονα, οι επιθέσεις συνοδεύονταν από προσδοκίες, που εξέφρασαν ορισμένοι Ισραηλινοί και Αμερικανοί παράγοντες και υποστηρικτές του λεγόμενου σχεδίου «αλλαγής καθεστώτος», ότι η στρατιωτική πίεση θα μπορούσε να προκαλέσει πολιτική αναταραχή στο εσωτερικό του Ιράν.
Αυτές οι προσδοκίες δεν οδήγησαν στο αποτέλεσμα που ανέμεναν οι υποστηρικτές της εκστρατείας. Το Ιράν απάντησε με συνεχείς επιθέσεις αντιποίνων με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη εναντίον του Ισραήλ και των στρατιωτικών θέσεων των ΗΠΑ σε όλη την περιοχή, υποστηριζόμενες από τη λαϊκή υποστήριξη. Ο πόλεμος πλήρους κλίμακας συνεχίστηκε για σαράντα ημέρες πριν ανακοινωθεί μια κατάπαυση του πυρός δύο εβδομάδων με τη μεσολάβηση του Πακιστάν στις 8 Απριλίου.
Απάντηση που άλλαξε την εξίσωση
Η κλίμακα και η εμβέλεια της απάντησης του Ιράν κατέδειξε δυνατότητες που δεν ήταν διαθέσιμες στη χώρα κατά την εποχή της Ιερής Άμυνας τη δεκαετία του 1980. Το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) διεξήγαγε επανειλημμένα κύματα επιχειρήσεων με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη εναντίον ισραηλινών και αμερικανικών βάσεων και περιουσιακών στοιχείων σε όλη την περιοχή, αποδεκατίζοντάς τα εντελώς.
Μεταξύ αυτών ήταν η Επιχείρηση Αληθινή Υπόσχεση 4, μέσω της οποίας το IRGC ανέφερε επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον στρατιωτικών υποδομών που συνδέονται με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Οι στόχοι του περιελάμβαναν τα κέντρα διοίκησης του εχθρού, συστήματα αεράμυνας, εγκαταστάσεις ραντάρ, πυραυλικές συστοιχίες, εγκαταστάσεις logistics και άλλα στρατιωτικά περιουσιακά στοιχεία σε διάφορες χώρες της περιοχής.
Σε ένα από τα κύματα, το IRGC έπληξε αμερικανικές συστοιχίες HIMARS στο Κουβέιτ, ένα σύστημα Patriot στο Μπαχρέιν και εγκαταστάσεις που σχετίζονται με αμερικανικό στρατιωτικό προσωπικό στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Μέχρι τις 7-8 Απριλίου, το IRGC ανέφερε το 100ό κύμα αντιποίνων, με επιθέσεις εναντίον περισσότερων από 25 στρατηγικών τοποθεσιών, συμπεριλαμβανομένων στρατιωτικών στόχων, στόχων ασφαλείας, υλικοτεχνικής υποστήριξης, ενέργειας και υποδομών που εκτείνονται σε όλη την περιοχή.
Η σημασία της απάντησης δεν έγκειται μόνο στον αριθμό των πυραύλων και των drones που εκτοξεύτηκαν, αλλά και στη γεωγραφική εμβέλεια των δυνατοτήτων που είχε αναπτύξει το Ιράν εδώ και δεκαετίες. Όπλα που δεν θα μπορούσαν να φανταστούν στο οπλοστάσιο του Ιράν κατά τη δεκαετία του 1980 χρησιμοποιούνταν τώρα εναντίον στόχων πολύ πέρα από τα σύνορα της χώρας, καταδεικνύοντας τον μετασχηματισμό των εγχώριων προγραμμάτων πυραύλων και drones.
Η αντιπαράθεση υπογράμμισε επίσης τη στρατηγική σημασία του Στενού του Ορμούζ. Η ικανότητα του Ιράν να διαταράσσει τη θαλάσσια κυκλοφορία μέσω ενός από τους σημαντικότερους ενεργειακούς διαδρόμους στον κόσμο του έδωσε ένα μέσο άσκησης πίεσης πολύ πέρα από το πεδίο της μάχης και απέδειξε πώς η γεωγραφία, η στρατιωτική ικανότητα και η οικονομική μόχλευση θα μπορούσαν να συνδυαστούν σε έναν σύγχρονο πόλεμο.
