Οι Ιρανοί κερδίζουν και οι Αμερικανο-Ισραηλινοί χάνουν. Αυτό θα αποτυπωθεί σε μελλοντική διπλωματική συμφωνία είτε το θέλουν οι Τραμπ-Νετανιάχου είτε όχι.
Οι Τραμπ-Νετανιάχου χρησιμοποιούν τις διαπραγματεύσεις ακόμη μια φορά για να παραπλανήσουν και να αιφνιδιάσουν το Ιράν με μια νέα επίθεση.
Δεν το καταφέρνουν, διότι οι Ιρανοί διαπραγματεύονται με το δάκτυλο στην σκανδάλη.
Ακολουθούν μερικά από τα βασικά ζητήματα:
1. Λέει ότι δεν θα υπάρχουν διόδια. Ποιο είναι το νόημα να ελέγχεται μια ζωτικής σημασίας πλωτή οδός αν δεν μπορείτε να αποκομίσετε τα οικονομικά οφέλη; Ο Ανώτατος Ηγέτης του Ιράν, Μοτζταμπά Χαμενεΐ, τόνισε ότι το Ιράν και η περιοχή πρέπει να αποκομίσουν οικονομικά οφέλη από το Στενό.
2. Το Ιράν δεσμεύεται για αναστολή εμπλουτισμού και απομάκρυνση του αποθέματος εμπλουτισμένου ουρανίου. Προσωπικά αμφιβάλλω αν το Ιράν θα συμφωνήσει ποτέ με το δεύτερο, αλλά αν το κάνει, θα είναι μια ελεύθερη πρόσκληση για μελλοντικούς πολέμους. Το απόθεμα ουρανίου είναι το μόνο ρεαλιστικό πλεονέκτημα που εξακολουθεί να έχει το Ιράν (εκτός από το Ορμούζ).
3. Οι ΗΠΑ διαπραγματεύονται για ΠΙΘΑΝΗ άρση των κυρώσεων και την αποδέσμευση παγωμένων ιρανικών περιουσιακών στοιχείων. Πρώτον, η άρση των κυρώσεων πρέπει να είναι απολύτως εγγυημένη και μη αναστρέψιμη, κάτι που θα πρέπει να γίνει με συνθήκη μέσω του Κογκρέσου ή με ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Το να «υπόσχεσαι» απλώς δεν είναι αρκετό. Και όσον αφορά τα παγωμένα κεφάλαια, ένα μεγάλο μέρος πρέπει να αποδεσμευτεί πριν καν πραγματοποιηθούν διαπραγματεύσεις για πυρηνικά ζητήματα – ως μέτρο οικοδόμησης εμπιστοσύνης. Το Ιράν πρέπει να διασφαλίσει ότι μπορεί πραγματικά να έχει πρόσβαση σε αυτά τα κεφάλαια και να τα χρησιμοποιήσει, και ότι δεν είναι απλώς δόλωμα.
4. Ίσως το πιο προβληματικό σημείο σε ολόκληρο το προσχέδιο είναι το γεγονός ότι οι αμερικανικές δυνάμεις θα παραμείνουν κοντά στο Ιράν για όλη τη διάρκεια των επόμενων διαπραγματεύσεων. Αυτό σημαίνει ότι, στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει τέλος στον πόλεμο και η στρατιωτική απειλή συνεχίζει να εξυπηρετεί έναν σκοπό ακόμη και κατά τη διάρκεια των πυρηνικών διαπραγματεύσεων. Το Ιράν θα πρέπει να επιμείνει στην αποχώρηση των αμερικανικών δυνάμεων ΠΡΙΝ πραγματοποιηθούν οποιεσδήποτε διαπραγματεύσεις για πυρηνικά ζητήματα, για να απομακρυνθεί η στρατιωτική απειλή από το τραπέζι των διαπραγματεύσεων και να διασφαλιστεί ότι οι ΗΠΑ δεν μπορούν να επιτεθούν ανά πάσα στιγμή, όποτε το θελήσουν. Γνωρίζουμε ήδη ότι οι εγγυήσεις για την αποτροπή ενός πολέμου δεν μπορούν να ληφθούν ρεαλιστικά και επαληθεύσιμα, αλλά το Ιράν μπορεί να αναγκάσει τις ΗΠΑ να παρατείνουν τον «χρόνο έναρξης» μιας μεγάλης κλίμακας σύγκρουσης αναγκάζοντας την πλειοψηφία των αμερικανικών δυνάμεων να εγκαταλείψουν την περιοχή.
6. Τέλος, η εκεχειρία μεταξύ Ισραήλ και Χεζμπολλά. Το Ισραήλ διατηρεί το δικαίωμα να «ενεργεί όπως θέλει» όποτε βλέπει μια αντιληπτή απειλή. Αυτό είναι απαράδεκτο, έχουμε δει σε τι οδήγησε αυτό μετά τη συμφωνία του 2024 – το Ισραήλ χτύπησε τον Λίβανο ατιμώρητα και η Χεζμπολλά δεν μπόρεσε να απαντήσει. Αυτή η κατάσταση πρέπει να αποφευχθεί πάση θυσία και στην πραγματικότητα δεν θα αποτελούσε καθόλου εκεχειρία.
Ο Σχολιαστής του Iranea.gr
—
