Αλαμολχοντά: Οι Ιρανές γυναίκες έχουν δώσει νέο νόημα στη γυναικεία φύση μέσω του ενεργού τους ρόλου εν μέσω πολέμου
Η καθηγήτρια Τζαμιλέ Αλαμολχοντά, καθηγήτρια πανεπιστημίου και σύζυγος του πρώην προέδρου του Ιράν, Ebrahim Raeisi, επαίνεσε τις Ιρανές γυναίκες για τη διορατικότητα και τη σοφία τους, λέγοντας ότι έχουν βοηθήσει στη σφυρηλάτηση μιας νέας σύνθεσης λογικής και συναισθήματος σε μια εποχή που χαρακτηρίζεται από ανθρώπινη αποξένωση και υποβάθμιση.
Σε μήνυμά της τη Δευτέρα, τονίζοντας τον ρόλο του ιρανικού λαού, ιδιαίτερα των γυναικών, που βγήκαν στους δρόμους τις τελευταίες 150 ημέρες και νύχτες εν μέσω του επιθετικού πολέμου ΗΠΑ-Ισραήλ κατά της χώρας, επαίνεσε τις Ιρανές γυναίκες για την ηγεσία του κινήματος.
«Σήμερα, με υπερηφάνεια, σηματοδοτεί την 150ή ημέρα της ευλογημένης παρουσίας σας στις ποικίλες αρένες ενός ισχυρού και ισχυρού Ιράν», έγραψε, απευθυνόμενη στον ιρανικό λαό, ιδιαίτερα στις γυναίκες.
Η καθηγήτρια Alamolhoda τοποθέτησε την τρέχουσα στιγμή σε αυτό που περιέγραψε ως ιερό ιστορικό και πνευματικό συνεχές, λέγοντας ότι το μαρτύριο του Ηγέτη της Ισλαμικής Επανάστασης στις 28 Φεβρουαρίου σηματοδότησε την έναρξη του κινήματος.
Επαίνεσε τις Ιρανές γυναίκες για τη διορατικότητα και τη σοφία τους, λέγοντας ότι βοήθησαν, σε μια εποχή αποξένωσης της ανθρωπότητας και στις πικρές μέρες της ανθρώπινης υποβάθμισης, να γραφτούν νέα κεφάλαια στην ένωση της λογικής και του συναισθήματος.
«Οι ευγενείς Ιρανές γυναίκες έχουν πραγματικά δώσει νόημα στη γυναικεία φύση», δήλωσε, προσθέτοντας ότι έχουν δείξει σε «έναν ψυχρό και άψυχο κόσμο» ότι η ζεστασιά της θυσίας και της επικής προσπάθειας πηγάζει από τη ζεστασιά της οικογένειας.
Στο μήνυμά της, η ακαδημαϊκός και συγγραφέας αναφέρθηκε επίσης στην πολιτική και κοινωνική σημασία του δημόσιου χώρου, υποστηρίζοντας ότι η θρησκευτική δημοκρατία έχει για άλλη μια φορά μεταμορφώσει τη φύση του δρόμου.
Ο δρόμος, είπε, δεν είναι απλώς ένας χώρος για αδιάφορους ή ανυπόμονους περαστικούς. Αντίθετα, είναι ένας χώρος για διαδηλώσεις και συγκεντρώσεις που ευαισθητοποιούν και εμπνέουν ελπίδα.
Περιέγραψε τέτοιες συνελεύσεις δρόμου ως «πανεπιστήμια επανάληψης», όπου απλοί άνθρωποι καθώς και φιλόσοφοι, διανοούμενοι και ακαδημαϊκοί καταλαβαίνουν ότι η πορεία προς την ανάπτυξη και η πορεία προς τη σωτηρία είναι η μία και η άλλη.
«Μαθαίνουν ότι η ευτυχία και η σωτηρία δεν επιτυγχάνονται μέσω της απομόνωσης, της ηρεμίας ή της μυστικιστικής απόσυρσης», έγραψε. «Αντίθετα, συνειδητοποιούν ότι η αληθινή τελειότητα επιτυγχάνεται μέσω της παρουσίας, της ανάληψης κινδύνων, της αυτοθυσίας και της υπηρεσίας προς τη δημιουργία του Θεού».
Τονίζοντας τη δημογραφική σημασία του κινήματος, η καθηγήτρια Alamolhoda είπε ότι η ενεργός συμμετοχή των γυναικών, μαζί με άλλα μέλη της οικογένειας, ιδιαίτερα των παιδιών, έχει διαδραματίσει ζωτικό ρόλο στη μεταμόρφωση της φύσης του δρόμου και στην αναβίωση της ηθικής της θυσίας.
Κάνοντας μια σύγκριση με τις ανεπτυγμένες χώρες, είπε ότι η εμπειρία τους καταδεικνύει ότι ούτε η κοινωνική συνοχή ούτε η ανάπτυξη είναι δυνατές χωρίς δικαιοσύνη. Ταυτόχρονα, προειδοποίησε ότι η υπεράσπιση της δικαιοσύνης και η εδραίωση της ισότητας απαιτούν αυτοθυσία και αφοσίωση.
«Μόνο ο συνδυασμός δικαιοσύνης και θυσίας μπορεί να εγγυηθεί ολοκληρωμένη ανάπτυξη και γνήσια ανθρώπινη πρόοδο», δήλωσε.
Αναφερόμενη στον σύνθετο ρόλο των γυναικών στη σύγχρονη κοινωνία, η Alamolhoda είπε ότι οι γυναίκες βρίσκονται στην πρώτη γραμμή των αγώνων και των διαδηλώσεων κατά της αδικίας, της καταπίεσης, του πολιτισμικού ιμπεριαλισμού και της οργανωμένης βίας.
Εξήρε αυτό που περιέγραψε ως την τρέχουσα αφύπνιση, υποστηρίζοντας ότι οι γυναίκες κατάφεραν για άλλη μια φορά – σαφώς, με ακρίβεια και μέσω των πράξεών τους – να αποκαλύψουν ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια της δημιουργίας.
«Έχουν δείξει ότι η άνοδος προς το θείο εξαρτάται από τη φωτιά της αγάπης του Θεού, η οποία ανάβει στο σπίτι, εξαπλώνεται στους δρόμους, μεταφέρεται στην δημόσια πλατεία και τελικά ανεβαίνει στους ουρανούς», δήλωσε.
«Για αυτόν τον λόγο, είναι απαραίτητο να παραμείνουμε σταθεροί, όχι μόνο για να διαφυλάξουμε τα ιδανικά μας, αλλά ακόμη και για να προστατεύσουμε τα σπίτια και τις οικογένειές μας από τις δυνάμεις του πολεμοχαρούς καπιταλισμού και του παιδοκαταβροχθιστικού ρατσισμού».
—