Η εκεχειρία της 8ης Απριλίου σταμάτησε τη φάση των σαράντα ημερών των άμεσων αμερικανο-ισραηλινών επιθέσεων και των ιρανικών αντιποίνων. Δύο μήνες αργότερα, η Ουάσινγκτον και η Τεχεράνη υπέγραψαν μνημόνιο κατανόησης που κήρυξε άμεσο και οριστικό τερματισμό των αμερικανο-ισραηλινών επιθέσεων και θέσπισε ένα πλαίσιο για διαπραγματεύσεις σε θέματα όπως το Στενό του Ορμούζ, οι παράνομες κυρώσεις, το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν και άλλα εκκρεμή ζητήματα.
Για το Ιράν, επομένως, η αντιπαράθεση έγινε ένα ακόμη ορόσημο στην εξέλιξη του στρατηγικού του δόγματος: από μια χώρα που αγωνιζόταν να αμυνθεί με περιορισμένους πόρους τη δεκαετία του 1980 σε μια χώρα ικανή να προβάλλει πυραυλική ισχύ και μη επανδρωμένα αεροσκάφη.
Η αμυντική βιομηχανία ως πυλώνας της εθνικής ισχύος
Τα επιτεύγματα της αμυντικής βιομηχανίας του Ιράν τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες, και ιδιαίτερα τον περασμένο χρόνο, ήταν αξιοσημείωτα και φάνηκαν πλήρως κατά τη διάρκεια των εορτασμών της Ιερής Εβδομάδας Άμυνας.
Η παραγωγή όπλων και αμυντικού εξοπλισμού διπλασιάστηκε συνολικά κατά το έτος που ακολούθησε την επιθετικότητα, με ορισμένα στρατηγικά προϊόντα να σημειώνουν αυξήσεις άνω των τριών φορές σε σχέση με την προπολεμική τους παραγωγή.
Αυτό έρχεται σε άμεση αντίθεση με τους ισχυρισμούς Αμερικανών και Ισραηλινών ηγετών ότι η αμυντική παραγωγή του Ιράν θα παραλύσει από μια συνεχή επίθεση.
Η συνεργασία μεταξύ των ενόπλων δυνάμεων, του υπουργείου Άμυνας, των εταιρειών που βασίζονται στη γνώση, των επιχειρήσεων του ιδιωτικού τομέα και των επιστημονικών ιδρυμάτων αποτέλεσε τη ραχοκοκαλιά αυτής της παραγωγικής ικανότητας, με τα δύο τρίτα του αμυντικού εξοπλισμού να παράγονται πλέον από εταιρείες του ιδιωτικού τομέα και εταιρείες που βασίζονται στη γνώση.
Ο αριθμός αυτών των εταιρειών αυξήθηκε κατά 20% τον τελευταίο χρόνο και ο όγκος της συνεργασίας αυξήθηκε κατά 70%, ενώ το 65% των ερευνητικών έργων μεταφράστηκε σε πραγματικά προϊόντα.
Βρίσκονται σε εξέλιξη σχέδια για την τριπλασιασμό έως πενταπλασιασμό της αμυντικής παραγωγής και το IRGC έχει τονίσει ότι οι δυνάμεις του παραμένουν πλήρως προετοιμασμένες να δώσουν μια αποφασιστική απάντηση σε οποιαδήποτε νέα επιθετικότητα.
Ο διοικητής του Κοινού Αρχηγείου Αεροπορικής Άμυνας Khatam al-Anbiya δήλωσε ότι η δύναμη είχε επιτύχει αυτάρκεια στην προμήθεια των απαραίτητων όπλων και εξοπλισμού της και ότι τα συστήματα που αναπτύχθηκαν κατά τη διάρκεια της επιθετικότητας είχαν δοκιμαστεί επιχειρησιακά και αναπαράγονταν γρήγορα.
Νέα όπλα και το διευρυνόμενο τεχνολογικό κενό
Οι ανακοινώσεις της Εβδομάδας Ιερής Άμυνας αποκάλυψαν επίσης νέες δυνατότητες που δεν έχουν ακόμη αποκαλυφθεί πλήρως. Ο εκπρόσωπος του IRGC επιβεβαίωσε ότι ένα νέο όπλο είχε δοκιμαστεί με επιτυχία εναντίον ενός αμερικανικού αεροπλανοφόρου, αν και οι λεπτομέρειες παραμένουν απόρρητες για λόγους ασφαλείας.
