Ο Χαντί Μπορχανί, Ιρανός καθηγητής Παλαιστινιακών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Τεχεράνης, κέρδισε αναγνώριση στην πέμπτη έκδοση του διεθνούς βραβείου “Μαχάθιρ Μοχάμμαντ”.
Ο Μπορχανί εξασφάλισε την τρίτη θέση στο “Βραβείο Μαχάθιρ Μοχάμμαντ για Πνευματική Δημιουργικότητα”, μια πολιτιστική και επιστημονική εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε φέτος με θέμα “Παλαιστίνη: Ένας Πυλώνας Αναγέννησης Πολιτισμού”.
Το βραβείο είναι μία από τις ετήσιες εκδηλώσεις που διοργανώνονται από το Διεθνές Ινστιτούτο Ισλαμικής Σκέψης και Πολιτισμού της Μαλαισίας, το οποίο επιδιώκει να προωθήσει την επιστημονική έρευνα και τις ιδέες σε κρίσιμα ζητήματα, ενώ παράλληλα τιμά τους συντελεστές της ισλαμικής και παγκόσμιας σκέψης και πολιτισμού.
Κάθε χρόνο, το βραβείο απονέμεται σε ερευνητές και διανοούμενους που έχουν κάνει εξαιρετική συμβολή στην πρόοδο της γνώσης και της σκέψης. Πρόεδρος είναι ο Μαχάθιρ Μοχάμμαντ, πρώην πρωθυπουργός της Μαλαισίας, και ονομάστηκε σε αναγνώριση του καθοριστικού του ρόλου στην οικοδόμηση μιας σύγχρονης Μαλαισίας.
Στην εργασία του, Ισλαμικός Κόσμος: Μετά και Κάτω από τον Σιωνισμό, ο Μπορχανί εξετάζει την ιστορική πορεία του μουσουλμανικού κόσμου, επισημαίνοντας τις περιόδους άνθησης του πολιτισμού και τον αντίκτυπο του Σιωνισμού στις σύγχρονες προκλήσεις του.
Ο Ρουλάμι Αμπντελχαμίντ από την Αλγερία και ο Αιγύπτιος καθηγητής Σαλάχ Αμπντούλ Ραούφ κέρδισαν την πρώτη και τη δεύτερη θέση αντίστοιχα.
Ο Μπορχανί εξήγησε ότι η έρευνά του επικεντρώνεται σε έναν σημαντικό ιστορικό μετασχηματισμό στον οποίο ο μουσουλμανικός κόσμος έχει μετατοπιστεί από μια εποχή πολιτισμικής ευημερίας σε μια σημερινή κατάσταση που χαρακτηρίζεται σε μεγάλο βαθμό από κρίση και αστάθεια.
Σημείωσε ότι το πρώτο μέρος της μελέτης του καταδεικνύει πώς τα ιδεολογικά θεμέλια του Σιωνισμού είναι εγγενώς αντιισλαμικά και ριζωμένα σε μια κοσμοθεωρία μηδενικού αθροίσματος, η οποία θεωρεί τη μονοπώληση της Παλαιστίνης και την αποδυνάμωση της ενότητας και της πολιτισμικής δύναμης του μουσουλμανικού κόσμου ως προϋποθέσεις για την επιβίωση του αποικιακού σχεδίου του Ισραήλ.
Το δεύτερο μέρος της έρευνάς του προσφέρει μια πρακτική ανάλυση των στρατηγικών του Ισραήλ, προσδιορίζοντας πέντε βασικούς τομείς: την άμεση στρατιωτική επιθετικότητα και κατοχή, την αναγκαστική στρατιωτική και πυρηνική υπεροχή, την εσωτερική αποσταθεροποίηση των μουσουλμανικών κοινωνιών και κρατών, τις εκστρατείες διαστρέβλωσης της εικόνας του μουσουλμανικού κόσμου και την εξάρτηση από τις δυτικές δυνάμεις ως μέσα πίεσης κατά των μουσουλμανικών χωρών.
Ο Μπορχανί κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οποιαδήποτε πρόοδος στην ενότητα ή τη δύναμη του μουσουλμανικού κόσμου θεωρείται ως μια απαράδεκτη απώλεια για το σιωνιστικό σχέδιο.
Τόνισε ότι ο μουσουλμανικός κόσμος βρίσκεται τώρα σε μια αποφασιστική ιστορική καμπή, βαθιά επηρεασμένος από την επέκταση του Σιωνισμού και τις περιφερειακές του επιπτώσεις.
Προειδοποίησε ότι η παραμέληση της φύσης αυτής της αντιπαράθεσης ενέχει τον κίνδυνο εδραίωσης της σιωνιστικής κυριαρχίας και διαιώνισης της τρέχουσας κατάστασης πολιτισμικής κρίσης στον μουσουλμανικό κόσμο.
—
