Μια επίθεση στο Ιράν θα γύριζε μπούμερανγκ, προκαλώντας μεγάλες απώλειες για τις ΗΠΑ, προειδοποιεί το ευρωπαϊκό think tank
Οι ΗΠΑ αντιμετωπίζουν σοβαρούς κινδύνους εάν επιτεθούν ξανά στο Ιράν, το οποίο περιόρισε μεγάλο μέρος της στρατιωτικής του δύναμης κατά τη διάρκεια του 12ήμερου πολέμου του Ιουνίου 2025, και οποιαδήποτε μελλοντική επιθετικότητα θα μπορούσε να προκαλέσει μια πολύ ισχυρότερη απάντηση, προειδοποιεί το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων (ECFR).
Μια έκθεση του ECFR που δημοσιεύθηκε την Τρίτη υπογραμμίζει τον απαράμιλλο συνδυασμό μεγέθους, πληθυσμού και στρατιωτικής ικανότητας του Ιράν, λέγοντας: «Με πάνω από 90 εκατομμύρια πολίτες και έδαφος σχεδόν τέσσερις φορές μεγαλύτερο από το μέγεθος του Ιράκ, το Ιράν παρουσιάζει μια υλικοτεχνική και επιχειρησιακή πρόκληση που υπερβαίνει κατά πολύ τις προηγούμενες επεμβάσεις των ΗΠΑ».
Ο πληθυσμός της Λιβύης κατά την επιθετικότητα του ΝΑΤΟ το 2011 ήταν δεκαπέντε φορές μικρότερος από αυτόν του Ιράν, ενώ ο πληθυσμός του Ιράκ κατά την εισβολή του 2003 ήταν λιγότερος από το ένα τρίτο του σημερινού ιρανικού πληθυσμού, αναφέρει η έκθεση.
Το ECFR σημειώνει ότι μια τέτοια κλίμακα, σε συνδυασμό με τη γεωγραφική ποικιλομορφία του Ιράν, καθιστά εξαιρετικά δύσκολη κάθε προσπάθεια ανατροπής της κυβέρνησης του Ιράν.
Κατά τη διάρκεια του πολέμου του Ιουνίου 2025, το Ιράν απέφυγε σκόπιμα να χρησιμοποιήσει μεγάλο μέρος του στρατιωτικού του οπλοστασίου. Οι αναλυτές του ECFR παρατηρούν ότι η Τεχεράνη «θα μπορούσε να αναπτύξει όπλα και στρατηγικές που μέχρι στιγμής έχει κρατήσει σε εφεδρεία εάν απειλούνταν η εθνική της ασφάλεια».
Αυτή η σκόπιμη αυτοσυγκράτηση καταδεικνύει τη στρατηγική υπομονή και την αξιόπιστη αποτροπή του Ιράν, σηματοδοτώντας ότι η περαιτέρω κλιμάκωση των ΗΠΑ θα συναντούσε τρομερή αντίσταση, σύμφωνα με την έκθεση.
Το Ιράν επωφελείται επίσης από ένα δίκτυο περιφερειακών συμμάχων, συμπεριλαμβανομένων ομάδων αντίστασης στο Ιράκ, τον Λίβανο και την Υεμένη, οι οποίες θα μπορούσαν να συντονίσουν αμυντικές ή αντίποινα εναντίον πιθανών επιτιθέμενων.
Σύμφωνα με την έκθεση, η στρατιωτική ετοιμότητα της Τεχεράνης εκτείνεται πέρα από τις συμβατικές δυνάμεις, καθώς είναι ικανή να προστατεύσει κρίσιμες πετρελαϊκές υποδομές και να ελέγξει το Στενό του Ορμούζ, ένα στρατηγικό σημείο συμφόρησης για τον παγκόσμιο ενεργειακό εφοδιασμό. Οποιαδήποτε διαταραχή εκεί θα μπορούσε να προκαλέσει σοβαρές οικονομικές συνέπειες παγκοσμίως.
Η ιστορική εμπειρία ενισχύει τις προειδοποιήσεις του ECFR. Προηγούμενες επεμβάσεις των ΗΠΑ στη Λιβύη και τη Συρία, που ξεκίνησαν με το πρόσχημα της προστασίας των αμάχων, οδήγησαν σε παρατεταμένη αστάθεια, οικονομική κατάρρευση και εκτεταμένο χάος.
Παρόμοιες τακτικές που εφαρμόστηκαν στο Ιράν θα απέτρεπαν την Ουάσιγκτον, προκαλώντας μεγαλύτερες απώλειες, αφήνοντας άθικτη την ιρανική κυριαρχία, σημείωσε το ECFR.
Αυτό συμβαίνει καθώς οι ευρωπαϊκές και περιφερειακές δυνάμεις έχουν ζητήσει προσοχή, τονίζοντας ότι τα δεκατρία χερσαία και θαλάσσια σύνορα του Ιράν καθιστούν οποιαδήποτε μεγάλης κλίμακας σύγκρουση εξαιρετικά αποσταθεροποιητική.
«Ο συνδυασμός πληθυσμού, εδάφους και πειθαρχημένων στρατιωτικών δυνάμεων του Ιράν διασφαλίζει ότι οι εξωτερικές δυνάμεις δεν μπορούν εύκολα να επιβάλουν τη θέλησή τους», τονίζει η έκθεση.
Το Ιράν έχει επιδείξει αυτοσυγκράτηση κατά τη διάρκεια προηγούμενων συγκρούσεων, μαζί με τις στρατιωτικές του δυνατότητες, κάτι που θα του έδινε στρατηγικό πλεονέκτημα στην αποτροπή ξένων επεμβάσεων, κατέληξε το ECFR.
—