Τουλάχιστον δύο αμερικανικά υποβρύχια σκάφη καταλήφθηκαν από τις δυνάμεις του Ναυτικού του IRGC και η αντίστροφη μηχανική της τεχνολογίας τους έχει ήδη ξεκινήσει.
Το IRGC ανακοίνωσε ότι ένα δεύτερο αμερικανικό μαχητικό αεροσκάφος πέμπτης γενιάς F-35 από τη μοίρα Lakenheath στοχεύθηκε και χτυπήθηκε από τη σύγχρονη αεράμυνα της Αεροδιαστημικής Δύναμης του IRGC πάνω από το κεντρικό Ιράν.
Η κατάρριψη ενός τόσο προηγμένου αεροσκάφους από ιρανικά συστήματα αεράμυνας αποτελεί σημαντικό επίτευγμα, καθώς το F-35 θεωρείται ευρέως ένα από τα πιο ικανά μαχητικά αεροσκάφη στον κόσμο και είναι εξαιρετικά ανθεκτικό στα ραντάρ, καθιστώντας την αναχαίτισή του άνευ προηγουμένου.
Αυτές οι εξελίξεις, παράλληλα με την κατάρριψη προηγμένων αμερικανικών αεροσκαφών από εγχώρια συστήματα αεράμυνας, καταδεικνύουν ότι το Ιράν έχει επιτύχει ένα επίπεδο τεχνολογικής πολυπλοκότητας που αμφισβητεί ακόμη και τους πιο προηγμένους στρατούς στον κόσμο.
Το πλεονέκτημα εξοπλισμού του εχθρού, αν και εξακολουθεί να είναι σημαντικό στα χαρτιά, έχει αντισταθμιστεί από την ιρανική τακτική καινοτομία, τον επιχειρησιακό σχεδιασμό και την ανάπτυξη συστημάτων σχεδιασμένων ειδικά για την αντιμετώπιση των τεχνολογιών που έχουν αναπτυχθεί εναντίον της χώρας.
Ο πρώην αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ, Ματ Μπράκεν, παρατήρησε ότι το Ιράν παράγει υπερηχητικούς πυραύλους σε μαζική κλίμακα —κάτι που οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν έχουν ακόμη επιτύχει σε επιχειρησιακό επίπεδο— καθιστώντας την Κίνα, τη Ρωσία και το Ιράν τους μόνους πραγματικούς κατόχους αυτής της δυνατότητας.
Λαϊκή κινητοποίηση και ανανέωση της εθνικής ενότητας
Ένα από τα πιο εντυπωσιακά χαρακτηριστικά της φετινής «Εβδομάδας της Ιερής Άμυνας» υπήρξε η πρωτοφανής εκδήλωση λαϊκής κινητοποίησης, η οποία αποτυπώθηκε σε τακτικές συγκεντρώσεις σε ολόκληρη τη χώρα.
Η άσκηση «Fada’iyan Iran» (Υπερασπιστές του Ιράν), η οποία ξεκίνησε με τη συμμετοχή 313.000 Ιρανών στην Τεχεράνη, σηματοδότησε την αναζωπύρωση του πνεύματος που στήριξε το έθνος κατά τη διάρκεια της «Ιερής Άμυνας» και γιόρτασε τη διακοσιοστή νύχτα της ακλόνητης στάσης και αντίστασης του λαού στις πλατείες.
Η επιλογή του αριθμού 313.000 είχε βαθύ συμβολικό νόημα, παραπέμποντας στους 313 συντρόφους του Προφήτη Μωάμεθ (ειρήνη σε αυτόν) στη Μάχη του Μπαντρ, καθώς και στους αφοσιωμένους συντρόφους που συνδέονται με τον Ιμάμη της Εποχής (ειρήνη σε αυτόν) στη σιιτική παράδοση.
Ο Πρόεδρος Μασούντ Πεζεσκιάν δήλωσε κατά τη διάρκεια της άσκησης ότι «εάν ο λαός είναι παρών στο πεδίο, καμία δύναμη δεν είναι ικανή να μας απειλήσει».
