Ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν, Αμπάς Αραγτσί, περιέγραψε τις σχέσεις μεταξύ Τεχεράνης και Μόσχας ως «στρατηγική συνεργασία» που στοχεύει στην προώθηση μιας νέας, δίκαιης και πραγματικά πολυμερούς παγκόσμιας τάξης.
Σε άρθρο γνώμης που δημοσιεύθηκε την Τρίτη στην ρωσική εφημερίδα Κόμμερσαντ, που συμπίπτει με την πρώτη ημέρα της επίσκεψής του στη Μόσχα, ο Αραγτσί περιέγραψε το τρέχον επίπεδο πολιτικής, οικονομικής και ανθρωπιστικής συνεργασίας μεταξύ Ιράν και Ρωσίας, καθώς και τη μελλοντική πορεία των σχέσεών τους.
Είπε ότι οι δεσμοί μεταξύ Ιράν και Ρωσικής Ομοσπονδίας είναι βαθιά ριζωμένοι, πολυεπίπεδοι και βασίζονται σε μια κοινή κατανόηση των βαθιών μετασχηματισμών στο διεθνές σύστημα.
«Αυτές οι σχέσεις διαμορφώθηκαν όχι με βάση βραχυπρόθεσμες σκέψεις, αλλά μάλλον ιστορικούς και γεωπολιτικούς δεσμούς και τα διαρκή συμφέροντα και των δύο χωρών», είπε, προσθέτοντας ότι με την πάροδο του χρόνου και μέσω σύνθετων περιφερειακών και παγκόσμιων εξελίξεων, αυτές οι σχέσεις έχουν ωριμάσει σε μια συνεργασία που χαρακτηρίζεται από εμπιστοσύνη, διορατικότητα και ευθύνη στο διεθνές σύστημα.
Ο Αραγτσί, δήλωσε ότι η διπλωματία γειτονίας του Ιράν είναι ένας από τους κύριους πυλώνες της εξωτερικής του πολιτικής, όπως τόνισε ο Πρόεδρος ΜασούντΠεζεσκιάν, ο οποίος υποστηρίζει ότι η περιφερειακή ασφάλεια, η σταθερότητα και η βιώσιμη ανάπτυξη μπορούν να επιτευχθούν μόνο μέσω της συνεργασίας μεταξύ γειτονικών και περιφερειακών κρατών, απαλλαγμένων από εξωτερικές παρεμβάσεις.
«Σε αυτό το πλαίσιο, η Ρωσία, ως σημαντικός γείτονας στις περιοχές της Ευρασίας και της Κασπίας και μια ισχυρή δύναμη στις παγκόσμιες υποθέσεις, κατέχει μια ξεχωριστή θέση στην εξωτερική πολιτική της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν», σημείωσε.
Ο Ιρανός υπουργός σημείωσε ότι η ραγδαία ανάπτυξη των περιφερειακών και παγκόσμιων αλλαγών, η αυξανόμενη μονομερής προσέγγιση και η επιβολή «παράνομων και απάνθρωπων κυρώσεων», οδήγησαν στη σύναψη της «Συνθήκης Συνολικής Στρατηγικής Εταιρικής Σχέσης» μεταξύ των δύο χωρών.
Η συνθήκη, πρόσθεσε, ανέβασε τις διμερείς σχέσεις σε υψηλότερο ποιοτικό επίπεδο και χρησίμευσε ως μακροπρόθεσμος οδικός χάρτης για συνεργασία σε όλους τους πολιτικούς, οικονομικούς, τομείς της ασφάλειας, της άμυνας, της ενέργειας, της επιστήμης, της τεχνολογίας, του πολιτισμού, του τουρισμού και των επενδύσεων.
Σύμφωνα με τον Αραγτσί,, η συνθήκη αποτελεί «βάση για κοινές προσπάθειες για τη διαμόρφωση μιας πιο δίκαιης, πιο ισορροπημένης και πραγματικά πολυμερούς παγκόσμιας τάξης».
Όσον αφορά την οικονομική συνεργασία, ο Αραγτσί, υπογράμμισε τη σημασία της αξιοποίησης συμπληρωματικών οικονομικών πλεονεκτημάτων και της επέκτασης της συνεργασίας εντός της Ευρασιατικής Οικονομικής Ένωσης για τη διευκόλυνση του εμπορίου, τη διαφοροποίηση των διαδρομών διαμετακόμισης και την καλύτερη ενσωμάτωση του Ιράν στις περιφερειακές αγορές.
Η Κασπία Θάλασσα, είπε, «δεν είναι μόνο μια κοινή πλωτή οδός, αλλά και ένα πεδίο συνεργασίας στην ενέργεια, τις μεταφορές, την προστασία του περιβάλλοντος, την περιφερειακή ασφάλεια και τη δημιουργία διαδρόμων διαμετακόμισης».
Είπε επίσης ότι η ανάπτυξη του Διεθνούς Διαδρόμου Μεταφορών Βορρά-Νότου θα μπορούσε να θέσει το Ιράν και τη Ρωσία ως κεντρικούς κόμβους στην ευρασιατική συνδεσιμότητα μεταξύ Ανατολής και Δύσης.
Σε πολιτικό επίπεδο και επίπεδο ασφάλειας, ο Ιρανός κορυφαίος διπλωμάτης δήλωσε ότι η Ρωσία, ως μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, διαδραματίζει ζωτικό ρόλο στην αντιμετώπιση μονομερών ενεργειών, της εργαλειοποίησης των διεθνών θεσμών και των προσπαθειών επιβολής πολιτικής βούλησης μέσω πιέσεων και κυρώσεων.
Είπε ότι και οι δύο χώρες μοιράζονται δέσμευση στον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, στον σεβασμό της εθνικής κυριαρχίας και στην αντίθεση στις παράνομες παρεμβάσεις.
Αναφερόμενος στις κοινές εμπειρίες υπό μονομερείς κυρώσεις, ο Αραγτσί, δήλωσε ότι αυτή η κοινή πρόκληση έχει ενισχύσει τη συνεργασία που αποσκοπεί στον μετριασμό των επιπτώσεων των κυρώσεων, στην ανάπτυξη ανεξάρτητων χρηματοοικονομικών και τραπεζικών μηχανισμών, στην επέκταση του εμπορίου σε εθνικά νομίσματα και στην ενίσχυση της οικονομικής και τεχνολογικής ανθεκτικότητας.
Τόνισε επίσης την κοινή εμπλοκή σε πολυμερή πλαίσια όπως οι ΒΡΙΚΣ Οργανισμός Συνεργασίας της Σαγκάης και η Ευρασιατική Οικονομική Ένωση, περιγράφοντας τις BRICS όχι απλώς ως ένα οικονομικό μπλοκ, αλλά ως σύμβολο της αποφασιστικότητας των αναδυόμενων δυνάμεων να μεταρρυθμίσουν τις άδικες δομές παγκόσμιας διακυβέρνησης και να μειώσουν την εξάρτηση από καταναγκαστικά εργαλεία.
Ο Αραγτσί, έγραψε ότι το Ιράν και η Ρωσία, βασιζόμενοι στη στρατηγική τους συνεργασία και το κοινό αίσθημα ευθύνης για το μέλλον του διεθνούς συστήματος, εργάζονται προς μια τάξη στην οποία η συνεργασία αντικαθιστά την ηγεμονία, ο διάλογος αντικαθιστά την πίεση και ο σεβασμός αντικαθιστά τον καταναγκασμό.
—
