Το 1.100 ετών κάστρο Alamut του Ιράν και οι στρατιωτικές του οχυρώσεις εγγράφηκαν στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO
Το 1.100 ετών κάστρο Alamut του Ιράν και οι σχετικές στρατιωτικές του οχυρώσεις εγγράφηκαν στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, ανεβάζοντας τον συνολικό αριθμό μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της χώρας σε 30.
Η απόφαση εγκρίθηκε την Κυριακή κατά τη διάρκεια της 48ης συνόδου της Επιτροπής Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO στο Μπουσάν της Νότιας Κορέας.
Η επιτυχημένη υποψηφιότητα, με τίτλο «Κάστρο Alamut και οι Συναφείς Οχυρώσεις του», επιβεβαιώθηκε από τους αξιολογητές της UNESCO, σύμφωνα με τον Alireza Izadi, γενικό διευθυντή για την καταγραφή, διατήρηση και αποκατάσταση της πολιτιστικής και φυσικής κληρονομιάς του Ιράν.
Το πρόσφατα εγγεγραμμένο κτήμα περιλαμβάνει μια αλυσίδα επτά μεσαιωνικών φρουρίων: Alamut, Lambsar, Novizar Shah, Shams Kalayeh, Qostin Lar, Shirkuh και Ilan.
Βρίσκεται κοντά στο χωριό Γκαζόρ Χαν στην επαρχία Καζβίν του Ιράν, περίπου 200 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Τεχεράνης, το κάστρο Αλαμούτ είναι σκαρφαλωμένο στην κορυφή μιας απόκρημνης βραχώδους κορυφής με θέα την κοιλάδα Αλαμούτ.
Υψωμένο περίπου 220 μέτρα πάνω από το γύρω τοπίο σε υψόμετρο 2.163 μέτρων, το φρούριο δεσπόζει στους νοτιοδυτικούς πρόποδες των βουνών Άλμπορζ.
Το διασυνδεδεμένο αμυντικό δίκτυο χρονολογείται από τον 11ο έως τον 13ο αιώνα.
Το φρούριο είναι χτισμένο με μια εκλεπτυσμένη κατανόηση του ορεινού εδάφους, της διαχείρισης των υδάτων, των οδών επικοινωνίας, της αμυντικής αρχιτεκτονικής και του χωροταξικού σχεδιασμού.
Το κάστρο Αλαμούτ ήταν η έδρα του κράτους Νιζαρί Ισμαηλίτες και απέκτησε φήμη ως ένα από τα πιο απόρθητα φρούρια στην ιρανική ιστορία.
Περιτριγυρισμένο από βαθιά φαράγγια, άντεξε στρατιωτικές επιθέσεις για σχεδόν 200 χρόνια, παραμένοντας άτρωτο από τη βία.
Το κάστρο έχει από καιρό στρατηγική σημασία, χρησιμεύοντας ως πύλη προς τις περιοχές Νταϊλάμ και Γκιλάν και παίζοντας βασικό ρόλο στην πολιτική και στρατιωτική ιστορία του βόρειου Ιράν για αιώνες.
Ιστορικές αναφορές υποδηλώνουν ότι το φρούριο τελικά έπεσε όχι λόγω άμεσης στρατιωτικής νίκης, αλλά λόγω ψυχολογικού πολέμου και εσωτερικών διαιρέσεων μεταξύ των υπερασπιστών του.
Τα φρούρια χρησίμευαν όχι μόνο ως στρατιωτικά οχυρά, αλλά και ως σημαντικά πολιτικά και πνευματικά κέντρα. Ο διάσημος Πέρσης λόγιος Νασίρ αλ-Ντιν αλ-Τούσι είναι μεταξύ των ιστορικών προσωπικοτήτων που συνδέονται στενά με το συγκρότημα του Αλαμούτ.
Σήμερα, αποτελεί ένα από τα πιο ξεχωριστά ιστορικά ορόσημα και τουριστικά αξιοθέατα της χώρας.
Ιρανοί αξιωματούχοι πολιτιστικής κληρονομιάς λένε ότι το Αλαμούτ έχει υποβληθεί σε εκτεταμένα έργα συντήρησης και αποκατάστασης τα τελευταία χρόνια για να διατηρήσει την εξαιρετική ιστορική του αξία.
Σημειώνουν ότι η εγγραφή στην UNESCO οδηγεί σε αυξημένη παγκόσμια αναγνώριση και αύξηση του διεθνούς τουρισμού, καθιστώντας τον χαρακτηρισμό σημαντικό ορόσημο τόσο για τη διατήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς όσο και για τον τομέα του πολιτιστικού τουρισμού του Ιράν.
—