Οι ασκήσεις σε διάφορες επαρχίες της χώρας, συμπεριλαμβανομένης μιας συγκέντρωσης 96.000 ατόμων στο Κερμαν, απέδειξαν ότι η ετοιμότητα για θυσία υπέρ του έθνους εκτείνεται πολύ πέρα από την πρωτεύουσα.
Το πρόγραμμα περιέλαβε διάφορα τμήματα του πληθυσμού και εκτάθηκε από την πλατεία Ιμάμ Χουσεΐν και τη διασταύρωση του αυτοκινητόδρομου έως την πλατεία Ενγκελάμπ (Enghelab) στην Τεχεράνη, με την επίδειξη ιρανικής κατασκευής μη επανδρωμένων αεροσκαφών (drones) που ανέδειξαν μέρος των στρατιωτικών δυνατοτήτων της χώρας.
Η συμμετοχή γυναικών με στρατιωτικές στολές, νέων στο πλευρό βετεράνων και οικογενειών μαρτύρων αντικατόπτρισε την ποικιλομορφία μιας κοινωνίας ενωμένης στην αποφασιστικότητά της να υπερασπιστεί την κυριαρχία και τις επαναστατικές της αρχές.
Πολιτιστική διάσταση και τεκμηρίωση
Η φετινή «Εβδομάδα της Ιερής Άμυνας» έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στην τεκμηρίωση, την πολιτιστική παραγωγή και τη μεταφορά της μνήμης στις νεότερες γενιές.
Αξιωματούχοι ανακοίνωσαν την έκδοση 164 νέων βιβλίων που αφορούν την «Ιερή Άμυνα», συμπεριλαμβανομένης μιας συλλογής 22 τόμων σχετικά με τις ζωές και τις εμπειρίες των μητέρων πεσόντων στρατιωτών. Σαράντα έξι χώροι μνήμης και μουσεία στις πρώην εμπόλεμες ζώνες προετοιμάστηκαν για να υποδεχθούν επισκέπτες κατά τη διάρκεια της εβδομάδας αλλά και καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους.
Το πρόγραμμα της κρατικής τηλεόρασης διευρύνθηκε, με τη μετάδοση 29 ταινιών μεγάλου μήκους που σχετίζονταν με την «Ιερή Άμυνα» σε διάφορα κανάλια.
Ένα εθνικό πρόγραμμα θεάτρου δρόμου με τίτλο «Αφηγήσεις του Έπους» περιλάμβανε παραστάσεις από είκοσι έξι επαρχίες, με εκδηλώσεις προγραμματισμένες για την εβδομάδα που προηγήθηκε της Εβδομάδας της Ιερής Άμυνας.
Οι Χερσαίες Δυνάμεις των Φρουρών της Επανάστασης (IRGC) ανακοίνωσαν περισσότερα από εννιακόσια κύρια προγράμματα σε εθνικό επίπεδο.
Αυτά περιλάμβαναν τα εγκαίνια του εξειδικευμένου νοσοκομείου «Σαχίντ Γκαζί» (Shahid Ghazi) στην πόλη Σαναντάζ και την ανάπτυξη ενός κινητού εξειδικευμένου νοσοκομείου στην επαρχία Μαρκαζί, δυναμικότητας τριάντα δύο κλινών νοσηλείας.
Η κινητή μονάδα παρέχει ολοκληρωμένες υπηρεσίες χειρουργικής, παθολογίας, παιδιατρικής, ορθοπεδικής, οφθαλμολογίας, γυναικολογίας, επειγόντων περιστατικών, καθώς και εργαστηριακές, φαρμακευτικές και διαγνωστικές υπηρεσίες.
Άλλα προγράμματα περιλάμβαναν τη διανομή σχολικών ειδών, την παροχή βοήθειας για την προμήθεια προίκας, την κατασκευή και τα εγκαίνια σχολείων, καθώς και επισκέψεις σε υποβαθμισμένες περιοχές.
Το εξαήμερο πρόγραμμα και οι θεματικές του
Το εθνικό πρόγραμμα για τις εκδηλώσεις του 2026 περιλάμβανε 1.194 κύρια προγράμματα, τα οποία απαρτίζονταν από 5.256 επιμέρους δράσεις. Από αυτά, 277 προγράμματα και 2.000 δράσεις ανατέθηκαν σε στρατιωτικούς οργανισμούς, ενώ 917 προγράμματα και 3.256 δράσεις ανατέθηκαν σε πολιτικούς φορείς.
Η πρώτη ημέρα ήταν αφιερωμένη στους βετεράνους της Ιερής Άμυνας και της αντίστασης, με την κεντρική εθνική τελετή να πραγματοποιείται στο Εθνικό Μουσείο της Ισλαμικής Επανάστασης και της Ιερής Άμυνας, στην Τεχεράνη.
Εκεί, ο Πρόεδρος του Κοινοβουλίου, Μοχαμάντ Μπακέρ Καλιμπάφ, χαρακτήρισε την Ιερή Άμυνα όχι απλώς ως ένα ιστορικό στρατιωτικό γεγονός, αλλά ως πηγή διδαγμάτων πολιτικής, τεχνολογικής, οικονομικής και κοινωνικής φύσης.
Η δεύτερη ημέρα ονομάστηκε «Νεολαία: Πρωτοπόροι της Επιστήμης και της Εθνικής Ισχύος», εστιάζοντας στον ρόλο των φοιτητών και των πανεπιστημίων στην επιστήμη, την εκπαίδευση και τις δυνατότητες εθνικής άμυνας.
Η τρίτη ημέρα ήταν αφιερωμένη στους «Μάρτυρες, τους Ανάπηρους Πολέμου και τους Πρώην Αιχμαλώτους Πολέμου: τους Αιώνιους Ήρωες της Πατρίδας», δίνοντας έμφαση στις οικογένειες των μαρτύρων και σε επισκέψεις σε νεκροταφεία και χώρους μνήμης.
Η τέταρτη ημέρα ήταν αφιερωμένη στις «Γυναίκες: «Υπερασπιστές της Οικογένειας, της Κοινωνίας και της Πνευματικότητας», με επίκεντρο τη συμμετοχή των γυναικών κατά τη διάρκεια της οκταετούς άμυνας.
Η πέμπτη ημέρα είχε τον τίτλο «Ολοκληρωμένη Άμυνα: Λαϊκή Στήριξη, Συντεχνίες και Στρατιώτες», μετατοπίζοντας την προσοχή από τις επιχειρήσεις στο πεδίο της μάχης στις υλικοτεχνικές και κοινωνικές υποδομές που στήριξαν την πολεμική προσπάθεια.
Η έκτη ημέρα, η οποία συμπίπτει με τη σημερινή, φέρει τον τίτλο «Υπερασπιστές της Ασφάλειας και της Αξιοπρέπειας του Ιράν: Ένοπλες Δυνάμεις, Μπασίτζ, Τζιχαντιστές, Κλήρος, Νομάδες, Κάτοικοι Χωριών και Κούρδοι Μουσουλμάνοι Πεσμεργκά», με κεντρικό ιστορικό θέμα τη λύση της πολιορκίας του Αμπαντάν.
Η άρση της πολιορκίας του Αμπαντάν
Η έκτη ημέρα της Εβδομάδας της «Ιερής Άμυνας» συνδέει τη στρατιωτική διάσταση της Ιερής Άμυνας με τη συμβολή διαφόρων κοινωνικών και εθνοτικών ομάδων.
Η ιστορική αναφορά αφορά την Επιχείρηση «Samen ol-A’emeh», η οποία ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 1981 και κορυφώθηκε με την άρση της πολιορκίας του Αμπαντάν στις 5 του μήνα Μεχρ (27 Σεπτεμβρίου). Η επιχείρηση αποτέλεσε σημαντικό σημείο καμπής στα αρχικά στάδια του «Επιβεβλημένου Πολέμου».
Κατά συνέπεια, η επέτειος έλαβε ιδιαίτερη προσοχή στο Χουζεστάν, όπου αξιωματούχοι της επαρχίας ανακοίνωσαν ειδικές εκδηλώσεις μνήμης για το Αμπαντάν, παράλληλα με προγράμματα τιμής προς τους βετεράνους και τους διοικητές, καθώς και άλλες δράσεις που συνδέονται με την πολεμική ιστορία της επαρχίας.
Η ημέρα αναγνωρίζει επίσης τον Στρατό, τους Φρουρούς της Επανάστασης (IRGC), τη δύναμη Basij, τον κλήρο, τις νομαδικές κοινότητες, τους κατοίκους των χωριών και τους Κούρδους Μουσουλμάνους Πεσμεργκά ως ομάδες των οποίων η συμμετοχή θα αποτελέσει αντικείμενο συζήτησης στα σημερινά προγράμματα.
Πανεθνική τελετή έπαρσης σημαίας στα πανεπιστήμια
Η εβδομάδα αυτή σημαδεύτηκε επίσης από μια πανεθνική τελετή στα πανεπιστήμια. Σύμφωνα με ανακοίνωση του Υπουργείου Επιστημών, πανεπιστήμια σε όλη τη χώρα πραγματοποίησαν τελετές έπαρσης και απόδοσης τιμών στη σημαία.
Οι εκδηλώσεις συνέπεσαν με την έναρξη του νέου ακαδημαϊκού έτους και αποσκοπούν στη σύνδεση του εθνικού συμβόλου με έννοιες όπως η ταυτότητα, η ανεξαρτησία και η εθνική ενότητα.
Αναφορές από διάφορα πανεπιστήμια δείχνουν ότι ορισμένα ιδρύματα είχαν ήδη ξεκινήσει σχετικές τελετές καθώς οι φοιτητές επέστρεφαν στις πανεπιστημιουπόλεις. Αυτή η πρωτοβουλία αντικατοπτρίζει την ευρύτερη προσπάθεια μετάδοσης των αξιών της Ιερής Άμυνας στις νεότερες γενιές μέσω των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων.
Η στρατηγική λογική της ιρανικής άμυνας
Το πρότυπο που προκύπτει από την περίοδο της Ιερής Άμυνας της δεκαετίας του 1980 και τις επιθετικές ενέργειες που ακολούθησαν, αντικατοπτρίζει μια συνεπή στρατηγική λογική που καθοδηγεί την ανάπτυξη της άμυνας του Ιράν εδώ και δεκαετίες.
Οι Φρουροί της Επανάστασης (IRGC) έχουν δηλώσει ότι η αποτελεσματική αποτροπή πηγάζει από τη διαρκή ετοιμότητα, τη στρατηγική και τακτική καινοτομία, τον επιχειρησιακό σχεδιασμό των μαχών και τη συνεχή εξέλιξη των αμυντικών και στρατιωτικών τεχνολογιών και συστημάτων.
Η εμπειρία τόσο από τον επιβεβλημένο πόλεμο με το Ιράκ όσο και από την πρόσφατη αμερικανο-ισραηλινή επιθετικότητα έχει αποδείξει ότι οι εχθροί που υπολογίζουν λανθασμένα και εξαπολύουν επίθεση κατά του Ιράν αποτυγχάνουν τελικά να επιτύχουν τους στόχους τους, ενώ το Ιράν εξέρχεται ισχυρότερο και πιο ενωμένο. Ο λανθασμένος υπολογισμός των επιτιθέμενων το 2026 ήταν διπλός: ανέμεναν μια γρήγορη νίκη επί του Ιράν και προέβλεπαν ότι ο ιρανικός λαός θα στρεφόταν κατά της Ισλαμικής Δημοκρατίας.
Καμία από τις δύο προσδοκίες δεν επαληθεύτηκε. Αντιθέτως, η επίθεση είχε το αντίθετο αποτέλεσμα, συσπειρώνοντας τον πληθυσμό και επιταχύνοντας την ανάπτυξη αμυντικών δυνατοτήτων.
Οι Φρουροί της Επανάστασης (IRGC) έχουν προειδοποιήσει ότι, σε περίπτωση οποιουδήποτε νέου λανθασμένου υπολογισμού ή επίθεσης, η Ισλαμική Δημοκρατία θα αναλάβει την πρωτοβουλία στο πεδίο της μάχης από θέση ισχύος και θα δώσει μια ακόμη θανάσιμη απάντηση.
PressTV
https://www.presstv.co.uk/Detail/2026/09/27/777115/from-1980s-2026-legacy-sacred-defense-transformation-iranian-defense-doctrine
—
